Dostosowanie wymagań edukacyjnych  do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1
Prochain SlideShare
Chargement dans... 5
×

Vous aimez ? Partagez donc ce contenu avec votre réseau

Partager

Dostosowanie wymagań edukacyjnych do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych pp zespół aspergera_1

  • 17,806 vues
Transféré le

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Êtes-vous sûr de vouloir
    Votre message apparaîtra ici
    Soyez le premier à commenter
Aucun téléchargement

Vues

Total des vues
17,806
Sur Slideshare
6,131
À partir des ajouts
11,675
Nombre d'ajouts
16

Actions

Partages
Téléchargements
54
Commentaires
0
J'aime
2

Ajouts 11,675

http://pedagogwakcji.blogspot.com 11,604
http://www.pedagogwakcji.blogspot.com 22
http://webcache.googleusercontent.com 14
http://pedagogwakcji.blogspot.de 6
http://pedagogwakcji.blogspot.ca 5
http://pedagogwakcji.blogspot.no 4
http://pedagogwakcji.blogspot.be 4
http://pedagogwakcji.blogspot.co.uk 4
http://www.google.pl 3
http://pedagogwakcji.blogspot.ru 2
http://pedagogwakcji.blogspot.nl 2
http://pedagogwakcji.blogspot.sg 1
http://pedagogwakcji.blogspot.sk 1
http://pedagogwakcji.blogspot.dk 1
http://pedagogwakcji.blogspot.com.es 1
http://pedagogwakcji.blogspot.fr 1

Signaler un contenu

Signalé comme inapproprié Signaler comme inapproprié
Signaler comme inapproprié

Indiquez la raison pour laquelle vous avez signalé cette présentation comme n'étant pas appropriée.

Annuler
    No notes for slide

Transcript

  • 1. DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH DO POTRZEB PSYCHOFIZYCZNYCH I EDUKACYJNYCH UCZNIA Z ZESPOŁEM ASPERGERA PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI
  • 2. UCZEŃ Z ZESPOŁEM ASPERGERA WEDŁUG KLASYFIKACJI ICD-10-F84.5 JEST TO ZABURZENIE ROZWOJU MIESZCZĄCE SIĘ W S P E K T R U M A U T Y Z M U . C H A R A K T E RY Z U J E S I ĘUPOŚLEDZENIEM KOMUNIKACJI DWUSTRONNEJ, KOMUNIKACJI SŁOWNEJ I POZASŁOWNEJ, N I E C H Ę C I Ą D O Z A A K C E P T O WA N I A Z M I A N ,BRAKIEM GIĘTKOŚCI MYŚLENIA ORAZ BARDZO S Z C Z E G Ó L N Y M I Z A I N T E R E S O WA N I A M I
  • 3.  zwykle symptomy Zespołu Aspergera (ZA) wykrywa dopiero dokładne specjalistyczne badanie dziecka pomiędzy 3 a 5 rokiem życia. pierwsze oznaki zaburzenia często trudno odróżnić od bardziej typowego autyzmu. zdarza się, że dziecko z ZA nie jest oceniane ani diagnozowane aż do czasu pójścia do szkoły. w niektórych przypadkach występują wcześniej problemy z zachowaniem (np. nadaktywność, deficyty uwagi, agresja lub napady złości) oraz niepokój o „niedojrzałość’ społeczną. Czasem dzieci te określa się jako „dziwne”.
  • 4. Dziecko z zespołem Aspergera cechuje: rozwój poznawczy w granicach normy, w zasadzie prawidłowy rozwój mowy, zamiłowanie do zachowania rutyny i rytuałów, ograniczone zainteresowania i aktywność, często występująca niezgrabność ruchowa, zaburzony rozwój umiejętności społecznych.
  • 5. MOCNE STRONY
  • 6.  dobra lub ponadprzeciętna pamięć mechaniczna (dotycząca faktów) uzdolnienia do zadań wymagających umiejętności wzrokowo-przestrzennych. przejawianie wybiórczych talentów muzycznych i plastycznych wykonywanie skomplikowanych obliczeń matematycznych, bardzo szybka nauka czytania
  • 7. TRUDNOŚCI
  • 8. Dziecko z Zespołem Aspergera: zazwyczaj nie ma przyjaciół ani bliskich kolegów nosi niekiedy etykietę „dziwaków” lub „źle wychowanych” może stać się ofiarą manipulacji ze strony rówieśników otoczenie może traktować jego zachowania jako niegrzeczne i złośliwe (doświadczenie odrzucenia, karania, nieustannej krytyki, a czasem ― przemocy fizycznej bądź emocjonalnej) ma trudności w rozumieniu sytuacji społecznych ma problemy w adaptacji do nowych sytuacji brakuje mu elastyczności gorzej radzi sobie w sytuacjach trudnych i narażone jest na odrzucenie ze strony innych często ma niską samoocenę.
  • 9. Problemy w komunikacji słownej i pozawerbalnejTRUDNOŚCI: z użyciem mowy w celu komunikacji (mimo bogatego słownictwa) w komunikacji naprzemiennej-dialog, przerywanie, wchodzenie w rozmowę w rozumieniu słów wieloznacznych w zależności od kontekstu w nadawaniu właściwego znaczenia usłyszanym słowom w rozumieniu przenośni, przysłów, (rozumie je zbyt dosłownie) w rozumieniu informacji zawartych w komunikacie, który ma związek z intonacją głosu, w rozumieniu ironii i żartów zaburzenia w postaci nieprawidłowej wysokości głosu i intonacji oraz nieprawidłowego akcentu i rytmu wypowiedzi
  • 10. Problemy w komunikacji słownej i pozawerbalnej wypowiedzi są często zbyt formalne i pedantyczne. nie posługuje się ono slangiem młodzieżowym czy określeniami potocznymi ma trudności w rozmowie z więcej niż 2 osobami nie posługuje się gestem, może mieć sztywną mimikę niedostosowaną do sytuacji („twarz pokerzysty”) ma trudność w rozumieniu komunikacji niewerbalnej (nieumiejętność odczytywania postawy ciała, gestów, wyrazu twarzy i oczu) zaburzona zdolność do rozumienia słów i wypowiedzi w zależności od kontekstu lub intonacji.
  • 11. Umiejętności poznawcze słaby poziom rozumienia, myślenia abstrakcyjnego (rozwijania pojęć, wnioskowania, wydawania osądów) słaby poziom rozumienia sytuacji społecznych sztywność poznawcza, z myśleniem mało podatnym na perswazję, słabe rozumienie czytanego tekstu (mimo, że uczą się czytać szybko i czytają płynnie) zaburzenia, tzw. pamięci operacyjnej czyli roboczej pamięci krótkotrwałej.
  • 12. Problemy w koordynacji ruchowej (niezgrabność ruchowa) zaburzenia równowagi sztywny sposób poruszania się występowanie współruchów polegających na udziale w określonym ruchu tych mięśni, które w danym ruchu nie powinny brać w ogóle udziału zaburzenia rytmu i naśladowania ruchów podczas zabawy obniżona sprawność manualna trudności w pisaniu trudności we współpracy podczas gier zespołowych (eliminacja z gier zespołowych, nie są wybierane do drużyn) trudności związane z samoobsługą (higiena, sprzątanie, ścielenie łóżka, estetyczne spożywanie posiłków) - nie rozumieją potrzeby ich wykonywania.
  • 13. Zaburzenia sensoryczne nadwrażliwość na niektóre bodźce sensoryczne (np. słuchowe, wzrokowe, dotykowe, zapachowe, smakowe) nieadekwatna reakcja na dźwięki: hałas, nadmiar bodźców wzrokowych, migoczące światło lamp jarzeniowych - rozdrażnienie, zatykanie uszu bronienie się przed dotykiem niechęć noszenia niektórych ubrań ze względu na ich fakturę, metki odżywianie się selektywnie (niewielka ilość tolerowanych potraw) przeczulica czy niedoczulica w zakresie określonych kanałów sensorycznych - ilość bodźców wizualnych i słuchowych może być odczuwana jako zbyt duża lub zbyt mała, w zależności od tego, czy jest to.
  • 14. Jak pracowaćz uczniem z ZA? WSKAZÓWKI SZCZEGÓŁOWE
  • 15. Obszary wspierania1. Organizacja zajęć lekcyjnych2. Gdy uczeń nie radzi sobie z emocjami3. Gdy ma problemy z nadwrażliwością sensoryczną4. Gdy jest impulsywne5. Gdy ma trudności w czytaniu ze zrozumieniem6. Gdy ma trudności w pisaniu7. Gdy ma niezgrabność ruchową8. Gdy ma trudności z koncentracją uwagi9. Gdy ma trudności komunikacyjne
  • 16.  dostosować do indywidualnych potrzeb ucznia miejsca nauki i proces nauczania pomagać w nabywaniu umiejętności w zakresie „funkcji wykonawczych”, takich jak umiejętności organizacyjne i umiejętności uczenia się stosować model edukacji opartej na doświadczeniu; informacje słowne popierać tekstem pisanym albo obrazem, ilustracją, filmem przedstawiać nowe pojęcia lub materiał abstrakcyjny w sposób możliwie najbardziej konkretny; kreatywnie wykorzystywać zainteresowania ucznia, np. jeżeli interesują go dinozaury pozwól mu liczyć dinozaury, a nie np. kredki i ołówki; jeżeli to możliwe, łączyć nowe zagadnienia z zainteresowaniami ucznia wspomagać rozwój umiejętności komunikacyjnych (słownictwo, rozumienie);
  • 17.  pracować w oparciu o tzw. pozytywne wzmocnienia ― pochwały, nagradzanie, pozytywną więź z dzieckiem wdrażać i oczekiwać od ucznia przestrzegania zasad panujących w szkole Pomagać w sytuacjach przeżywanego stresu poprzez przewidywanie, zapobieganie, rozumienie przyczyn i rozwiązywanie stresujących sytuacji wspierać i umożliwiać kontakty społeczne; w ocenianiu oddzielać te obszary, w których trudności wynikają z zaburzeń; nie karać za objawy choroby; chronić przed przemocą rówieśników
  • 18. Gdy uczeń nie radzi sobie z emocjami: w sytuacji wzburzenia odizolować na konieczny okres i dać możliwość zrelaksowania się, np. poprzez słuchanie muzyki, zabawę wodą; uczyć prostych sposobów radzenia sobie ze stresem i trudnymi sytuacjami, np. stosowania techniki OOPP (odejdź, oddychaj, pomyśl, powiedz); sprawdzać, czy nie doświadcza agresji ze strony innych osób; opracować wspólnie z uczniem „Kodeks złości”, w którym zostanie określone, jakie zasady oraz sposoby radzenia sobie ze złością będą akceptowane, a jakie nie; unikać konfrontacji, przymusu i wyrażania gniewu w stosunku do ucznia; mogą one wywołać reakcje oporu i wybuchy złości; stosować uspokojenie, negocjacje, dawanie możliwości wyboru;
  • 19. Gdy dziecko nie radzi sobie z emocjami: w sytuacji narastania emocji wycofać się i pozwolić na ochłonięcie, wyciszenie się nie brać do siebie każdego niegrzecznego zachowania ucznia przerwać wypowiedź, gdy uczeń używa powtarzających się argumentów bądź też pytań; raczej poprosić, aby zapisał swoje pytania lub argumenty i spróbował sam na nie odpowiedzieć wspierać rozwój umiejętności rozpoznawania i rozumienia emocji nazywając w sposób adekwatny do wieku ucznia mimikę, gesty, mowę ciała.
  • 20. Gdy dziecko ma problemy z nadwrażliwością sensoryczną: unikać dotykania dziecka nadwrażliwego na dotyk i zapewnić poszanowanie granic ucznia przez rówieśników; czasem lepiej funkcjonuje, gdy ma założoną tzw. terapeutyczną kamizelkę obciążającą; uczniowi, który źle znosi hałas i nadmiar bodźców, spróbować umożliwić pobyt w spokojnym miejscu (np. biblioteka, muzyka relaksacyjna, stopery) minimalizować dźwięki z tła, eliminować dźwięki dla dziecka drażniące (np. dźwięk dzwonka, telefonu, stałe dźwięki o wysokich tonach);
  • 21.  okresowo zwalniać dziecko z uczestnictwa w zajęciach wychowania fizycznego, podczas których występuje hałas unikać oświetlenia klasy lampami jarzeniowymi; jeżeli w klasie jest taki rodzaj oświetlenia, zainstalować na ławce ucznia światło z żarówką żarową przy nadwrażliwości na zapachy, unikać używania mocnych perfum; pozwolić dziecku na posiadanie kawałka materiału nasączonego ulubionym zapachem nie domagać się, żeby zjadało wszystkie posiłki; (silna awersja).
  • 22. Radzenie sobie z impulsywnością ucznia gdy dziecko jest bardzo aktywne na lekcji, a jednocześnie impulsywne, wzywać je jako pierwsze lub drugie do odpowiedzi podczas dyskusji wskazywać ucznia, który ma zabrać głos przypominać obowiązujące zasady, np. „Na lekcji mówimy, gdy jesteśmy poproszeni przez nauczyciela”, „Kiedy mówi nauczyciel, uważnie słuchamy”.
  • 23. Gdy uczeń ma trudności w czytaniu ze zrozumieniem: zastosować metodę posługiwania się ilustrowanym tekstem pozwolić na czytanie książek o ulubionej tematyce - książki o tematyce popularno-naukowej mogą być bardziej zrozumiałe niż opowiadania nie zakładać, że uczeń zrozumiał to, co przeczytał; sprawdzać stopień zrozumienia tekstu, zadawać dodatkowe pytania w pracy nad zrozumieniem tekstu pomocne dla ucznia mogą być cząstkowe pytania: „Co się wydarzyło? Kiedy? Gdzie? Komu? Jakie było zakończenie zdarzenia? Dlaczego? Co przeżywał bohater?”.
  • 24. Gdy uczeń ma trudności w pisaniu pozwolić uczniowi na korzystanie z edytora tekstu; rozważyć możliwość, by uczeń dyktował, a dorosły lub inny uczeń zapisywał dosłownie jego wypowiedź; sprawdzać wiedzę ucznia w formie odpowiedzi ustnych; pozwolić na poprawę prac pisemnych w formie ustnej.
  • 25. Gdy uczeń jest niezgrabny ruchowo pozwolić nie brać udziału w nielubianych rodzajach aktywności fizycznej zachęcać do ruchu z uwzględnieniem jego preferencji (np. pozwolić unikać aktywności ruchowej związanej z rywalizacją) indywidualizować wymagania i ocenę z wychowania fizycznego.
  • 26. Matematyka uczniowie z zespołem Aspergera często wykazują duże zdolności w zakresie wykonywania obliczeń ponieważ jednak mogą mieć trudności w rozumieniu poleceń w formie pisanej, aby ułatwić im zrozumienie, można stosować ilustracje umożliwiające zrozumienie treści.
  • 27. Wspieranie koncentracji uwagi jak najmniej bodźców rozpraszających (wzrokowych, słuchowych, porządek na ławce) miejsce ucznia z dala od ewentualnych źródeł dźwięku, tyłem do okna, blisko nauczyciela, aby systematycznie monitorować pracę unikać nadmiaru dekoracji w klasie lub umieść je poza zasięgiem wzroku ucznia; gdy uczeń nie reaguje na polecenie wydane całej klasie, zwracać się do niego bezpośrednio po imieniu, powtórzyć polecenie, sprawdzić, czy wie, co ma robić i poczekać aż rozpocznie pracę; wydając polecenia używać krótkich zdań (jasne instrukcje)
  • 28. Wspieranie koncentracji uwagi zachęcać ucznia, by w razie potrzeby prosił o powtórzenie, uproszczenie czy zapisanie polecenia zadania na lekcji dzielić na wieloetapowe, krótsze części wyznaczać mniejszą ilość zadań do wykonania wydłużać czas sprawdzianów dopilnować żeby niezbędne informacje (np. zadane prace domowe, termin sprawdzianu) uczeń zapisał w zeszycie przedmiotowym lub korespondencji
  • 29. Wspieranie koncentracji uwagi nie karać negatywną oceną, za nieprzygotowane do lekcji, bo nie miało zapisanych potrzebnych informacji! (pozwolić na zaliczenie w dodatkowym terminie) założyć zeszyt prac domowych i korespondencji z rodzicami chwalić ucznia tak często, jak to możliwe, w sposób konkretny opisując to, co zrobił dobrze; wykorzystywać mocne strony ucznia (np. zainteresowania)
  • 30. Wspieranie koncentracji uwagi zadawać krótsze prace domowe w sytuacji, gdy rodzice zgłaszają, że nauka w domu trwa godzinami; zasugerować korzystanie z pomocy wolontariusza lub zatrudnienie, np. studenta pedagogiki do nauki z dzieckiem
  • 31. Wspieranie rozwoju umiejętności komunikacji i rozumienia języka zachęcać ucznia do wzbogacania języka poprzez wyszukiwanie wyrazów bliskoznacznych i korzystanie na lekcji ze słownika wyrazów bliskoznacznych pozwolić uczniowi prowadzić własny słownik pojęć i nowych terminów związanych z nauką szkolną zachęcać do gry w kalambury, do odgadywania za pomocą wskazówek kolegów „Co mam w sekretnej torbie?” wyjaśniać metafory i wyrazy wieloznaczne.
  • 32. Wspieranie rozwoju umiejętności komunikacji i rozumienia języka znaczenie pojęć abstrakcyjnych przedstawiać za pomocą obrazów albo przeciwieństw, np. uczciwość — nieuczciwość, przyjaźń ― wrogość itp. używać prostego i jednoznacznego języka, unikać ironii, dowcipów, przenośni, idiomów (chyba, że wiemy, że uczeń prawidłowo je zrozumie); mogą spowodować niepotrzebny zamęt, niepokój a nawet lęk u dziecka dostosować zadawanie pracy domowej do możliwości ucznia pamiętać, że w związku z trudnościami w prawidłowym odczytaniu przez ucznia sygnałów pozawerbalnych, każdy wyraz twarzy i gest powinien być poparty informacją słowną.