Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.

3º pascua bene pagola 2012

314 vues

Publié le

  • Soyez le premier à commenter

  • Soyez le premier à aimer ceci

3º pascua bene pagola 2012

  1. 1. José Antonio Pagola Rede evanxelizadora BUENAS 22 de abril de 2012 3º Pascua (B) NOTICIAS Lucas 24, 35-48 Contaxia a túa fe no Resucitado. Pásao.Música: Stefano Romaniw;present: B.Areskurrinaga HC
  2. 2. Lucas describe o encontrodo Resucitado cos seus discípuloscomo unha experiencia fundante. O desexo de Xesús é claro.A súa tarefa non rematou na cruz.
  3. 3. Resucitado por Deus despois da súa execución, toma contacto cos seus para poñer en marcha un movementode "testemuñas" capaces de contaxiar a todos os pobos a súa Boa Nova:"Vós sodes as miñas testemuñas".
  4. 4. Non é fácil converter en testemuñas aaqueles homes afundidos no desconcerto e no medo. Ao longo de toda a escena, os discípulos permanecen calados, en silencio total.
  5. 5. O narrador só describe o seu mundo interior: están cheos de terror; só senten turbación eincredulidade; todo aquilo parécellesdemasiado fermoso para ser verdade.
  6. 6. É Xesús quenvai rexenerar a súa fe. O máis importante é que non se sintan sós. Han de sentilo cheo de vida no medio deles.
  7. 7. Estas son as primeiras palabras que han de escoitar do Resucitado: “ A paz sexa convosco... Por que xorden dúbidas no voso interior?”.
  8. 8. Cuando esquecemos a presenza viva de Xesús no medio de nós; cando o fac emos opac nosos prota o e invisibl gonismos e e cos conflitos;cando a tristeza nos impide sentir todo menos a sú paz; s xia mos uns a outro cando nos conta e... pesimism o e incredulidad estamos pecando contra o Resucitado. Non é posible unha Igrexa de testemuñas.
  9. 9. Para espertar a súa fe, Xesús non lles pideque miren o seurostro, senón assúas mans e os seus pés. Que vexan as súas feridas de crucificado.
  10. 10. Que teñan sempre ante os seus ollos o seu amor entregado ata a morte. Non é unha pantasma: "Son eu en persoa". O mesmo que coñeceron e amaron polos camiños de Galilea.
  11. 11. Sempre que pretendemos fundamentar a fe no Resucitado coas nosas elucubracións, convertémolo nunha pantasma.
  12. 12. Para encontrarnos con el, temos que percorrer o relato dos evanxeos: descubrir esas mans que bendecían os enfermos e aloumiñaban os nenos,eses pés cansos de camiñar ao encontro dos máis esquecidos; descubrir as súas feridas e a súa paixón. É ese Xesús o que ahora vive resucitado polo Pai.
  13. 13. A pesar de velos cheos de medo e de dúbidas, Xesús confía nos seus discípulos. El mesmo enviaralles o Espírito que os sosterá.Por iso encoméndalles que prolonguen a súa presenza no mundo:"Vós sodes as testemuñas disto".
  14. 14. Non han de ensinar doutrinas sublimes, senón contaxiar a súa experiencia. Non han de predicar grandes teorías sobre Cristo senón irradiar o seu Espírito. Han de facelo crible coa vida, non só con palabras.
  15. 15. Este é sempre o verdadeiro problema da Igrexa: a falta de testemuñas.
  16. 16. TESTEMUÑAS  Lucas describe o encontro do Resucitado cos seus discípulos como unha experiencia fundante. Odesexo de Xesús é claro. A súa tarefa non rematou na cruz. Resucitado por Deus despois da súa execución, tomacontacto cos seus para poñer en marcha un movemento de "testemuñas" capaces de contaxiar a todos os pobos asúa Boa Nova: "Vós sodes as mis testemuñas". Non é fácil converter en testemuñas a aqueles homes afundidos no desconcerto e no medo. Ao longo detoda a escena, os discípulos permanecen calados, en silencio total. O narrador só describe o seu mundo interior:Están cheos de terror; só senten turbación e incredulidade; todo aquilo lles parece demasiado fermoso para serverdade. É Xesús quen vai rexenerar a súa fe. O máis importante é que non se sintan sós. Han de sentilo cheo devida no medio deles. Estas son as primeiras palabras que han de escoitar do Resucitado: “A paz sexa convosco... Porque xorden dúbidas no voso interior?". Cando esquecemos a presenza viva de Xesús no medio de nós; cando o facemos opaco e invisible cosnosos protagonismos e conflitos; cando a tristeza nos impide sentir todo menos a súa paz; cando nos contaxiamosuns a outros pesimismo e incredulidade... estamos pecando contra o Resucitado. Non é posible unha Igrexa detestemuñas. Para espertar a súa fe, Xesús non lles pide que miren o seu rostro, senón as súas mans e os seus pés.Que vexan as súas feridas de crucificado. Que teñan sempre ante os seus ollos o seu amor entregado ata a morte.Non é unha pantasma: "Son eu en persoa". O mesmo que coñeceron e amaron polos camiños de Galilea.Sempre que pretendemos fundamentar a fe no Resucitado coas nosas elucubracións, convertémolo nunha pantasma.Para encontrarnos con el, temos que percorrer o relato dos evanxeos: descubrir esas mans que bendecían osenfermos e aloumiñaban os nenos, eses pés cansos de camiñar ao encuentro dos máis esquecidos; descubrir as súasferidas e a súa paixón. É ese Xesús o que agora vive resucitado polo Pai. A pesar de velos cheos de medo e de dúbidas, Xesús confía nos seus discípulos. El mesmo enviaralles oEspírito que os sosterá. Por iso encoméndalles que prolonguen a súa presenza no mundo: "Vós sodes as testemuñasdisto". Non han de ensinar doutrinas sublimes, senón contaxiar a súa experiencia. Non han de predicar grandesteorías sobre Cristo senón irradiar o seu Espírito. Han de facelo crible coa vida, non só con palabras. Este é sempre o verdadeiro problema da Igrexa: a falta de testemuñas.  José Antonio Pagola

×