Dostosowanie wymagań edukacyjnych  do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Dostosowanie wymagań edukacyjnych do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1

on

  • 14,175 vues

 

Statistics

Vues

Total Views
14,175
Views on SlideShare
4,763
Embed Views
9,412

Actions

Likes
2
Downloads
32
Comments
0

14 Ajouts 9,412

http://pedagogwakcji.blogspot.com 9354
http://www.pedagogwakcji.blogspot.com 18
http://webcache.googleusercontent.com 12
http://pedagogwakcji.blogspot.ca 5
http://pedagogwakcji.blogspot.no 4
http://pedagogwakcji.blogspot.be 4
http://pedagogwakcji.blogspot.de 4
http://pedagogwakcji.blogspot.co.uk 4
http://pedagogwakcji.blogspot.ru 2
http://pedagogwakcji.blogspot.sg 1
http://pedagogwakcji.blogspot.sk 1
http://pedagogwakcji.blogspot.dk 1
http://pedagogwakcji.blogspot.com.es 1
http://www.google.pl 1
Plus...

Accessibilité

Catégories

Détails de l'import

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Droits d'utilisation

© Tous droits réservés

Report content

Signalé comme inapproprié Signaler comme inapproprié
Signaler comme inapproprié

Indiquez la raison pour laquelle vous avez signalé cette présentation comme n'étant pas appropriée.

Annuler
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Votre message apparaîtra ici
    Processing...
Poster un commentaire
Modifier votre commentaire

Dostosowanie wymagań edukacyjnych  do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1 Dostosowanie wymagań edukacyjnych do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1 Presentation Transcript

  • DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH DO POTRZEB PSYCHOFIZYCZNYCH I EDUKACYJNYCH UCZNIA Z ZESPOŁEM ASPERGERA PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI
  • UCZEŃ Z ZESPOŁEM ASPERGERA WEDŁUG KLASYFIKACJI ICD-10-F84.5 JEST TO ZABURZENIE ROZWOJU MIESZCZĄCE SIĘ W S P E K T R U M A U T Y Z M U . C H A R A K T E RY Z U J E S I ĘUPOŚLEDZENIEM KOMUNIKACJI DWUSTRONNEJ, KOMUNIKACJI SŁOWNEJ I POZASŁOWNEJ, N I E C H Ę C I Ą D O Z A A K C E P T O WA N I A Z M I A N ,BRAKIEM GIĘTKOŚCI MYŚLENIA ORAZ BARDZO S Z C Z E G Ó L N Y M I Z A I N T E R E S O WA N I A M I
  •  zwykle symptomy Zespołu Aspergera (ZA) wykrywa dopiero dokładne specjalistyczne badanie dziecka pomiędzy 3 a 5 rokiem życia. pierwsze oznaki zaburzenia często trudno odróżnić od bardziej typowego autyzmu. zdarza się, że dziecko z ZA nie jest oceniane ani diagnozowane aż do czasu pójścia do szkoły. w niektórych przypadkach występują wcześniej problemy z zachowaniem (np. nadaktywność, deficyty uwagi, agresja lub napady złości) oraz niepokój o „niedojrzałość’ społeczną. Czasem dzieci te określa się jako „dziwne”.
  • Dziecko z zespołem Aspergera cechuje: rozwój poznawczy w granicach normy, w zasadzie prawidłowy rozwój mowy, zamiłowanie do zachowania rutyny i rytuałów, ograniczone zainteresowania i aktywność, często występująca niezgrabność ruchowa, zaburzony rozwój umiejętności społecznych.
  • MOCNE STRONY
  •  dobra lub ponadprzeciętna pamięć mechaniczna (dotycząca faktów) uzdolnienia do zadań wymagających umiejętności wzrokowo-przestrzennych. przejawianie wybiórczych talentów muzycznych i plastycznych wykonywanie skomplikowanych obliczeń matematycznych, bardzo szybka nauka czytania
  • TRUDNOŚCI
  • Dziecko z Zespołem Aspergera: zazwyczaj nie ma przyjaciół ani bliskich kolegów nosi niekiedy etykietę „dziwaków” lub „źle wychowanych” może stać się ofiarą manipulacji ze strony rówieśników otoczenie może traktować jego zachowania jako niegrzeczne i złośliwe (doświadczenie odrzucenia, karania, nieustannej krytyki, a czasem ― przemocy fizycznej bądź emocjonalnej) ma trudności w rozumieniu sytuacji społecznych ma problemy w adaptacji do nowych sytuacji brakuje mu elastyczności gorzej radzi sobie w sytuacjach trudnych i narażone jest na odrzucenie ze strony innych często ma niską samoocenę.
  • Problemy w komunikacji słownej i pozawerbalnejTRUDNOŚCI: z użyciem mowy w celu komunikacji (mimo bogatego słownictwa) w komunikacji naprzemiennej-dialog, przerywanie, wchodzenie w rozmowę w rozumieniu słów wieloznacznych w zależności od kontekstu w nadawaniu właściwego znaczenia usłyszanym słowom w rozumieniu przenośni, przysłów, (rozumie je zbyt dosłownie) w rozumieniu informacji zawartych w komunikacie, który ma związek z intonacją głosu, w rozumieniu ironii i żartów zaburzenia w postaci nieprawidłowej wysokości głosu i intonacji oraz nieprawidłowego akcentu i rytmu wypowiedzi
  • Problemy w komunikacji słownej i pozawerbalnej wypowiedzi są często zbyt formalne i pedantyczne. nie posługuje się ono slangiem młodzieżowym czy określeniami potocznymi ma trudności w rozmowie z więcej niż 2 osobami nie posługuje się gestem, może mieć sztywną mimikę niedostosowaną do sytuacji („twarz pokerzysty”) ma trudność w rozumieniu komunikacji niewerbalnej (nieumiejętność odczytywania postawy ciała, gestów, wyrazu twarzy i oczu) zaburzona zdolność do rozumienia słów i wypowiedzi w zależności od kontekstu lub intonacji.
  • Umiejętności poznawcze słaby poziom rozumienia, myślenia abstrakcyjnego (rozwijania pojęć, wnioskowania, wydawania osądów) słaby poziom rozumienia sytuacji społecznych sztywność poznawcza, z myśleniem mało podatnym na perswazję, słabe rozumienie czytanego tekstu (mimo, że uczą się czytać szybko i czytają płynnie) zaburzenia, tzw. pamięci operacyjnej czyli roboczej pamięci krótkotrwałej.
  • Problemy w koordynacji ruchowej (niezgrabność ruchowa) zaburzenia równowagi sztywny sposób poruszania się występowanie współruchów polegających na udziale w określonym ruchu tych mięśni, które w danym ruchu nie powinny brać w ogóle udziału zaburzenia rytmu i naśladowania ruchów podczas zabawy obniżona sprawność manualna trudności w pisaniu trudności we współpracy podczas gier zespołowych (eliminacja z gier zespołowych, nie są wybierane do drużyn) trudności związane z samoobsługą (higiena, sprzątanie, ścielenie łóżka, estetyczne spożywanie posiłków) - nie rozumieją potrzeby ich wykonywania.
  • Zaburzenia sensoryczne nadwrażliwość na niektóre bodźce sensoryczne (np. słuchowe, wzrokowe, dotykowe, zapachowe, smakowe) nieadekwatna reakcja na dźwięki: hałas, nadmiar bodźców wzrokowych, migoczące światło lamp jarzeniowych - rozdrażnienie, zatykanie uszu bronienie się przed dotykiem niechęć noszenia niektórych ubrań ze względu na ich fakturę, metki odżywianie się selektywnie (niewielka ilość tolerowanych potraw) przeczulica czy niedoczulica w zakresie określonych kanałów sensorycznych - ilość bodźców wizualnych i słuchowych może być odczuwana jako zbyt duża lub zbyt mała, w zależności od tego, czy jest to.
  • Jak pracowaćz uczniem z ZA? WSKAZÓWKI SZCZEGÓŁOWE
  • Obszary wspierania1. Organizacja zajęć lekcyjnych2. Gdy uczeń nie radzi sobie z emocjami3. Gdy ma problemy z nadwrażliwością sensoryczną4. Gdy jest impulsywne5. Gdy ma trudności w czytaniu ze zrozumieniem6. Gdy ma trudności w pisaniu7. Gdy ma niezgrabność ruchową8. Gdy ma trudności z koncentracją uwagi9. Gdy ma trudności komunikacyjne
  •  dostosować do indywidualnych potrzeb ucznia miejsca nauki i proces nauczania pomagać w nabywaniu umiejętności w zakresie „funkcji wykonawczych”, takich jak umiejętności organizacyjne i umiejętności uczenia się stosować model edukacji opartej na doświadczeniu; informacje słowne popierać tekstem pisanym albo obrazem, ilustracją, filmem przedstawiać nowe pojęcia lub materiał abstrakcyjny w sposób możliwie najbardziej konkretny; kreatywnie wykorzystywać zainteresowania ucznia, np. jeżeli interesują go dinozaury pozwól mu liczyć dinozaury, a nie np. kredki i ołówki; jeżeli to możliwe, łączyć nowe zagadnienia z zainteresowaniami ucznia wspomagać rozwój umiejętności komunikacyjnych (słownictwo, rozumienie);
  •  pracować w oparciu o tzw. pozytywne wzmocnienia ― pochwały, nagradzanie, pozytywną więź z dzieckiem wdrażać i oczekiwać od ucznia przestrzegania zasad panujących w szkole Pomagać w sytuacjach przeżywanego stresu poprzez przewidywanie, zapobieganie, rozumienie przyczyn i rozwiązywanie stresujących sytuacji wspierać i umożliwiać kontakty społeczne; w ocenianiu oddzielać te obszary, w których trudności wynikają z zaburzeń; nie karać za objawy choroby; chronić przed przemocą rówieśników
  • Gdy uczeń nie radzi sobie z emocjami: w sytuacji wzburzenia odizolować na konieczny okres i dać możliwość zrelaksowania się, np. poprzez słuchanie muzyki, zabawę wodą; uczyć prostych sposobów radzenia sobie ze stresem i trudnymi sytuacjami, np. stosowania techniki OOPP (odejdź, oddychaj, pomyśl, powiedz); sprawdzać, czy nie doświadcza agresji ze strony innych osób; opracować wspólnie z uczniem „Kodeks złości”, w którym zostanie określone, jakie zasady oraz sposoby radzenia sobie ze złością będą akceptowane, a jakie nie; unikać konfrontacji, przymusu i wyrażania gniewu w stosunku do ucznia; mogą one wywołać reakcje oporu i wybuchy złości; stosować uspokojenie, negocjacje, dawanie możliwości wyboru;
  • Gdy dziecko nie radzi sobie z emocjami: w sytuacji narastania emocji wycofać się i pozwolić na ochłonięcie, wyciszenie się nie brać do siebie każdego niegrzecznego zachowania ucznia przerwać wypowiedź, gdy uczeń używa powtarzających się argumentów bądź też pytań; raczej poprosić, aby zapisał swoje pytania lub argumenty i spróbował sam na nie odpowiedzieć wspierać rozwój umiejętności rozpoznawania i rozumienia emocji nazywając w sposób adekwatny do wieku ucznia mimikę, gesty, mowę ciała.
  • Gdy dziecko ma problemy z nadwrażliwością sensoryczną: unikać dotykania dziecka nadwrażliwego na dotyk i zapewnić poszanowanie granic ucznia przez rówieśników; czasem lepiej funkcjonuje, gdy ma założoną tzw. terapeutyczną kamizelkę obciążającą; uczniowi, który źle znosi hałas i nadmiar bodźców, spróbować umożliwić pobyt w spokojnym miejscu (np. biblioteka, muzyka relaksacyjna, stopery) minimalizować dźwięki z tła, eliminować dźwięki dla dziecka drażniące (np. dźwięk dzwonka, telefonu, stałe dźwięki o wysokich tonach);
  •  okresowo zwalniać dziecko z uczestnictwa w zajęciach wychowania fizycznego, podczas których występuje hałas unikać oświetlenia klasy lampami jarzeniowymi; jeżeli w klasie jest taki rodzaj oświetlenia, zainstalować na ławce ucznia światło z żarówką żarową przy nadwrażliwości na zapachy, unikać używania mocnych perfum; pozwolić dziecku na posiadanie kawałka materiału nasączonego ulubionym zapachem nie domagać się, żeby zjadało wszystkie posiłki; (silna awersja).
  • Radzenie sobie z impulsywnością ucznia gdy dziecko jest bardzo aktywne na lekcji, a jednocześnie impulsywne, wzywać je jako pierwsze lub drugie do odpowiedzi podczas dyskusji wskazywać ucznia, który ma zabrać głos przypominać obowiązujące zasady, np. „Na lekcji mówimy, gdy jesteśmy poproszeni przez nauczyciela”, „Kiedy mówi nauczyciel, uważnie słuchamy”.
  • Gdy uczeń ma trudności w czytaniu ze zrozumieniem: zastosować metodę posługiwania się ilustrowanym tekstem pozwolić na czytanie książek o ulubionej tematyce - książki o tematyce popularno-naukowej mogą być bardziej zrozumiałe niż opowiadania nie zakładać, że uczeń zrozumiał to, co przeczytał; sprawdzać stopień zrozumienia tekstu, zadawać dodatkowe pytania w pracy nad zrozumieniem tekstu pomocne dla ucznia mogą być cząstkowe pytania: „Co się wydarzyło? Kiedy? Gdzie? Komu? Jakie było zakończenie zdarzenia? Dlaczego? Co przeżywał bohater?”.
  • Gdy uczeń ma trudności w pisaniu pozwolić uczniowi na korzystanie z edytora tekstu; rozważyć możliwość, by uczeń dyktował, a dorosły lub inny uczeń zapisywał dosłownie jego wypowiedź; sprawdzać wiedzę ucznia w formie odpowiedzi ustnych; pozwolić na poprawę prac pisemnych w formie ustnej.
  • Gdy uczeń jest niezgrabny ruchowo pozwolić nie brać udziału w nielubianych rodzajach aktywności fizycznej zachęcać do ruchu z uwzględnieniem jego preferencji (np. pozwolić unikać aktywności ruchowej związanej z rywalizacją) indywidualizować wymagania i ocenę z wychowania fizycznego.
  • Matematyka uczniowie z zespołem Aspergera często wykazują duże zdolności w zakresie wykonywania obliczeń ponieważ jednak mogą mieć trudności w rozumieniu poleceń w formie pisanej, aby ułatwić im zrozumienie, można stosować ilustracje umożliwiające zrozumienie treści.
  • Wspieranie koncentracji uwagi jak najmniej bodźców rozpraszających (wzrokowych, słuchowych, porządek na ławce) miejsce ucznia z dala od ewentualnych źródeł dźwięku, tyłem do okna, blisko nauczyciela, aby systematycznie monitorować pracę unikać nadmiaru dekoracji w klasie lub umieść je poza zasięgiem wzroku ucznia; gdy uczeń nie reaguje na polecenie wydane całej klasie, zwracać się do niego bezpośrednio po imieniu, powtórzyć polecenie, sprawdzić, czy wie, co ma robić i poczekać aż rozpocznie pracę; wydając polecenia używać krótkich zdań (jasne instrukcje)
  • Wspieranie koncentracji uwagi zachęcać ucznia, by w razie potrzeby prosił o powtórzenie, uproszczenie czy zapisanie polecenia zadania na lekcji dzielić na wieloetapowe, krótsze części wyznaczać mniejszą ilość zadań do wykonania wydłużać czas sprawdzianów dopilnować żeby niezbędne informacje (np. zadane prace domowe, termin sprawdzianu) uczeń zapisał w zeszycie przedmiotowym lub korespondencji
  • Wspieranie koncentracji uwagi nie karać negatywną oceną, za nieprzygotowane do lekcji, bo nie miało zapisanych potrzebnych informacji! (pozwolić na zaliczenie w dodatkowym terminie) założyć zeszyt prac domowych i korespondencji z rodzicami chwalić ucznia tak często, jak to możliwe, w sposób konkretny opisując to, co zrobił dobrze; wykorzystywać mocne strony ucznia (np. zainteresowania)
  • Wspieranie koncentracji uwagi zadawać krótsze prace domowe w sytuacji, gdy rodzice zgłaszają, że nauka w domu trwa godzinami; zasugerować korzystanie z pomocy wolontariusza lub zatrudnienie, np. studenta pedagogiki do nauki z dzieckiem
  • Wspieranie rozwoju umiejętności komunikacji i rozumienia języka zachęcać ucznia do wzbogacania języka poprzez wyszukiwanie wyrazów bliskoznacznych i korzystanie na lekcji ze słownika wyrazów bliskoznacznych pozwolić uczniowi prowadzić własny słownik pojęć i nowych terminów związanych z nauką szkolną zachęcać do gry w kalambury, do odgadywania za pomocą wskazówek kolegów „Co mam w sekretnej torbie?” wyjaśniać metafory i wyrazy wieloznaczne.
  • Wspieranie rozwoju umiejętności komunikacji i rozumienia języka znaczenie pojęć abstrakcyjnych przedstawiać za pomocą obrazów albo przeciwieństw, np. uczciwość — nieuczciwość, przyjaźń ― wrogość itp. używać prostego i jednoznacznego języka, unikać ironii, dowcipów, przenośni, idiomów (chyba, że wiemy, że uczeń prawidłowo je zrozumie); mogą spowodować niepotrzebny zamęt, niepokój a nawet lęk u dziecka dostosować zadawanie pracy domowej do możliwości ucznia pamiętać, że w związku z trudnościami w prawidłowym odczytaniu przez ucznia sygnałów pozawerbalnych, każdy wyraz twarzy i gest powinien być poparty informacją słowną.