Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

307 825 vues

Publié le

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

Publié dans : Spirituel
  • Soyez le premier à commenter

  • Soyez le premier à aimer ceci

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

  1. 1. ~~PΘOΔO ....- ΙΑ ~ ΚΑ'Ι ΑΙΡΕ·ΣΙΣ "ΑQθQα καΙ σχόλια άναφεQόμενα εΙ~ την σύνχρονον atQeaLν το;; Ο Ι κ ο 'Ό­ μ ε ν ι σ μ ο;; καΙ την μενάλην ε'όθύ­ νην των κοινωνούντων άμέσω~ fι έμ... μέσω~ μετ' αi?τη~. . "Eκδoσι~ πεQιοδικο;;: Ο AΓIOPEITH~ ΑθΗΝΑΙ1982
  2. 2. ..... ΟΡΘΟΔΟ ....­ ΙΑ ΚΑ'Ι ΑΙΡΕΣΙΣ "ΑρθQα καΙ σχόλια άναφεQόμενα etg την σύνχρονον αίQεσιν το;; Ο ι κ ο ,,­ μ ε ν ι σ μ ο;; καΙ την μενάλην ε';Ο'6- < νην των κοινωνούντων άμέσωg iΊ έμ- μέσωg μετ' m,τηg. . .'Έκδοσιg _πε@ιοδικο';: Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: ΑθΗΝΑΙ1982
  3. 3. 'OίJτε γάρ Ααν lχωμεν δ6γιματα μΑν δρθά, 8Ιou δε άμελωμιεν, δφελος ήμίν loτaL ΤΙ· οί)τε !έάν (δΙον Ifχοντες, των δρθών ;ΟΟγ.μάτων άμελωμεν,κερδ(i­ ναΙ τι χΡήσιιμον καΙ πρός σωτη ρΙαν f)'μετέραν δι.>-. νησόμεθα. n Ροσήίκει Υάρ, ·εΙ GouλOιιμε'θα καΙ γε­ έννης ~εUΘΕρωeηναι καΙ ~ασιλε{ας ~'Γtιτυχείν" άμ­ φοτέρωθεν Koσμείoιθcxι, ,καΙ ~μάτων όρθότητι, καΙ 6(00 έπιμeλJεΙςX. "ΑΥ.' SΙωάwης Χρυσόστομος (CQμιλ. ιγ 'ε1ς τήν Γένεοιν)
  4. 4. ·eί:. τού:. έπί ό!Jέιcιcoυ ι-ιαρτυΡΚ0'a ντα:. .~~ιopεΙτα:. :JΙαΤέριι:. τό παρόν fο"υιc~ι"ω:. ιί~ιεpoϋτaι.·
  5. 5. ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ CQ 'A1tόστoλoς των έRινων <btoιστέλiλωι.v πρός ΦιλΙ1t­ 11Π1οf:ouς την δμώVΙΙ1μιαν ~ιτtΊσroλήιv τιou κ:αΙ l1tιBuμωlv νά Svl;σχόση ·αόror)ς ιε:ίς την KαtlάI XpU()t't1Oν ζωήν, f) δ1to{α τόν .KαlUpόY έΙΚJείνoνέσήμαΙΙΛε 'κιαlθηιμιειριΝΌV μcφτόριov, TΑVίι~ει έν έvθoυσιOJOtμφ .KIQίΙ 'Π'ύστιει πολλ;η: «CIΟτ.ι f);μ.ίν έχaιρισθη τό &πi.ρ Χρισroo, οό μό.ov τό ·ειΙς σ.όrcbv 1tt­ σσεόειν, άλλα καΙ τό ό-ττέρ ·αόttoO πόισχιει:ν:.! Aύrό δε «το δττθρ ΧριστΟΟ» έ'ρμηνε;ιJωy gινας ιμιεγιόιλα; άμολοΥη­ της ,καΙ Is.ρaιoτη'c; τΩιv (ειρών της 'Bκ:κLλ.ησίJας Π~ραrδό­ σeu:ιv, δ μέγας θε·ό!δωρος δ ΣiτΌuδί-:tης, γράφει: «ςγ'11έρ Xιpuσroϋ γαρ καΙ δια Χ,ριστ6ν, &rr:έρ οδ τό τrqειιν 'I'tά.. σχα»! . ~,Οντως ~Iραίoς λόγος ~ξ ~ραJίων, :καΙ δσΙOJΚων χει­ λέων π:ροψερ6μJEJVος! ΤΟ -rnό1σχειν ίmιέρ Χριστοϋ, ·σημαί­ νει ίδια την πάισχoulOαν ύπειρ αίYroO ψυχην, Π'άlσχα! M.ή~ 1tως τα ΊJδιαδέν εψαiλ.λε καΙ ~ναις άιλλος μuμητης -roϋά~ γίου θειdδ~ρou, δ παλυς Μελέτι:ος δ ~αιληlσιώτ/ς ,με.ρι­ κούς αΙΩVες άιργό11ερα; «cγ'Π!ξρ Υάρ λόγον ~ηθώς έOTΙΙV f) ΘUμηιδ{ια ην δ Xρuσn::Oς τΌίς δι' αίπbν παιvθάrvouoι τocx;ρέχε:ι· IKΆV τις συγκρίνειεν αύτην προς την των 1tρoιm::r.rόρων, 'καΙ τqpό της 1t'<ΧΙρcxιeάισεως, ιεϋ.ΡΙι διτολη,ν -καΙ 1tiλιεΙω 1». MOIΚiάριιαι δντως ΨU~αI(, ~UΘειρωθείσαι τ{1);v Ύ'1 WωιY καΙ ιμ6AOV των oόΡΑV(ων rέπL1CoθoOOαι διηΜΘκως. ποο ~μIf!ΡOΙV οΙ ιμ:υμηταΙ των oόραvoφρΆvΩΝ ~κιε(νων ~,
  6. 6. οϊ σrroίoι lζων καΙ άνέ1WεOν δια τόν Χριοτόν καΙ την 'EXlKλη1σίαrv του; 'Ελάχιστοι καΙ σπΑVιώτατOΙ οΙ τοιοΟ­ τroι, .κCX!θάτtειρ όόισει:ς έν έρήμφ... Τό ΤΡαΥιικώίΙερον ένπροικειιμένφ εΤναι, δτι ένφ οΙ υίοΙ τοΟ φωτός, τα όποτι:θέμιενα «φωτόμΟΡφα τέκνα της 'ΕΚικλησίας» -τιαρoυσι:άlρuν την ~έρω θλι6ερά1v εΙ­ 'κ6να, ~νrιθέτως οΙ υΙοΙ τou «ΙOJιωνος τoίrrou», οΙ άνθρω­ 1t'OL δη:λJαδη 'JtoU -δεν ~xoυν ούιδειμίαν σ:χέ.σιν 'JrρOς την 'Εκ:κληισίcw καΙ τηιv ζωήν τoQι mευμκxroς, 1τ01ρouσιάζOν­ ται δλ01UΡόθυιμιοιι Kcn ζέoνttες διά να έΤCOJληιθεόση δ λό­ γος τοσ ,Κ:υρίou: «οΙ υΙοΙ τοο αΙώνος τοότou φρονυμώτε­ ροι ύτctρ τους υΙούς τou φωτός εΙς τ/ν yιειvεCw τηιv έαυ­ των ε-UΣιν» (ΛιΚ. 16, 8). ΚαΙ όντως! 'Αναρίθμητοι τUγχάνouν οΙ έξ aόfr{}w ΚΟ1θηιμιερινως «ά:πΣΘVΉOKOντες» ιεΙς διαφόρους έπuκιvδό­ νους άτcOCJt[l~άς, ΠΡOκιει:μέιvou να πρcxmxτιεόσoυv την έ­ δαφιJKηιν ό2Κtε!pα!ιότητα της 'ΠIpotσKαIΙΡOU 1t:arrpίδoς των, η .το καΙ oυχv6rreρoν, VΆ έπι~oι.M.ευθoϋv την ~ξαρτησ(ΑV έτέρας 'Π1CX't1ρίJδος! Αί ·μυστιικαΙ 61tηlpsaίICXL των διarφ6ρων Κρατών άμιλοΟν -σαψέισι:ατα έν ~ρoκιe~μένφ. cH ΆVωιτέ­ ρω σύιΥιΚιρισις πpαKCXiλιεί, -π:ρέ1ttει νά προκαλΏ, το έιρόθη­ μα ε'Ις τάς 1tΌJρειcXς δλΩΙV τωιv ρασοφόρων, των όρθο­ δόξων ρασοφόρων τη-ς έ1tοχης .μιας., Διότι δεν εΤναι lμuκ.ρόν πράγιμα να θοοιάζη δ &λλος την lμίαν καΙ -μΟ'V'01δuκη ν ζωήν του, -n::ρα1<JΕl uμένου l!cX έ1fΙ­ τUχη την lδολοφοv(cxιv τ:οΟα' ~ι!' -rnoλιτυκoϋ <Xvτι1tάλou, ~ την ΠΟIJκ(λην 'K'OJτCXIOκ6πευσιJν της οuασιδή1tOτ€ χώίρας, οί δέ (μοναχοΙ καΙ -κληlρυ~o~, οΙ τη-ς ,ΕΚ!κληισuα1ς σιτΡCXΤιω­ ται καΙ ά:ξιωιματι:κοι(, να ,μη ταλιμιoιOv vS άνo[lξouv τό σrό­ -μα των ,ένανr(oν των συγχρόνων ίrrτ1ox)μευτων τC:ιv ιε­ ρών δογιμόπων -καΙ Παρcxιδόσεών της Ι 'λ/λα fJ ΤραΥl!κότης των ~ΜSΕ·ρών μας δέν σταιμoπ~ ε'νrαOιθα. Ο'ί άν<ι:Πέρω «υΙοΙ τΌΟ ψωιτ'δς» οόχΙ lμόνον 1OC(­ ραμέΛOUV όιδΡΟΜείς καΙ ~διάrφoΡOΙ ένώ1'cιoν της ικη,ρuτ­ ταμέ!VYJς:ΚOJκ.οδοξΙαςτων fJiμEpώv lμας, της παναιρέσεως -6­
  7. 7. wO Ο Ι κ ο u ιμ ε ν ι α ιμ ο ϋ, ~ ζωηρεόouν καΙ i­ νερyoπoιOOνrταιμόνον δτΑV πρ6κιει-rcxι vΆ G.έγξouν συν­ :1 ofιέλφoυς των, tμoναχoό<; 1ωΙκληp1lΚοός, τroό ΙτόΛιμιη­ ~ σαν να <mάσoυν. τό φράiyμα της σιΩΤCΗς καΙ νά διεικδι­ ·κήσουν ναμ~μως τά δικαιώματα της όpθdδόξOO συνει­ δή.σιεως, ά'yΩΙVιζόιμενoι ίmE..ρ τω-ν tειρών καΙ όσΙων της 1[Ι­ σrεώς ιμας. Τά: yεγoιvότα της cI. Μσνης 'Eισφι)'μένou καΙ αΙ 1tΟl1κtλαι κα:τα"ιnέισεις των -ΑΥιορειτων Ζηλωιτών d:­ ~ ~~uφov tκιpραιotv των άνωτθριω, δια τόν -ΑΎ ΙQρεΙΤlJκον τoιM.άχισroν χωρον. ΕιΙς τΌσlπό, δυσmJιχως, έτcΙ1tEIδov 'ΚΙ'ΛΕίται καΙ 1') δρα­ στηριότης της d1κ~αιδη,μαΤKης θεολογίας Ι Ούτε Τχvoς πα,. ρouσΙαις της εlΙς τον στί~ της ιKαtλης δμολογΙας· Φιιτι.. θέτως ιμιάλισrα wyχ{M)uv 1tIλiείσται αΙ τrειρι1tτώσεις της 1Ολήροος ouμτroρεόσιε.ώς της ιμε την O~KouμεYισt'υKήν &­ 1tOO't'α!σ(αιν των ήμερων ,μας, τιλήν ,μιας - ΔuΌ 1tεIριπττώ­ σεων, 'καΙ ·σlJτώνέ'ν'τόc:; του στιεγιαrνoϋ χώρου της άι.ρο­ φροισύνης καΙ της :μιονιοιμε.ρε(ας .κινουμένων.•. ΚαΙ ένω ε1ιναι άληθές δτι δ·UΑ τΟν όpθ6δof.pv Σλα­ ~I!KOν 'κ6αμον δ έΚ'κλησιαστυκ:ός lιστaΡtίKός τοϋ 'μέλλο"," -ιΌς θα ·ευΡη Ικανούς -καΙ -δ ιαφόρους λόγιους να τΟν δι­ Kαιoλoγήσr] 'διά τηιv σημιφιVΉrν του <hι'rΙ:KανoνυKην σrά­ σιν, δια την -Ελλαδι'Κήν 'Βκκλησ(αν δμιως -ιτοίον δυκαιο­ λΟΥητικ,όν θό: -ιτρoσKoμ~σn; Τό ·μόνον ~σως πού θα τοϋ ά'πομένη νά σηιμειώσnεIναι, δτι 1'). diλλoτp[ωσ[ς της ~'K των Π,αραιδόσεωv καΙ της γρaιμιμης των ΠICXτέρωιν, ώφεΙ­ λετο εΙς την φθοιράν 'ΟΟύ ύτcέmη αϋτη ~K της σn:ouδης καΙ έτcυμoρφώσεωc; 'JtλεΙστων '~K των σt'Eλεχωrv της εΙς τήν αΙρεΤιJKήιν Δ,οοw - προσόν d:παραΙτητoν διιά: τούς . &πoψη.φtoιx; ·Καθηγητά;ς τί1:ιv θεοιλΟΥι:κων Σχολών! ­ καΙ τήν ·διαοτροφήν έν σuιvιεχιε'(~ τoQ -ιταpαιδoσtαlKoϋ φρο­ νήιμια:roς τοϋ Λσοϋ Ικ των άνωrτέρω λDγάfxi:ιv, τη i:rtL­ KOUΡ(~ δuσtυχώ<; καΙ των θρησκευτικΩV ΌΡΥανώοε­ ων. ΤΟ τελεuταίoν το σηl~ειoϋιμεν 1μειτ.α μεγάλης πικρί­ ας, διότι γνωρΙζοιμεν πολύ κ.αλ.ώς δ1totαν θλι6εράν καΙ άξΙOKCXΤάKρΙΤOV σrά1σιν .έτή.ρηισαrν .d:π!ό της Ανάρξεως ~­ -7­
  8. 8. δη τοΟ l')ιμEρoλ.oy ΙQ3ΚoιQ, ,σχίOJιατoς μέ~ρι :της O!ήμε,ΡOΙV Ι ταmxρόιμοιια συμι5αίνooιv :διuστυ'Xωe; καΙ ειίς αύτήν την «~AιΚjρ61roλιν της ~Oρθoδoξίας», το CI Αγιον ~Ό,ρoς" τό CΟ1tοίον, ινφ d:τrό την 'μια μερια διακηρύσσει τολιμη­ ρως δτι άικιοίλ.ουθεϊ«τήν ~Kρα(;φνως όρθάδοξov Υ ραμ­ μήν», <bτo την άλιλην άιδια:φορεϊ τcλή,ρως καΙ σιγ~ ακ.Αv­ δαλωδCι)ς ένώ~ΙOΙV τη'ς «y~μνfi τn.κιεφαλΌ~ Kη:ρυrτoιμέ­ νης ικ.αΚdδοξίαςόπιο του OίIΚιE(OU ιέΤCUOKότcιouτου, τώ O~. ΠιατριάΡχου Δηιμητρί:οο, :'διωKΩΙV συγχρόνως 1tO~K(λως τους διCXIφωιvoϋντας 'ΠίρΟς την άνωιτέ-ρω ΠOρε(Αv του ά­ ΥΙΟριε:(ταις 'Παtrέ;ρα:ςΙ . Είι8Ιε ή &vάΥvω(τις των έ1tIOIμtνων ·σελ·ιδώιν νά έξu­ mUστι ώρuσμέΎας, έικλΘκτας. Kαrrα τα ~ ψυχάς, αϊ δ­ 1tΌίαιι 'ΚαλΌ τη 1t(mEL -ιταραιμένoυv ειΙσέτι έν KOινΩVΙ~ j μεrrά της αίρέJσιεως, ώστε 'ΚCXιΙ την έ'Αδεικόπην' «Φτσrειχι-1 ζουσαι έιαuτlά!ς της 1tρό<; τόν KOJλoύ.μεVΑV 1~:rτ:ί.σ!κorJroιν 'Κοι­ νων(ας~ ~ι:ωθoϋν της -ιτρε.τroόσtη.ς ,ε1ς όρθoδόξouς τιμης 1tαiρcX τοϋ δυκαιακ.ρΙτου θεΟΟ..'λιμήν. .~~. _..~.... ..... . ;110' .1".. .,. ... ,, • i -8­
  9. 9. ...': Ι:1 .1' ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τά άKOλoυθoιϋνrα ·κεΙμιενα τοΟ 1tαρόντος 'μι:κροϋ !ρ­ ΎOU ~ξετάlζouιv 'έξ. αόοτη ρας ό:πόψεως "t1C> ,μέγα θέιμα τού διαλόγου ·Ο·ρθοΙδοξΙας καΙ Πo:τc ιισμΟΟ , ώς δuεiμoρφώθη oδroς κατα την τελιευταCιαv δειΚιCXε~ίOJl (1971 :- 1981,(1-) καΙ ~διαιτέριως την lμεΥάλ.η1V εάθόνην των -KOΙΙVωrvoόν­ των 6pθ1oiδ6ξων IlJ!ετά τΟΟ 1tε1tt'ωικό't'oς ~δη Φαvαιρ(ou Ι ΚαΙ έτνφ tι .κιατά θεόν gνωσις άιτστιειλιεί ζωηίριάν έπι­ θuιμJ(αv συνόλης της 'Oρθoιδoξf!αx;, εόχoμΈΙVΗς #.ν τft θε(~ αύτης Aε,t"OOUρyt~ «τούς -reε"Πλανηιμέvouς t"JtwάyαyE καΙ σόναψοΥ τη άy!(~ Σου -ΚιαtθoλΙΙKΏ καΙ 'AιrnαστOλυKΌ Έ'Κ­ Κ!ληισΙ~~, ιέν τούτοις ούιδέΠCYr.ε θά έ-rτιτρέΨΏ ΤΊ Ιδία την μίξιν της 1tλάvης -μετά της ,Aληθει(ιcxς, έΤCΙ τφ σnωrrrφ ι}(-αΙ ιμδνφ 'μιας ψευδΟΟς, καΙ άν'τορθιαδόξου ένώσεως. cH 8Κ της ίO"tlOρ(ας πείρα τυγχάν-ει πλιουσιωτάιτη t1rl του 11pακιε~μένou. CΟσό1κις A1tIε,~ειρήθη ΤQιιαό'της 'μOlρφίiς Ι!νωοις, όφιη-yιoιuμένη ~τoι ά.1cό ΟΚΟ'ΠΙΟός d1λλιoτρ(oυς τΟΟ Ύνιησίou' EόcX'yγιειλυκoί} 1tιείψαroς καΙ της τωrv άγΙων Π,ατέόΡΩΙV tειρας διδαrσΚJα:λίας, dm:έ~εν olικ.τρότα:τα. 'Ε· 'Πι1&ληθείισα: δΙς διά &Ιας (Λυών, Φλωρειvιτ(α),. 1tάραυτα d"rε:κ.η.ρόχθη 1tιCXρά τΟΟ- γνηοίou 1UOuμv{ιοο CXΌτης, τού 'Ιτι­ οτοϋ «Λαού τΟΟ θεoo~, τού lκlαΙ «φύλOlKoς~ δντ'ως της «'Πo:ρatδdθευσης πΙσrεως:.. . Ε!Ις' ~ δντως 11DVη.ρας δ~ως fιιμέρcxς ΤΊμων, κ.ρψα­ σιν Κυρ(οο &vεξιειρεuvήτοις, τό λιευμιμα τOOrο της εόσε­ 6ε(ας, «6 νέος 'IσΡCXΉ~ τη.ς Χάρι1.Ός» .έικOiλot&ώθη σφό­ δρα:, ΙσχΙVΙ;ν ειLκόνια ιδιaισώζωιv τη.ς τcό!λαι σφριγώ!σης σ:lJ­ ~ ΔUVΌΙμιεως 'καΙ TtcxρρηισΙας. . ΠιεΡΙΌριJOθένιτων των διιδαιακάλων του έν πολλοίς, ·-9­
  10. 10. εΙς ρήματα εόσε&ιολογ(ας καΙ ξηιρας ~&Ι:Kης, dmεξέ­ ΝΩΣΑv σiπav της OOν<Xiμoγ'ενoUς κόμης του, της γνησΙ­ ας ·Ορθοιδόξου παραδόσεως, προκαλέισαντες οδτω και­ νoφαvii λυμον ·~ν τη ·E.1<ικλησ(~ τοΟ ΧριιοτοΟ, λιιμόν πα­ τερικης δΙίδcxιOKαλΙας καΙ ~ιoτ/ς. 410 άνωτέρω λιμός ,συν τη χευμαρρώδη ,εΙΟΡΟΌ των πολιτιοτιικων ΙπιτεόqεωνΙξεθήλwε 1tλή'ρως την έναrrτo­ με{νCXΙΣαν πνιευματιικ6τητα καΙ άγ,ωv Ι;ΟΤUΚ6τη τα της «λαί­ κης» ;εόσειιε(ας, άρκouμένης τΜ.έον εΙς μΙαν κατά Κυ­ ριοικήν c-rnapαιKoλoOOηισtv» της θείας Λειτουργίας καΙ τήν τυπιικήν ·8κτέλιεισιν τΩV ~pyων της άyόmης ... K~αΙ ~νφ το πό1λαι, αΙ τιτάνειαι ·συγl~ρoόσεις πρός την αΤρεσιν των ,μεγάλων της 'Βκ:κληισΙας ΠOΠέpcλ>ν, συν­ είχαν τας :καρδΙας κ:αΙ τήνσκέψιν. των 1tιιστωv, σήιμερον, φa&ρόν 'καΙ εΙτcείν, ού μόνον δ λαός, άλ/Jά ούδέ οΙ ποι­ μένες ·αύτΟΟ ΙτrιδεΙ'Kνόouν' τήν d:'τταιτoυμένην ύ1tlΟ των καιρών ~(δρασιν καΙ Εύσ!Υγ'ελιΙκήν όμολιογίαν πρΟς ύ11!ε.ράισrτιισιν της Kινδι.nΛευoόσ'ης cmxρOlκαταlθtήlκης:. Ι Ούτως tι ΙΙΕlκικλησΙα τοΟ Χ.ριστου, προδιΟΟμ:ένη «φι­ λήματι Ιερφ» ύπο των ΆVαξ(ων AίJτ/ς 1tVε:υιματuκων τα­ γών, άγεται δεσμία καΙ ΆVΕΛεlόθεΡOς πρΟς :μΙαν de fa­ cto ~νωσιν 'μετα των αίρεΤΙ'KΩV 6μολοΥιων της Δόσεως, καθ'δν Xρόνσv QίΙ ΘSματOφόλO]1<!ες των CΟσίων Της, δ­ ταν δέν άyvoιoUν τα τελοόιμιενα, έπUΚΡOΤOOίY ταΟτα δοο­ λιO'TC:ρεπως Ι ΝOνrως, «i)ιμαύ.ρωται Κανόνων ~κ.ρ((5ιεια, ~­ ξιouσί~ τοΟ άμαρτάνε ιν πολλΏ... ά1μφ ~βoλoς ή 1tΙστις, &­ γνοια ικcrrακέχuται των ψυχων, δια το μuμιείισ'θcxι την ά· λήΙθειαv τοό<; δσλOOνr.ας τον λόγον έν KακoυργΙ~. (Μ. Βασ..t1t. 92). •Aiληθως πολλοΙ καΙ ,δειιvoΙ οί Ι~θρoΙ τοΟ Σταυροϋ, &λα :μέyι:σroς πΆVΤων δ Σιωνισμός, δ οίονιεΙ «ΦUσυKOς:. άν't'Ιπαλoς τού ΕυαΥγελΙou, δστις ση'μιειω.τέον, διευθό­ νιει άπά:σας τας σκσr(ouς καΙ ~ΑντιχΡΙσrouς δυνάμεις της σήμερον, καΙ δ δ1τοίος ~ν τφ προσώπφ τα) ουΥχρό­ voo Mασoνuσtμιoϋ καί ΟΙκουμενlJOμοΟ, έξαπέιλυσε την ;μ:ε­ γαλυτέ,ραν 'Κα/α του •λρνίοuέ1t(Jθεσιν. -10­
  11. 11. "Ι '." Τάό,Ρ9όιδοξα «fryLa: των άy(ωv~ ιμoλwθέντα ~δη iικ τ/,ς κοινωνίας των 'Πατριαρχείων ΚωνJM.ως καΙ Μ.όσχας 'με"tlόl τοΟ αΙρε:τlJΚοΟ 1'[CXΠιolμ.OO, -ΙΤΡοκαλοΟν την δ:μετρον θυμηδΙΑV των ~1t'ιτελωv τού t-rrapάτOU ΟΙκουμενισμού, δστις O'~Kouμενιαμός, ώς -ιτροισφυως ·~λέxιθη, «μή ι.χων δρια δ ~διoς, &-yων~ται VΆ ~Ε,!αφOJV(σn καΙ κα:ταιστ·Ρέ­ Ψη τα δρια τη'ς 'Εκ,κλησΙας του XριστoQ~ (2) . ,Anιoλότως πιστεόοιμ'Εν δτι ~ των EϋKovσμάχων κα­ κοδοξία ό:ποτελ:εί 'μΙΙΚΡΟΥραφ(αν της lκαται6αιλλομένης σήμερον π~αιθε,[ας δια τήν δλακληρωτι'Κήν κατα.. σrρoφην της ΟΡ·θΟ·ΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την ·O'lTιO(Αv δια τω ιδίου αότοϋ αtματος~θεlμειλtωισεν ό Κύριος, και οί dί1t' αΙώνος ,μάρτυρες καΙ άμολΟΥηταΙ άνήΥ·ειραν ε.tς NOJόν 'TtIEρtκαλλοϋς εΌΤCρετoε(ας καΙ ώραι6τητος. Τό 1tνε'ϋμα της πλάνης καΙ diσιε6ε(ας, άντιληφθέν δ­ τι ~ 1t1Ouκ{λη κατα των Ό.ρθσδόξων 6(α όλ(Υα KOI't'Op. θοί, ~δίδαfξε:ν τοός συγχρόνους ,-,ιους του σκότους νά ιμε'Tέρχωvται του λοι1'ά>Ο τας ,μιειθόδouς της «OUνυπάρξε­ ως~, ~σuVΔιαιλλαyης:. καΙ «άΥάπης:., εόνιοοχΙζOY't'ες οδ­ τω κατ' ά:ρχας 'ΠασΑV όΡθ6δοξον μαχιητιικήν δ-ιόJθεσιν, δεισμιεόoνr:ες άρΥότερoιv ταύτην, καΙ τέλος, ώςσόμμα­ χον -παρασόροντες έν τφ Ιδ(φ αότων ιοτρατo-roέ!δφ, έν "Π'Ολλοίςμιτροφοροϋσαν ~ d:κσJδηιμαnΚ!1 τηι&έννφ -κεκο­ σμημένην. ·0 του ψε'όδouς πατή·ρ καΙ ύφηγητης ~1Ό dιδόνατov νά ~λέ1t!1 τ.ά τέικνα της ψωτοιμδρφου'ΕκιιΜησ[ας ~πΙ ·δύο χι:λι61δας ~τ/ Λα: άναπτόσσωινrαι καΙ ,μιεγα:λouργοϋνt τη &oηθε(~ της ~ύ'rou καΙ γνηο(ας ΕόαΥΥελlJκης 'Ά­ λη,θεΙαςΙ Έχάρη,k:(!)α(ως, διά τήν d=πiαμάlKΡUνισιν καΙ ά'π01rλό!vηισιν των «Δ'UΤΙ;Kων ΧΡbοτιανωV:'t ~' et" δσον όφLoταται sLoέTL ~ ρίζα ύΥιής καΙ ρωμαλέα, ~ 'Αλή­ θεια ούικ .~ξέλι-rnεν ·καί ή τυχόν «'μιετιaικέντριισις~ των 1tIλα­ νηιθέντων παραμένει λΙαν πιθανή. Κ;ατόπιν τΌότων d:'Πητ€ίro ,μΙα ,δυναμ1Jκή λόσις· ή !Κα­ ταστροφή1<!αί ά:πώλιεια τη.ς ρΙζης Τνα μετ' αύτης έκλεΙ­ Ψη !καΙ η:αισα Eλ1tlc; έ1tιοτροφης των ά'rroKO'Πένrων κλά­ δων! 1-11­
  12. 12. Τό σχΈJδιov !τέιθη ·ε1ς 'έφαρμογην μέ τήν όΝατολήν τοϋ 2000 αΙώνος καΙ ηδη ,αΙ ,έ1tuσημοι ~ΆpxαΙ της ~Oιρ­ θαδοξΙας Kρατoo~αιδέo1μιαι-εΙς τούς Ιστ~ς της δηλη­ τηριώδους άιράχνης τού Ο'~Κ'ΟU(JJενιaμoQ! ΑΙα έλ.1tΙς &­ -ιταμέ-'εΙ· ή OOOΙV το δυνα:τόνΤCXΧυτέρcX 1'Uροε.τοιιμcroΙα τoU «Λαώ τιοϋ θεοΟ», ό ·δ1τ'οίος καΙιμ6νoc; θό: 'ΔΥVΗθfi να cht­ ΤlJστη εΙς την ΙKη'ΡUΤΤOμένην συγικρητιστιικην ·καινοφωνΙ­ αν, ιθ,ρ α ύ ω ν τούς -δηλητη.ριωδεις Loτooc; CXΌτης καΙ διατηρών οδτιως dιμόλι.wroν πάισης αtρεΤl1κηc; ΚΟlJvω­ y~ας την 'θειοτάτην αύτοΟ Εύχα:ριστη'ΡΙΟ1κην Τράl'rnειζαv μέχρι της έρχομένης δευτέρας τοΟ }GPtJσroι1 na:ρouισtac; 1 EΤvαι wανrΙρρητον, δτι κ!αΙ !μΙα μόvoν άπλη σόΥ­ J<ιρισις της 'συyχ,p6νou έ.κ;κληισιαιοτιικης ικαταιστιάσεως καΙ της τoU 'J'OCX;ρελJθόVtίΟζ τοιαύτης, 6η'μιοuργεί 6αρυτάτην Kα:'t'ό!θλιψιν εΙς τον ά:ληθη έιρασrήν της ΌριθoδdqUας. Τό -π:όιλαι, lδιά τηιv τrαρ6ι~ασιν ένός καΙ :μόΛOV t:ερoϋ κανό­ νος, ~στω ά:τιϊλης ήιθuκης τάξεως 'ΚαΙ εύταξίας" έξεγεί­ ρετο 1rληθος κλη,ΡιΙκων καΙ λια·Gκωv, ~yωνιζoιμένων άχρι δε~μων καΙ φUΛ01Kης, έξοριων καΙ αύτοσ τοΟ θανάrτ'oυ, μη &ιτοιστελλόντων δμως οόδέ JμέXίΡΙ κεραίας τήν εό­ θαρση όιμοιλογ Ιαν των! 'Απη ύι8Ιυνον το τοΟ Π ροδρ6μου «οόκ EqsστLOOL» ε·Ις ~ασιλείς κιαΙ Πι<ΧτΡL!άρχας, ούδεν τι;ροτιιμωVtiες της του' XριDτoO ~Eικ.κλησΙας καΙ της εύ­ νόμου Α.ότ/ς λε ιτουΡΥ (ας ! Σή,μJειΡOν, 'έξ άντιlθέΤOυ, .ένφ «ττιορ9είται σύνολος ή των Π'ατέρων -διlδCXlOlκαλία 'καΙ τα -rr.epL την ΤΤίισrιν ναυα­ Yba: τιυικνιά, ·σιy~ των εόσεGοιόντών τα στόματα»· ,(Μ. B~. ,έ1t. 92), ή των ττo~μ.έιvων 1raippTJata, Μην ιέλάχι­ oroτάτωνέξαιρέισεων, ούδέ ίχνη ιδιασώljει ~ωιvισrUΚιη.ς .-..ιό' - . h Ι ' , - e ",!:vτw:::.. '.δ Ιu.uεσιεως των """Ρχα ων τc:ατερων' τ·α των αΙr--~ωv KU­ ματα δντως lδιεινά 'ΚαΙ 1rοιλλιά καΙ «1δρ6!χος» οόδεΙς... «Ού γιάρ άγι'ιόείτιε», γ ράψει δ Μ. BασCλειoς,' «δ'rι δηιμο­ σ(α τcρoικε,Ιιμενoι ττασιν, lSon:ε;p οΙ έν τft -θαλόισσn -ιrρό6ε­ &λιηίμένοι ακόητελοι, fιιμ:είς τόν ΘUμόν των αΙρετυKΩV Κι). 'μά:των &ιroδεχ6μιεθα, καΙ 1Τε-ρΙ ήιμα,ς ,ρηγνόμιενοι τα κφ, τό1t'ιν ήιμων οόκ 'έ1tuκλύζouισι». (2Ε1τ'ΙΟΤ. 203η). Στn!Ειρον .-12-­
  13. 13. δμωις άΡΚΕϊ να όψώσn τις ψωνήν 'διαιμαΡΤUΡkxς, Ιστω μ,οvαδuκήν καΙ stλuκ.ριVlΙ έvrός τ/:ς ιδαι.μoνιώιδouς χορφ­ δΙας των Οlίικouμενιιστων καΙ των 'έ1t&κρσroόντων άv(x­ κ:αtvιστωv, δια να ·έλiεyx:θti Π~ΡΑUΤα ά:τcό τούς tδιouς αότοn πουμένας, καΙ τους σuvτηΡηΤ~ΚoUς εΙσέτι, ώς μή ό1(αδός της άγά1της, ώς «.έξ"tρεμ.lJστή<;~ ·καΙ «δπιερορθό­ δοξος»... ~Όντως «gv ιέσην Ιγικλη'μια: νQ.ν σφoδρC3ς ~κδι­ κοόμιενΟΥ, ή άιKρι;~ης τή.ρη,σις των Πατρικών Πα:Ρα!δό­ σεων» (Μ. Βασιλ. έτcυστ. 243). Καί ένφ τΌλεuστοι τυyχΆvΣuΝ οί 'Iταρ~ ήμίν θεωρητι­ κοί, rrλεϊστoι οί -δ~α της έν τη &λλ0δα1t'fi έτcιμopφώισEως αύ~oϋντες, πλιε~στoι οί ,έ1tιlκ,ριταΙ πάση·ς λC{~Kης εόσΕ­ &ε:Lας 'καΙ d:"yωνuσtUΚ6τητος, έν τΟ&ΟΟις oίJδείς . έμφα:vι. ~ται ,έν τφ σιτ.ρατΟ1t:έ6~ της ~αλιλoιμένης εόσει&ε.(ας, 00­ δεΙς ά'ναrrέμνων όρθοδόξως KαΙέΙV ό!ληιθε(~ τας 'Ιτουκ.ι. λας ι(bλασφημίας των «υίων τ/~ 1tiλάνης:., ούδεΙς 'δηιμο­ σί<iX α/roιδυρόμενoς τόν θανόισιμον ΤΡΑUματUOlμJόν της 'Πα­ POJδoθε.toηc; κληροναμίας των Πατέρων, 1τλήν, το l1tafo ναλ;CXlμ~όNoι~εv καΙ -π:άJλ t!V, εύCXίρυΘμoτ·άτων έξαιρέισlεων, ί!κανων πρός σuyΙKρ61η'σιν ·σταγόνος ~νCXYτΙ άντ'vκειμέ­ νου ώKιεΑVOσ... Παρά ταUτια δεν <X1τOίκλιεLεται, εΙς μΙαν έτέραν ,KUpLαIKYJΙV της :ΟΟ·ρθοδοξ(ας, οΙ ιό:νωτέ'Ρω κύριοι, να .έκ:φωVΉ,σouν καΙ τον 1tανηΥυιρuκόν αύτη.ς, ~υ οόδε­ μιας κατιαστολης fl αΙδοΟς- εΤναι συνηlθιισμιέvοιειΙς ToQ­ το οΙ άε(τroτε «νυΚ"ΌερινοΙ ιθεοσε6είς καΙ μηδέ:ποτε!ν φιωrrί τoλιμooνr·ες 1ταρρηισιασθηιvαι». (θ. ΣτoUδ.) . . ΔIέν δU8ΚJδυκοομιεν τ/,νθέισιν IΚ,ριτοϋ κα:Ι έ'πιικριτοΟ των .πΆVΤωγ 0Οδέ1t'O't!εαμως θα ~"Jtιτρέψωμεv,δσον '['ό ~φ' ήμίν, νια O'UληθΏ ~ mεuμιατllκη ώ,ραι6της καΙ μονα.· διικ6της της ~'μJετέρας πΙσt1εως δια των συγχρόνων "Jt'O­ νηρών ιέπιμιξιων lμεrrα των έτιερ0δ6ξωv, 1 δι:α μιας tφ. CX1μάΡτOU ύΠCXικοηςκαΙ ίm:oταyης ειΙς αΙρετυκην c~Oρθo­ δοξΙαν». ~AryνοοΟν'1t'εuσμόvως οΙ ικαταφρονηται των πατρΙων δτι fJ αρνησις της ~'Oρθolδόξoo ;συVΕιJδήσεως νά ό:!KoλoιJ.. θtrΊση fι συμιφρoVΉ'σn τrρός Τ'ον ήιθιικόν 'καΙ δογιματι:κόν -13­
  14. 14. χιmτuσμόν των ~μιερων 'μας, σuνιστ~ πρcXξιν σωτήριον ·καΙ θετυκήν, πραξιν διασώσεως ,καΙδιατη:ρήσιεως δ,τι 1tOλuτιιμοτέρou διακ.ρcrr.εί έ1t~ αότοϋ δ γήΟίνος ~ίμων 1t1λα­ νήτης. ΛηαμονΟΟν δτι ~ διακ.ονΙα της όρθi1ς 1t(σrεω(; διασώζει καΙ την 'Ειθνιικήν Kι~ωτόν, ·Ι{α! δτι οΙ μεγάλοι πατέρες, Γρηγόριος δ Παλαμας :καΙ Μαρκος δ Eίryενι­ ~ός, δια των ~ρω·Gκων ~ώνων των έγέVOVΤO, ού μόνον diληθείς φΡOUΡOΙ της Όρθο6οξΙας, &λα καΙ παιδcxyω, γοΙ της όJκoλouθηιoόισης ΠVf:uματtκης ρΙζης τού Νεωτέ­ ρου CΕλληνισμοΟ, δστις έν τφ ΠΡοσώπφ των διέοφζε την έαυτοΟ ά'rooστOλην άμιγη καΙ διαλόlμ1touσαν (3). ΚiατηγoρoUν ~μας ώς σκανδαλίζοντας τόν ά1tlλoϋν λαόν -δια της άvoΙKτης κριτιικης των τ:ελοuμένων(-i), d:­ γvooΟντες λίαν «IδιαKΡΙΤΙΙKως~, δτι καΙ ~ σειρην ιέvoχ~ί τα ώτα των dιΚOUόvrων, πλήν δμως ύ1tά;ρχει σωτήριος καΙ εuεΡΥεΤlJκή, ώς δ φUΣΙΙKός πόνος :καΙ δ πυρετός του dioθενoOVToς, ~ δηλοποιός αδτη ~ΚιφΡOJσ'ις τού ύ-ιτ:oGό­ OKOVΤoς Kι~δόνou. 'Εν τοιαόη] -roερι1tτώσει, dc; έλ:εγχθοϋν οί πρωταΙ­ τιοι τοΟ οκανδό1λou ;καΙ ούχΙ οί φΡOUΡOΙ καΙ έρασταΙ των δσίων· dc; φραγοΟν τα όi8lόρωτα στόματα των συνε­ χως ~λ01σφηlμoόντωv καΙ ουδόλως αί εύλσΥη'μέναι δια­ μαΡWρίαι των άΥomών-των τας Ιεράς Παραδόσεις της άΥίας Όρθοδοξίας. . ΝΟντως πολλοι οΙ 1tIλάvoι καΙ ψευδ01tΡοΨ'ηταΙ της σήμερον" fJ σύγχυσις EbptOΚIETaL έν τφ κατcxικορόφφ αυ­ της ιμεγαλε.(φ· τα πρ6&ατ.α το{} ΧριστοΟ IKινδυινεόouν 1t!λέoν ού :μόνον εκ της έπιοή'μως κη ρυττομένης κακο­ δοξ(ας, ά!λλό: τό τραγιικώτερον, καΙ ίέκ των -ΣUνηγό,ρων «της δοκούσης ΌρθoδoξΙας~.".(5). Οδτως δ εΤς άKαδημα"ίKόc; 6UΔOOKαλOς -κηρύσσει δημοσίως την αΙρετι;κην «θεω-ρΙαν των lκλό1δων~ (6). ltt­ ρο<; -συνόJδελψός του !γκρ[νει καΙ." ,έπαυξάνειι(7) Ι Μη­ τρoτroιλΙτης τού Οίικ. θρόνου, άKoλouιθων εΙς την πτω­ σιν των τούς dνωτέρω άKαδη!μα"ίιKoόc;, ίδιακηρόσσει ά­ νερυθριάστως δτι «1tooaL αΙ 8ΕιΚικλησΙαι καΙ ·Οίμολ.ογ1αι -14­
  15. 15. σuμ1tΙπτouν κ,αΙ συναντωνrαι έιτΙ της αυτης πtσι'εως, τήνδ-roοίαν Iέ!κφράζει το Σόμeoλoν της πLσtεως~ (8), ένφ gTEρoς συνό1δaλ'φ6ς του 'θεωρεί c.έY'ωϊoμόν~ τή.ν 1tknLV UεΙς την .~oνα1δΙΙK6τητα της :tOρθοιδοξΙας (9).1 Ετιερc:x; με.. Υαιλόσχη'μος ρασοφόρος μετα περισσοτέρας κυνι;κ6τη. τος γράφει: «ΟΙ ΧριστιανοΙ "ItlJOtlEύouν δτι άληθινη χει.. ΡOΤOvta ,καΙ Ιιερωσόνη έχοον καΙ μετα:δtδoυν, οΙ ·Ορθό­C δοξοι ·E1tLOIKOΠOL, οΙ Κo1tτoαρμένΙOΙKαΙ AtθΙorιες ·ErιτΙ­ σκ'Οποι, οΙ ·ΑΥΥλlJκανοΙ ·E1t(ΙOK01tOL..•. Δι· αυτό καΙ τα '~υστήρια των :tΑγγλικανων εΤVΑΙ Mυσrήρια της Μιας cA,ytac; KOJθoλI!Kiic; 'καΙ ·Αποοτολιικης ·θκικλησΙας ώς εΤ­ ναι καΙ τα Μυστήρια των· PωμαΙOKαθoλΙ'Kων~ 111 (10). ΚαΙ άλλαχοΟ: «·ΟΙ ΧριστιανοΙ άγαποϋν καΙ σέ&νrαι τ:ους Mωαιμεθαvoός διότι πιστιεόouνεΙς τόν dληθιV'όν θεόν:.1 11 (100). ·ΑιθηναΊος δέ d:Ρχιιμαvδρ(της έπΙ δεΙΚαΕ­ τ(αν καΙ 1tλέov πρoσrrάθεί ν· d:πoδε'8ξl1 ώς μάταιον' καΙ ΆVΤLiKavOVL!KOV' τον Ιε'Ρόν «Υωνα των ΠαλαιοηιμιερολΟιΥΙ­ των, ένφ συγχρόνως δια ποιικ(λων διαστΡοφών της άλη­ θε.(ς άΎ'ωνι~ να OUΥικρατήση όπο τό ίμνη:μ6συνον τοϋ κακοδόξou πατριάρχου Κωνj%εως το -ΑΥιορειτιικόν πλή­ ~μα(l06). Τό δέ χείριστον 1tάJντων δ O'~K. πατριάρχης Δημή­ τριος ιέξιισώνιει τον Πα-ιτιOlμJόν 'μετα της :tΟΡθοδοξΙας(ll), κoινωνrεί ·μιετά τού 1tάTτa(12) καΙ cάw:'yνωρΙζει εΙς τοϋ­ τον <>όχΙ μόνον άΡχιιερωσόνην καΙ προ6άιδισμα, ώς νά εΤVΑΙ Χριστιανός ·Ορθόδοξος, diλλά καΙ «προφητικόν ti­ μα καΙ ά"ιτοοτολιικ6ν... λόyoν~ (13), dιKριιβώς δηλ. τά Ι­ νCXVΤ(α ων ~1t(oτιEUOV καΙ eκήΡUΤΤΌV οΙ προκάτοχοΙ του (1") • Παρ' δλα ταΟτα το U Αγιον "Ορος ωΙΎησε 'καΙ σu­ νε.χΙζει νιά σιγ~ άχρι της σήμερον δια -roάισας τάς chιω- . τέρω Kακoδόξouς ΙVΕpyιε'Ιας τοΟ ιΠατριάΡχουl ΚαΙ δχι μόνον αύτό, άλλά πιστεόει, .ώς ,φα[νιεται, δτι ποΡεόεται καΙ.. etyιοπ<rt'EΡLκως ( Ι ), διό καΙ 1tΡοσφάτως τρείς. έ·κ των ~γouμένων του έτόλ:μησαν νά γράψουν: cCH φμο­ νή των -Αγιορειτων εΙς -ni:v dιKραιφVΩC; ό~oν γραμ­ -15­
  16. 16. ·μήν d:πoίίελεί μίαν 1t.AΕuματικην η:ροσφοράν '1tpός τό Ο[κ. Πατριαρχείoν~ Ι (1.5). ιΠληρης lδηλ. άγνοια της -ι-ρα­ γ~Kης καταστιάσεως έΑUΤων καΙ το{} "Ποαμένος των... 'ArΛλ.' δ έaμός των άνωτέρω κακων ώςκαΙ C1tcXσa παράtδασις 'καΙ παρακοή> !χει τήν tστoρ[αν της. Οδτως ά:πό το 1924, t1tl τfi ένάρξει της ιέφαρμογης τοΟ 1tpαKrrt­ KqU Ο,Uκ'Ο'u.με:vισμΟΟ -δια της ή'μ;ερολογια:κης καινοτομΙ­ ας,. οόδεΙς των ·Θκικλησιαστυκων &ρχόντων ΆVΤέστη, οΙ δέ όιλΙγυστοι κληρικοΙ καΙ .μοναχοί, οίτινες έτόλιμησαν AcX υψώσουν ψωvrίν :διαμαΡΤlJρίας, πάραυτα 'καθηρέ'θηlσαν Ι . Δια τΟΟς άνωτέρω ποι:μέ·νας, ητο άρκιετον πρός €,ι­ ρήνεUΣίν '[ίων μία... στατl!οτuκή! ΉρH~μησαν μετ·α τόν σt:iλoν της ,καινοτομίας, τα 'ΠVE.ιYμαΤ~Κιά των ποίμνια. Ευ­ ρέθησαν άρκιετά... τα «άmοσχuσθέντα» όλίγα, τατrεινα καΙ πτωχά... Κατό1τιν τούτου... άνε1tαύθη,σαν, ιμή διατη­ ρήισανr.ες ουδέ ίχνος τΟΟ «ικαλού 1tοqμένος», 'Παραθιεω­ ρη'σανrες 'Πλή ρως δτι· «·δ ιέVΔεχ6μιεινoς καταακα.1δαλι­ σμός της όριθοδόξου ισUΛΕιιδήιοεως των "ΠlJοτων ά1roτ"ελεί dισόγγνωστOν ά'μάρτημα καΙ εγικληιμα κατά τη.ς 'Ορθο­ δοξίας». ΚαΙ τότε )μιέν έ'δUκα ιολογoGντο , -πρωτcxyωv.LOI't'αΙ καΙ ιouvα:κ6λοuθοΙ των- .01tUoιθEv της φράσεως: «1') .με­ ταρρόθμbσις τού ή,μιερολογίου ουδέν 'δόγμα 'Πρoσέί~α­ λεν». Σήμερον όμως 'ΠOtίας οοκηισuσόφους δι;καιολογίας θό: ,εδρουν ο.ί αυτουργοί καΙ ύ1tασrcιισταΙ της «ΤCΑVαψέ­ σεως» τOU Ο'ί:κoulμ;ενισμοΟ; . ΚαΙ έν~ -rnάν't'ες έπιlθlulμooμεν ό:νδιοτελώς(16) την διακονίαν της Eόαγγ,ελLίKης ήιμων 1tuσrιεωςκαΙ Ο'όδέπο­ τε θ' άΛε~θωμιεν να ύ1tηρετήισωμιεν Λεωτέραν τοια&την, γέWΗιμα διανοίας &νθρωιπUνης καΙ ·έ1ttJοφαλοΟς(17), έν /τοότοις ~Ι μακαρυσ,μοΟ (18), διεχ:6μεlθα ό:rτ;o τους ίδί­ οιχ; 1tΟlJμένας ήιμων, φρικτον καΙ ,εΙπείν, την μΟΡφην τοϋ «'<PaVαTLKoO'» 'καΙ 'Παρελ!θoνroπλήKΤOO>, τοΟ ~cπε(ΡOU~ καΙ «σχιισlματυKOO» !... 'Αλ/' ό πόνος ή)μων 'καθίσταται ε:Ισέτι έντονώτε.ρος έκ της ·σιγης των «7tαρακολouθοόνrωv» υ-πεUΙΘΌΝων, οΙ Ι -16­ , ., i
  17. 17. όποίοι πΡωτοι αύτοΙ θια g1tpειroε να εΤχον eκτινάξειΜCX·· Kpαv του ίεροΟ τιερ~Θόλoo της ·Eι1<l~ηισίας τούς έ'Κ.QU­ σΙως ~Κlλέξαvτας την «Σχολήν της Δύσεωις~, &νtΙ τoU θειστάτου ΝαοΟ .της d:σπ(λου 'Ορθοδοξίας. ΟΙ ΙεροΙ 'Πα­ τtέpες δμως έντέλ/ονται έπΙ τοϋ πρσκιεuμ!νου, δπως ~­ παστρειφώμεθα καΙ τούς δια της σιγης συνηγόρους των 'Kακ0ιδ6ξωv(19) ώς ΣVVUπευθύνouς τω της Έικικλησίας σάλου 'καΙ KαTCXIOΚCXYOOλLQμoQ των ψυχών «όπΕ:ρ ων Χριστός ό:ττέθCXΛε~, καΙ εΙς την ό1tO(αv tντολήν των Et­ μεθα υποχρεωμένοι να &πακοόωμιεν. Έν τφ ιμ-εταξό) καθ' ον χρόνον tι αtρεισις δmλOϋται καΙ 'Π!άντα τα της Έ.!1<Ικλη lσίας εόρ(oKoνrαι Αν <hαξ(~, 1') έΠιiμ6pφωσις πολυπληθων θεολόγων -εΙς την άλλoι&<xmlν αύζάνει σuvεχως, «,φροντΙδι 'καΙ &ναλώμασι~ του Π.Σο ,Εκ;κλησιων, ;καΙ νέοι, 'Jt:V€'uματικοΙ αϋτην την φοραν «~­ νΙ"ΟΟαροι», 'Προστίθενται εΙς τόν Qεoλoγ υκόνκορμόν της ΌρθοδοξΙας, έικ της 1tλιε ιονότητος των έrcισrρεφ6ν­ των(20) . Κατό1τιν των, mιωrrέρω, ,μόνον ή ί1rtαρξις καΙ διακο­ νΙα νέων ~AιθανασΙων 'ΚαΙ θε'οΙδωρων έν τfi Όρθοιδοξί<tt εΤναι ΟΟνατον νια· άναστιε(λη το πανώλιεlθΡOν ρεύμα _τoU άντιιθέou O;tKOU'μEVιaμOO. ~EKΚJλησΙα 1<:αΙ Μοναχισμός 'μόνον u1tό τοιαύτάς 'ΠΡOσω-rτΙΙΚι6τητας δόνανται να δημι­ ouργήσouν δΎτως τείχος άικλινες καΙ d:λeξητήΡΙOν κατά . πάσης αίρέσεως καΙ <καινοτOlμ(ας, ώς έγένετο τό πάλαι,_ δ1:ε το tι ρω-ί:κον ώμοφόριον τού Μ. Άlθανασ(ou ,μετά της δσιαικης ιμηλωτης Άντων(ou τOU Μεγάλου, σuνcm:ετέ· λοιΝ την dpραyii όJσπΙδα των ·ΟρθοδόξώνΊ Τά. κ:ε(μενα τοο άνά χείρας !pyou ΈΥράψησαν ώς κόρια cipθpα η σχόλια εΙς 11ά ΠEpLOOt!KcX «Cλγιορε(τ/ς~.j (Α) καΙ «-Καλή -OιμoλOY'{α~ (κ.ο.), ΤCΛην της lμελέτης τοϋ -Ημερολ<>γιακοϋ οχCισμcrroς, ~τις tδηιμοσι:εύθη Ιδι­ αιτέρως. Πάvrrα τα άνωτ.έρω ,l!Kp{VOIμE σκόπιμον να τά συγικεντρώσωμιενιέτrΙ το αύτ6, Φρ' ένός ιμέν διά τήν δα­ ψfιλειαν των πατερικων ,κειμένων 'Πού -roεριέxow, Φρ' έ.. -17­ i
  18. 18. τέρou δέ, -διότι δtεKτραγφδOOν έν πάση πιστότητι τήν φoι&ρcXv 1tτωσιν τοΟ Φαναρ(οι> 'καΙ των ιΚοινωνοόντων αύτ~.Oϋτω, δια της άνωτέρω ΣUλλoγης~ ·εΙναι ειJKOλoν καΙ δ πλέον άπλοΟς πισrός νι άντιληιφθfi τήν τραγικό­ τητα των καιρω.ν ,καΙ την ~Kτασιν της αΙρέσεως, ώστε νά μάξη έαυrόν έκ της ψυχοφθόρου έ1tη ρε·(ας της. Δι:α ως ί>1ταΡχοόσας ποuκ[λας ·έλλιεΙψεις ζητoUμεν συγγνώμην <h'ro τΟν &"ya:πηΤOν άναγνώστην 'καΙ ίμέ χα­ ράν 'θά δεχιθωμιεν παισαν άιδελψuκην ιδι6Ρθlωσιν. Δι:α τον «CΑγιορε-(την~ θ. Μ.' :tEv Kαψάλ~ της cI. Μονης ΠΑVΤOKράτOρoς CΑγ(ou ~'Oρooς. Xριστe>ιηεwα 1981 -18­
  19. 19. Σημειώσειg ΕΙσανωνi'ίg 1. Τά της δεκαετ(ας 1961 - 1970 Θλέπε εΙς τό !ργον: «Διά­ λογοι της ~ήlμιou -n:φΙ OΙκ.ouμε'vισμιoϋ~, ,Αθηναι 1971, σα. 31Ο, ώς καΙ εΙς το έξαίρετον !Ργον τοΟ yνωσroO διεuθυvτoϋ καΙ ~κδό-' τou της «'Κ<Χλης ·Oιμoλoγtας» θεολόγου καΙ φιλσλόγιou Κ. Άρωrr. Δελήιμιτοαοη: «·Η αΤρεσις του OΙKouμενισμoQ», ΆθηlΛCXΙ .1972, σα. 335. 2...λΡ&ρσν τοϋ έ-ΙΤΙΟκ67tοο ν Ι τΑΙΥ, της lrrcό τόν Φιλάρετον Ρωσι:κης Διcxσπopας, ίrrτό τόν τΙτλον: ECUMEt'i Ι SM, δημοσιευθέν έν μεταφράσει ,εΙς «Ό:ρθ; Τύπον» τη5 1ρ.2.1970 ~ως 20.5.1970. ~. Ν. Τωμαδάκη, Συλλα~oς..., λθfiναι 1961, σ. 102. 4. «ΕΙ άycwακΤoOOιν δmι.στoι KαλσύμεΙVOΙ, φευγέτωσαν τό 'J1I~ κάγώ ~pόπτω τό δvoμα' ά'πιαστήτωcκxν τ/ς ά"πΙO't'Oι) δια­ voΙας καΙ άφlστάμαι. :ής έτιονειδ[στou 1tpQCΠJ.γ.OΡ(ας:.. C Ι ερο.Ο Χρι>­ σoσr~, PG. 56,253. 5. «ΟΗμίν ~ ~ς τφ ~ 'Jroλέμιφ των αΙΡετικων !τι δε καΙ δ 1tcxι* των δoκoόv'Tων δρθαδQξείν tιμιίν t1tavάιατάς, τcρΌc; f­ σχcxτoν άΟθενεΙας τάς έΚiKλησ(ας κατήγαΥεν:.. (Μ. Βσσ. t1t. 92). 6. «oΌτcως λoL1t<)v όπάρχει εΤς θε.OC; - πOltήp καΙ εΤς Χρι.οτδς καΙ Ι" Π VlεUμια &γιov, τοιουτοτρόπως, ωνάμιειι της ένότητος t1CXό­ της, καΙ tι ΈΚ!~ησLα: εΤ'ιΛαΙ ,μι(α και μονσ.διικη: 1<JCXlfινωμEI!1 ~ πιον τοϋ ΤιΡ,ιαδικοϋ θεοΟ, εΙς τό δνισιμα "tQί} ό1toΙoo ΙcrnrrΙζονται πάντα τά ,μέλη αότίiς, d:rτoκ.τωνtα οδτω τήν &ικαΙωσινέαυτων, ά: ν ε ξ α Ρ τ ή τ ω ς e Ι ς rιτ ο ( cx·y ό μ ο λ ο Υ Ι α: ν ά v ή­ κ οι u σ ι ν, ένoQμενα μετα του Xιpιατιc>ϋ καΙ 'μετ' ω.:λήλων εΙς !νσώμα, TQ δ1lίOίQν δέν δύναται νά ,μερ(ζη~αι εΙς 'ltλεtovα ~ το:» !» ' Ι ωάvνou K~μΙρη, 'Εκ.κλησιoλιo)ttα, •λ&ηvaι 1973, ο. 241. 7. «Τό Σvμ1tΟΟΙOV ένέ.κριναν καΙ t11IWλό'yήoαν αΙ K~ της Μιας "λJy(ας -του X~ιoτoϋ ,ΕκικλησΙας, fTot tι λότοΟ 8λryιό­ της δ πάm1ας Ί ωά.νης Πώλος Β' καΙ fι λΙπώ Π~ότης δ ΟΙκ. ΠατιριCφχης Δηιμήτριoc;:. f Ι Κων. M1tόι.η., Τό Αν Τo~~ -τοϋ Κ·αναδα διεθνές ~:rτιoτηlμoν;ΙΙKόν ~ν εΙς μνiιμην 'tόO Μ. Βα:­ σιλεΙου, θεολογΙα 1979, σ. 474. 8. Δήλcooις έν ~ρΙφ τοΟ Mηrrιρ. Μόρων Xιρuσoιστόμoo. ~~.. π'σκ·εψις», 15.6.1981, ο. 6. 9. ·0 Μητρ. Τραvouιτ6λεως ~ιooκηινός tν: ~Ε'Π:ιακεψιQ1,. 1.5.1981, ο. 12. 10. ΜητροτσολΙτou ΘUCXΤΕΙρων, •λθηνσ:yόρou Κ0Ι1CIκιvάκ.η" 1i "Ο:μιολοΥ:[α θυατεΙρων, Λονδίvov 1975, σ. 203•. , 1Οα. Αότόθι, σ. 273. 10Θ. τα 'Πλεmα &pQΡCX τοΟ "ΑγωρεΙτου, τα "Iερι:ειχ6μιειva εΙς τό 11!αρόν lpyov, άσχαλοϋvrα:ι δOO"tVXως 'μέ τον dNωτέρω κληρι:κ.όν. 11. Έ1tίσΚεψις, 1.12.1979, σ. 16~ 12. Έ1tίσκεψις, σ. 15. .13. Aότ~ι. -19­
  20. 20. - ~ 14. Πα~eαλε 'Π.χ. τήν 'λπολογΙαν τοΟ έν &-γ1οις -rccxφOς ή­ μών •Ι ωσηφ Π (rtptapΧΙOU Κων) λεως, (13ος αΙών), εΙς τήν lmoLav μεταξύ των ~ν, γ.ράφει και τά άιιδλouθcx δ &γUC)ς έκ.είνος 'Πα­ τριάΡΧ!1ς: «Ό ~VΗΜΣVεόων ώς dίΡXLερέως του 'Πόtn:α, ft Ιι<ικλητον τοότφ διδοός, fΊ τφώτον έν τοίς άΡχιε.ρεΟΟιν f)Υώμιενος, !ιΙΟΧός ιστιν δ­ λον τόν λa:rινιαμ:όν έΚιτιελε~ν ... 'Εάν ΣUγKCXΤα'ηTξ λατΙνοις, Χ Ρ ι­ σ τ ό ς ό ιμ a ς ο ό δ έ ν ώ φ ε λ ή σ ε ι... Φuλάξασθε d:ι1ίQ τ.ω μιιό!aματoς τούτου τcαρακαλώ, του των ·lτσ)..iJν· μη 'Πρoσ~ν έ­ OJι1toίς τόν Ικ τοότωνμιο:σμόν, καΙ άrtoστραφfi όμάς ό των ψυχων νυμφίος καΙ αΙcμνίως J«XταισχUVΌμεθα...». Κριτικ'ήγ !κδασιν τη.ς άνωτέρω cbrολσγίας ~λέπε έν τω !ργφ των: LAURENΤ - DAR­ ROUZES, DOSSIER GREC DE: Ι' UNlON DE ΙΥΟΝ C 1273­ 1277), PARI S 1976, ΡΡ. 134 - 301. (Μετα Υαλ/.ιικης μεταφρά­ σεως) . 15. ~ΈKθεσις της εΙς τό σικ. Πα-rpιαρχείoν άτοοσταλείσης 'λγιορειτικης Έ1tιτ,ροπης, σ. 3 (7.10.1981). Σημειωτέον δτι την άνωτέρω Ν5κθεσιν ύ11iOY'~ν Ql ΚαθηΎ06μιενοι Ά θ α v ά­ σ ι ο ς της Μ. Λαό,Ρας, Β α σ ( λ ε' ι ο ς της Μονης ΣταuΡOνι­ κή,τα καΙ Γ ε ώ Ρ γ ι Q ς της Μονης Γ.ρηίΥΟΡLoo. 16. «Ούχ ύ1tε.ρ χρημάτων, ούχ ύ-πειρ δόξης, οόχ ίnιέp δiλλou τ;ινός των προσκαΙρων KCXΤατtoλεμιoύμ;εθα, άλλά ύ1τερ του κοινοΟ Κιτήματος, του θηισαu.ρoo της ύγΙαlιvoόσης 'Πίσrεως ~σΠ1Kαμεν ά- ­ γωνιζόμεvoι». Μ. Βασ. t1t. 243. 17. «Π Ι<την δέ ήμείς οϋτε 'Παρ" δ.λλων γραφσμένηιv tιμίν νεω­ τέραν παραδεχόιμ-εθα, oUτιε αύτοΙ τα της tι,μετέρας δι.αvoΙας γεν­ νήματα τoα:ραδιδ6vαι τολμωμεν, Τνα μή Μρώπινα 'Π!Οιήσωμιεν τα της εύσε&Ιας ρήμιατα' άλλΟ άτtερ 'Παρά των άΥ(ων 'Πατέρων δε­ διδάΥμ:εθα, ταυrα τοίς έρωτωσιν -ηιμας διαγ,γέλλομειν». Μ. Bcrσ. t1t. 140. ­ 18. cTct> δντι γαρ άνωτάτου μαKαplι01μιoO δ;ξιον... τό fLέν κΙ· ~ηλoν άτrό τοΟ δοκίμου καΙ καθαροΟ διακρ(νειν, τήν δέ των Πα­ τέρων 1t(OΤLV δ:Υευ τιινός ύποστολης κηρόσσε'ιν».Μ. Βασ. 19. «ΟΤτινες την ύγι~ όρθόδαξον πΙστιν 'ltpOO'JtOι;oi}ντες δ.μιο­ λογείν, Κ'οινωνοϋσι δε τοις έτ,ερόφροσι, τους τoιoύtouς, εΙ μιf;tά ~αyyιελ(αν -μη cbroστOOLV, .μημ6νσν άKOινωνήwυ<; !χειν, ~. λ~ μηδέ άδελJφoύς δνομά!ζεΙΝ». Μ. Βα:σ. ρο. 160, 101 λ. 20. Έλέχθη 'J1jροσφuως δτι αΙ σrτouδαΙ θεολόγου εΙς τό έξω­ τεΡLκόν θά πρέπτι γ' άττοτελοΟν Kώλ~ πρός... tε.ρωσόνην τω Ι Συμιφωνουμιεν άττα/ότως μέ τήν 'Κ~~Kην, δτι έάν l1tf1yιEιΎ ώς κληρικός δια σπouδάς, έ1tωτΡέφων νά καθα(ρεται... -20­
  21. 21. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΑΠΟΛοrΙΣΜΟΣ 11 νύχτα !χει προχωρήσει άρκετά καΙ έγώ μόνος στό κελλ:( μου, μΑ συντροφιά τΙς Ιερές εΙκόνες καΙ τό ιλαρό φως τού KCXVΤΗλιoϋ, πρσσιταθ'ω νά 6ρώ για 'ιtοιό άκρι6ως λόγο έ'ιtικρατεί σήμερα στήν 8ΕλλαδΙ1C:ή Έκκλτισ[α Και τόν -Αγιορείτικο Μοναχισμό αότή tι φο6ερή' ά: φ α σ (α για τά θέματα της 'It(στεως, άφα:σ(α 'ltoo άπό καιρό Αχει 1tερά-. σει 'ΠΙ* στήν περιοχή της καταφρονήσεως των Ιερών και δ­ σ(ων. ΚαΙ ένώ δλοι, δ~άκ.oι; Ιερείς, l'It(OΚOΠOL καΙ μovάζov­ τες, άσχολοϋνται με πλείστα δσα, .μέ ζηλο καΙ Kcrιτcrτσωσύ­ νη,μόνο' γιατήν τrίστι δεν μιλούν, δεν γράφουν, δεν δια­ μαρτύρονται r --Η. για νdμαι πιό ά:κριδής, ά:σχολοϋνται καΙ με τήν -rτ(στι· ά:τc6δειξι τά κη ρόyματιcx γιά τούς χιλΙCXlO'τl(ς, τους παπικOUς καΙ τους μασόνους, ώς καΙ τά τόσα: ~ 6ι6λία καΙ δ:ρθρα που γράφονται έναντίσν τους. λύrό 'Πού ~θελα vΆ έκφράσω γράφοντας δτι δέν άσχολοΟνται μέ 't'ήν π[στ.Ι, εΤναι δτι δεν ένδιαφέρονται νά διορθώσουν δια τοο σωτη­ ρ(ou έλl.yχoυ καΙ της καταλλήλov άντιδράσεως τούς κα­ κοδ6ξους τφοίσταμένouς τους, Qt δ'ltοίιοι έπΙ συνεχείς δε­ καετ(ες μέ λόγια καΙ πράξεις κη'ΡόΤΤουν τό αΙρετικό m­ στεόω τού οΙκouμενισμοϋ, δτι δηλαδη tι τι{στι των ·Ορθο­ δόξων δεν εΤVΑΙ μοναδική aτόν K6σμ~, άφοϋ καΙ tι αΙρετική Δόσι Ιχει θεία Χάρι καΙ άΥιά:ζει τOUς 'ltιoτoός της 'Π.'αρό­ μιοια δπως γίνεται καΙ στι'ιν •Ανατολή Ι Τήν 'ιtαρατιχΧνω k­ 6α(ως 6λασφη:μ(α δέν τήν διακηρόττουν δλοι οΙ έτι(σκ01tOι, άλλ· αότό δέν !χει καμιά σημασία" μή1tως c!λλως τε και τΙς διάφορες αΙρέσεις τΙς έκήρυξΑv 'ιtολλοΙ μαζί; lvac; εΤναι συ­ νήθως άρκετός, ά:ρ;κεί οΙ λαι1tοΙ νά μήν άνtιδράισouν,- cnι­ λά .μέ σιγή, ~ μΑ τήν 'ιtοικίλη καΙ 1tO~ι<; KεKα:λ~. . , ~21­
  22. 22. συμπαράστασΙ τους, ν' d:φήνοuν νά προοδεόη ώς 6ρθή tι κακοδοξία 1toύ δ Ινας άρχισε καΙ οΙ 'ΠολλοΙ Cκολοοθοϋν. ,AιλΛit. oδrε δλ.οι οΙ κλη'ρικοΙ καΙ μovά~ες δέ.χOVΤαι τΙς κακοδοξίες πού άιτε.φάσισε το ΦΑVΆρι ιμ;έ την ΆVΑΤOλή' τού ,,' 2000 αιωνα να διακηρύξη σ' δλο τον κόσμο' κι' αύτοΙ δ­ -' ? ~ως, δλοι d:νεξαιρέτως, δεν ά1ταλλάσσονται της εύθόνης, d:­ φοϋ πρακτικως d:κολouιθoϋν τούς έ1tισκόποος τους, οΙ άrτoίoι με τήν σειρά τους l1ttKpOΤoϋv της Πόλης τήν αΤρεσι. ΟΙ χιλιομετρικες άrtoστάσεις άτιό το κέντρο της κακοδοξίας, δπου κι' d:ν εύρ(σκεται αότό, Ιδίως σrήν έποχή μας, δεν Ιχουν καμιά σηίμασία. ·Όλοι οΙ κληρικοί, d:λλά καΙ οΙ λαϊ­ κοΙ άκ6μη, ό:τco τήν στιγμή 1toU θά 'ltληρoφoρηθoϋν τήν κη· ΡUΤΤoμένη κακοδοξία KαθLστανται σ u ν υ π ε {j θ u ν ο ι με τον αΙρετικόν, έάν δεν κάνουν το 'Παν γιά να τον l1tL­ στρέψΟυν ,στήν άλήθεια της 'Εκκλησίας, fl έφ' δσον -rrapa­ μένει άμιετανόητος, να τον άrto~άλouν το ΣUντOμώτερO d:. 'ΠΟ το Σώμα της. Στο μεταξύ κυκλοφοροΟν κάθε ~ιδoμάδα, fι καλ.λίτε- . ρα κάθε :μηνα 15 :με 20 θρησκευτικά περιοοικα καΙ έφημε­ ρίδες (για ν' άναφέρω τα σ1tOUδαιότερα) -ΠΟΟ τα γραφό­ μενά τους ύ-rrερeαίνoυν τΙς σελίδες ένός κανονικοϋ ~ι(!lλίοu J 300 σελf.δωv. Σ' αυτά δεν ύΠόλΟΥίζω τά αύστηρώς lΙΒεολο­ γικοΟ» -rrεριεχοιμένou, δπou τα πλέον d:νoooια καΙ ά'Jτίθανα. θέματα ά:νατέμνονται ιμετα 'Πάσης σχολαστικότητος, ένώ το -πελώρι()Ι θ'έμα της αΙρέσεως παραμένει έντελως d:νιmo­ ψίαστο δια τούς συντάκτας των άνωτέρω περιοδικων, fι δ­ 'Που καΙ δΤΑV θίΥ·εται, ...έrτ,αινoWται κατά κόρον οΙ ΦΟΡε'ίς της κακοδοξίας, μέχρι ση'μ:ε(ou να θεωρηται δ •Αθηναγ!>­ ρας «δ ,μετά τον Φώτιov μεγαλύτερος ίσως έκ των Πατρι­ αρχών της Kωνσταντινoιnτόλεως»!!! (θεολογία, 1977, σ. 209) . ΝΑν, λοιπόν, κριισαρ(σης τΙς σελΙδες αύτες ζητώντας λόγο δρθόδqξo, τοατερικό, άντιαιρετικο καΙ, εΙδικά γιά: το θέμα lμας, λ6γ(J άVΤΙOΙKouμενιστΙKό, πιθανον να ~ρης 2 - 3 σελίδες, d:λλά ούτε αότες θά σε 1tληΡOΦOρήσouν έσωτερι­ κως, γιατΙ εΤναι 'μόνο" λόγια, ,λόγια πού τά Ιχouν ξΑVΑπη άπο τήν ,έΤCOΧή του 8Αθηναγόρα, τoOμεγάλαJ αότοσ άρνη­ τοϋ της Ό'ρθoδoξLας, καΙ 1toU δεν ΣUYKινOOν κανένα -πίά, άφοϋ δέν συνοδεόονται ό:rτό τήν σ υ ν έ 1t ε ι α καΙ τήν 1t Ρ α ξ ι. Μοιάζουν μ' ~Yα! &vθρώπινo σώμα χωρΙς σκε­ λε-r6' προσ1tα&είς νά το σrήσης 6ρθό cOOτε νάφανη· άνθρω­ 'Πος, άλλ' αύτό d:μέσως σωριά~ται κ«ταγης, γιατΙ τοϋ λεί"Πouv τά κ6κκαλα, δ-rrως έδω λεΙ1tει ή πραξις γιά νά φανη -22­
  23. 23. δ λόγος 6 Ρ θ ό ς, ζωvrαvος καΙ δχι ψεότικος, κούκλα: 'Πού θά σΟΟ 'μιλά, δταν την 'Πιέζης στήν κοιλια. Το πιο ~σχημo όμως με τοός κληρικoUς αότoUς εΤναι δτι δέν θέλ:ouν ~K6μη καΙ δταν τούς το άrτoδεΙKνόη κα­ νεΙς χειρσπιιαστά- να πιστέψουν καΙ 1tαραδεχθοϋν δτι δεν πηγαίνουν καλά. "'Οχι μόνο ltpvoQYτaL τον δίκαιο Ιλεγχό σου, άλλάσοΟ τον γυρΙζουν κατάμουτρα καΙ σε χαρακτη­ ρΙζουν ώς «έξτρεμιστή», «των 6:κρων», «φανατικον καΙ ~­ δι.άκριτον ζηλωτήν», καΙ τελικά... «έκτος -ΕκκλησΙας» 111 Δ~ν chτιλOJμ~άνoνται δτι ~J..E τον τελευταίο λόγο; τοι.>ς ltλη­ θεόouν καΙ χωρΙς να τό θέλουν. Μα: αύτό άκρι,~ως θέλω καΙ έγώ' νά εΤμαι t κ τ Ο ς 'μΙας τέτοιας ·EKκλησl.ας 'Πού δεν "Παραδέχεται τήν ·μοναδικότητά της~ άλλ· άΥκαλιάζει ώς «ά'δελ;φή» καΙ «σε~<Xcψια •Εκκλησία» την 'Παπωισόνη, το τα:μείον αύτό των αΙρέσεων. Με τήν 1tαρcrπάvω συμ-rτεριφo.. ρά 'τους δε(χvouν ά:κόμα δτι Ιxouν ό:ρρωσrήσει θανάσιμα κιαΙ δσσ κι· CXΝ θέλουν νCx: το κρόψουν, tι {Χρνηο( τους νά: δια­ λεχθοΟν έ-πάνω σro κατηγορώ πού τOUς άπευθύvoυν εόσε­ !είς ζηλωταΙ πιστοί, φανερώνει την άρρώστ"εια, τό' 'Πείσμα καΙ τήν Ιδιοτέιλειά τους, ά:φοϋ tι •Αλήθεια 'Ποτε δεν ~ά­ ται τόν διάλογον ii τήν κριτικ:ή, κατά τον λόγον τού Κυ­ ρίου καΙ των ·Α'1τOCJτόλων τou. τα σαθρα έπιχειρήματα Για v· άνα-rταooouν &μως τήν συνείδησΙ τους οΙ κληρι­ κοΙ αύτοί, ά:λλα καί τoUς πιστούς πOU ΆVΗσυXoϋνKαΙ τούς... ένοχλοϋν, Itxouv (!)ρη ~να -πολύ κακόηχο τρo'rtάρι: «·Αργότερα, λέγουν, θά άντιδράσouιμε, δτΟΝ θά: lχη a.eEt δ κατάλληλ:ος κιαιρός' ας. Υίνη τό συλλείτοvργο μέ τόν 1'tά­ πα, καΙ τότε θά δητε αν θό: -πΡοδώσοuμε τήν 'Πίστιμας». Με τό έ-πιχείρημά τους δμως αύτο δεν ΆVΑιpoOv τό κατηγορώ των 'εόσε6ων 1tιστων 1toU τους ~λέ:πoυν -καΙ μέ τό δ('Κηο τouς- σά:v Ο ό ν Ι τ ε ς, άφοϋ δέχονται άδιαμαρ'τύρητα τόν Δη,μήτριον ώς «όρθοτσμοσντα τόν λόγον της άληθεί­(. ας», ένω αύτος σε κάθε θεία Λειτουργία μνηιμOVΕόει στά δίτιτυχά του τόν d:vlEPov πovτίφηκια της Ρώμης, ΣUμμOΡ­ φoύ~ενoς με πιν 11'αράδοσι 'Ποο τοϋ άφησε ό 'Προκάτοχός τou. "Έτσι δ,μως δ άρχηγος τoU Φαv.αΡ(Oυ, δ, ·Ιάκωβος ·λ­ μερικης, ό •Αθηναγόρας Λονδίνου καΙ δ -πό1πa:ς τ/ς .. Ρώμης εΤναι σάν να σ υ λ λ ε ι τ ο ιJ ,ρ γ ο ϋ v μεταξό τους, κ:αθώς καΙ μέ κάθε ίε,ρέα 1t00 θάμνη,μ6νεuε 'lvcX άιτό τούς d:νωτέρω οΙ κouμενιστάς l:rτισκ6πouς. ΚαΙ γιά νό: έιιτανέλ.. θoι>,~'E σrα λόγια μας. . -23­
  24. 24. Ποϋ καΙ d:rtQ 1tοιόν έδιδάχθησαν δτι δέν 1tρέrεL ~ .'ItO­ λειμΟΟμε τούς κακοδόξους 1tοιμένcxς, παρα μδvoy δΤΑV συλλειτοοργήσouv με τόν άρχηγόν της αΙρέσεως τcoύ έπι­ &έ'ξια 1tΡοΜλλουν οΙ τού ΦαvcφΙou ώς... cσειάσμιον ~δελ­ φΟν> καΙ «1tρωToν έν ήκαθόλοο ·EKKλη.σ(~ τού xρισroϋ:.; Αότό εΤναι σατανικόν δχι μόνο σαν σκέψι άλλi.c 'Περισσό­ τερο σαν σόστημα ά1tοκοιμήσεως της δρθοδ6ξου ΣUΝειδή­ σεως. Μοιάζει .~ τή v &λλη τέχνη τοϋ δια~όλ~ 1toύ σuνε­ χώς ψιθυρ{ζει aτό αότΙ τω άμαρτωλού: CXΔPLO μεταvo­ είς»· «άργότερα, !χεις άκόμα καιρό»· «σrα γεράματά σου, καλλΙτερα, για να μή ξαναμαρτήσης», Υιά να φόΥη τειλικά άπό τόν κόσμο αύτόν ΠΡοτοϋ 1tρολά&η τήν σωτήρια έξα­ γόpεUΣΙ. ·'Έτσι καΙ·δω. not6c; τα/ς έyyu8:rαι δτι θά ζή­ σουν :μέχρι τό συλλεΙτουΡΥΟ, ~ δτι 4lέ τήν τακτική'τους αότή ΈΞΑΣφCXΛ(ζoυν τήν σωτηρ(α τα.χ;, ~ γ(νονται αιτία νά προχωρά τό κακό καΙ νά χάνωνται καθηιμερινως ψυχές για τΙς 6ποίες Χριστός άπέθαvε; ΚαΙ δταv εΤ1tε δ Κύριος, δτιαότός. 1t00 θά φαvii 1tιστός ατό λ[ΥΟ ~ φΑvΗ δόκψ.ος καΙ aτό πολύ, αύτό δεν ~θελε να aιδά!ξη, δτι δηλαδήι μόvoν αότός 1t00 πολeμά άμέσωc; καΙ χωρΙς άνα60λές τό δ1tΟΙΟ­ δή1tοτε κακό, θό: φανη τελικά 6 Vl'κητής του; rlttrl λ"σμο­ νοϋν τ·ους λόγους του χρυσοϋ κή,ρυκος της •ΕκκληοΙας, τω θεΙου Χρυσοστόμου; «Διότι έάν, γράφει 6 μέγας 'lt<X'tήρ, οΙ τολμωντες να καταλύσουν τΟΟς θεΙouς. θεσμούς καΙ 1tapα­ δόσεις, Ιστω καΙ Κ'αταμικρόν, έδέχοντο έγκ.α(ρως τόν ~P'" μόδιον ιλεΥχOV, δέν θά έγ(νετο tι παροϋσα ΣUμφOpά, ώδέ θά κατελάμ&ανε τήν "Εκκλησ(QiV τέτοιος χειιμώVΑς· καΙ του­ το διότι, 6 άνατρέπων καΙ τό έλάχισroν της δρθης π(στεως, καταστρέψει τό δλον». Δυστυχώς !Xoυv δη:μιουρΎήσει μΙα νέ.α έκκλησίολοΥ(α, κατά τήν δτιο(αν .L1tορεί 6 !,τ(σκσπ:ος vΆ ΙΧη διαφορετική. π(σrι άrιΌ τ'όν ~ριάρχη του, καΙ δ πρεσβότερoc; άπό τόν έπΙσκ01tόν του, άλλά νά μή. Υ(νεται αυτό α(τΙα σχΙσματος, 1tροκειιμένω νά διιατηρηθη tι ένό­ της! Μ[α: τέτοια δμως έν6της δεν εΤναι τοϋ θεώ, ~ "ti1ς πcxπωσόvης, d:vευ δηλαδή άληθε(ας καΙ Πνεόματος ~(OU! ''Η εύθύνη το;; ~Aνίo" "Ooo~ Μ[α τέτοια τακτική. καΙ νοοτ,ροπ(α: Ιαισιλεόει δuισιτu­ χώς άrτό χρόνια τώρα καΙ ατό 81 Αγιον ·Oρoc;f ·Ολοι alJ.. τοΙ 'ΠΟΟ θά μTlJOροΟσαν μέ τή μ6ρφωσ( τους, 1 d:κφη γιά τήν φήμη τους Ι:>ς «μυστικων καΙ vηmικων 1ι'atέρω~ Υά σαλ1t[σουν I!vα mrευματΙKό συναγερμ,ό, ~ Υά KαταλtX­ -24­
  25. 25. !ουν τά 1tρ6eατα τόν κ(vOOνo, αότοΙ ~ι στήν Ιι<ι­ δωι -ιτατερικων K·εψέVΩν καΙ τήν... νοερά 1tρoσεUΧΉ τoυc;, M>ιcxφoρώνrας τελε(ως γιά τό τ( γ(νεται γύρω τους, γιά τό 1tOLoός μνημονεύουν, καΙ τό τΙ λένε σχετικως οΙ ΙεραΙ Κα­ νόνες, Υιά δσους κ-ρατoQν μΙα τέτοια στάσι σέ καιρό αΙρέ­ σεως δττωc; δ δικός μας. Καλή καΙ tι 1tpOO'ευxή (11JOιός τό άρνείται ;) ά.λλά μαζl ,μ. αότήν γιατΙ δχι κ-αΙ tι καλή δμ:ο­ λοΥ[α, tι "σφραγΙς αύτή των μαρτόΡΩV, τό dψευδές σημείcw τηςπρός TQV θεόν εΙλικρινώς άγάττης; "Αν K'ρατoϋσαv 'tήν Τδια στάσι σrόν καιρό τους καΙ δ Μ. •Aθcxνάσιoς, δ δ:γιος MάξUΜoς καΙ Θεόδωρος δ ΣτouδΙτης, οΙ λαμ'ΠροΙ αότοΙ δμ<> λΟΥητα[, ~ Qκάμη καΙ οΙ t1tl BέΚiKOU μαpτuρήΣCXVΤΕς -λr­ γι:ορείται πατέρες, σή,μερα θά εΤχαμε έμείς ·ΟρθοδοιξΙα ~. κ&ι -Άγιον "ο,ρος; ΚαΙ τό θλι6ερώτερό στήν 1tEp(mωoι .ain:ή. εΤναι δτι, άναφορικως 1tpός τήν προδοσΙαν κρατών θέσιν θεατοΟ καΙ :μόνον, καΙ μάλιστα θεατοΟ Ιι)θιOJένou aτόν κόσμο τοο, κόσμο... όψηλης θεολοΥ(ας ft Ιερας μuσrα­ γωΥ[αχ; καΙ.. yν6φou, -τcρcX'yμα τόσο έλJκ.uστΙKό Υιά τόν έΤCισKέmη τοο ΙερΟΟ ..Αθωνσ:- ένώ δ'Πάρχouv ΔuΌ ΧCXΡΑκ-τη­ ριστικές 1tEΡΙ1Πώσεις στΙς δ1tOίες μετa6άλλouv τελε(ως τήν άνωτέρω διαγωγή τους! Π ρωτov μέν, δτCXΝ τ.ούς θ(ξη κα­ νεΙς γιά 'ΠρoσΩΤCΙK6 τους σφάλμα, καΙ δεότ'Ερcw, δταν τούς 1tTj δτι δέν πανε καλά οΙ δρθ6δοξοι 1tοιιμένες. Γιά τή~ν 'ΙΤρώ­ τη 1tερ(mωσι εΤνaι Ικ.αvoΙ έντός νυκτός vά: OUWpάψow δ­ λόκληρον 1tραΥματεkx 1tΡΟκεψένου v8 ά1toδεΙξoυν τήν άθω­ ότ/tτά τovς καΙ να σuνι.ιρ(ψOUν τόν dδΙK'Q KατήyoΡOV· Υιά δέ τήν δειπέρα Ιχoυv 1tάνToτε Ιτοι.μη καΙ σαφή 'tήiV 6:rtά:vτησι: «Μέ: την 8 Εκκλησ(α, d,δελφoΙ, δχι σχ(σματα. Και c5ίλλoτε έ­ γ(νοντο αότά, dλλά δέν lφευγαν οΙ 1tLσrol ~ τούς έ1tΙOKό­ 1touς ΤOU9, ·καΙ δ:ς λένε οΙ δ:Υιοι καΙ οΙ ΙεροΙ Καν6νε.ς. 'tά άκριeως άντ(θετα, 1tρσrρέ1tOντες κληρον καΙ εόσdη λσhν γιά τιαρδμιοιες σάν τήν σημερινή 'ΠEριτrrώσεις, νά: φεόΥouv dtμέσως μακρυά άπό τόν 1tοιιμ!να πού θά κ.αΚοδοξοΟσε, γενόμενος οδτω λόκος &νtι καλοΟ Ta01tό:voυ. "Έτσι άλη­ . θεόει στήν 1tEp(mcoo( τους δ λόγος του άΥ(οο M<XξΙμou τού δμολοΥητοϋ, πού τ6σο ~ραία περιγράφει τήν διαγωγή τους: ,,:Α')..λ8 0Ον τόν λόγαv τοϋ θεοϋ οόδεΙς δφιε.lλει 'VO­ θεόειν διά την tδ(αν dμέλεΙαΥ, αλλ· όμιολογείν μ!ν τ/ν έαu­ τοο άσθένειαν, ιμή ά'rτOKPόΠΤ'ειν δέ τήν τοϋ θεοΟ άλiιθειαν, Τνα ~ή δπ6δικοι γενόμενοι .μετά της των έvτoλών 'Παρα8ά­ σεως καΙ της τού λόγou τού θεοϋ 'Π<Xpεξηyήσε~. ·Α:λλά μήπως, σκέφθηκα γιά μ(ασrι-yιμή, δέν )'IV(ι)ρ(­ ζουν τήν διδασκαλΙα των Π ατέρωΥ καΙ τόν τόσο σwε'Jtή πρός αόt'ήν Θ(ο ΤOU<;, oo-rε νά 'I'tάψouν νά δ1tοκρ(vονται. μέ _ -25­
  26. 26. ...­ τΙς 'Πουκ[λες &μαρτωλές οΙκονομίες; Μέχρι 'Προχθές ζηλω­ ταΙ ΤCιστOΙ δέν τους 'ιά όΤCενθύμισαν σέ διαμαρτυρ(ες και μελέτες τους, μέ κάθε σαφήνεια καΙ λεm:ομέρεια, 0Οτε να .μήν όπάρχη ΤCΛΈOν ΤCεριθώριO ΠΡοφασισμοΟ άyvOΙ(ας; ·λλ­ λά ΤCOιός άκοόει; •λ'Πορροφηlμένοι οΙ μέν άπό Πι,ν αΤ:γλην τού άξιώματος καΙ τήν κοινωνΙ1<.ήν δράσι, τό 'Jtλ.ηθoς των άνt.rrτ6n'των 'ΠροΜτων 'Πού τούς άκσλουθοϋν καΙ τόν οΙκο­ δοιμικόν δΡΥασμόν των κομε(ων, τως κύκλους σεών ταχ;,οΙ δέ, ΆΤCo τούς φήμης δια τήν... ΤCαιδικων κcrnxσKηνώσεων καΙ γηρο­ Γραφης καΙ τΙς σελίδες των έκδδ­ τήν <Xfγλην της περικυκλοόσης αό­ νηmικήν θεολσγίαν καΙ τό... δ:κτι­ σroν φως της νοερας 'Προσευχης τους, άδι:αψοροϋν liv στο l{ να κ α Ι κ ύ Ρ ι ο, τήν ό'μολΟΥ(α της ΤCίστεως, άπέ­ τυχαν, 'μΑ <htσrέλεσμα δλα τα λoΙΤCά vΆ εΤνα;ι ένώ1tιον τοΟ θεοϋ ·ράκη &χρηστα καΙ θυσία: <brρόσδεκτος! eH ·Εκκλησία τούς !κανε έΤCΙOK6πoυς γιά νά διδάσκ.οον καΙ φυλά'ττουν τον λόγον της •λληθεΙας Της άκέραιον καΙ <hιόθ'εuτov, κρα­ τώντας συγχρόνως τά 'ΠΡΜατά Της μαKΡUΆ άπό τά λειΜ­ δια των αΙρετικων, καΙ δχι να τά έΎκατ,αλε(1tουν άττροστά­ τευτα: :μέχρι το στόμα του λύκου με τήν 1tρόφcxσι δτι μόλις θά τα κατΑΤCιη, τότε θά δείξουν την 1tοιμενική τους Ικανό­ τη:τα! Πότε θ' άντιληφθοϋν δτι Ι[να ΟΧ Ι oτή:v αΤρεσι άξΙζει 11!ολό περισσότερο δράσι, καΙ δη, γι' κ:λησΙα «.εΙς τόπον Έκείνη δμως άτrό κάθε 1tροσεuχή καΙ Ιερα1tοοτολική αύτό το ΟΧΙ ~xoυν ταχθη άττο τήιν ·Εκ­ Xρ~σroϋ» καΙ των 'λ~oιστ6λων του; τήν στιγμή το Kcweήλι τρεμόσGυσε ζη­ τώντας άισφαλως λάδι. Σηκώθηκα να φέρω το λαδικό, ένω μια εύχή ψιθύρισαν άθελα τα χείλη ·μου. Κύριε, Φ ώ τ ι­ σ ε τούς τcoιμένας της ΈκκλησΙας Σου, για ν· άντιλη­ φθοΟν. τήν φo~ερή εύθόνη τους, άλλά καΙ τούς -Αγιορε(τας άδελφοός μας -δσοι 'μέχρι σήμερα δέν fδωσαν τό 1tcrpόv '. ; " εΙς τό ώραϊον 'μέτω1tον της όμολΟΥίας- ΟΟτε ν' άναδει­ I~­ χθοΟν καΙ 1tάλι έξ αύτων νέοι στρατιωται της 'Αληθείας ,;.; Σου, ΤCρός δόξαν της Όρθσδοξίας καΙ σωτηρία του λαοU Σου. 'λ:μήν. (Α, Δεκ. ·78). Κοινων(α αίρετικων '~ , ~H δρθή σχέσις τcρoς τως αΙρετικούς δέν εΤναι ή της κοινωνίας, άλλά ή της άκοινωνησ(ας καΙ ά'Π'οστροφης. -26­
  27. 27. Γενικως, λέγει δ 14. Bcxσ(λειoς, c-παντΙ 'ιtασα κοινωνία 'ΠCXVΤός ά'πrι"tOρευμένou 'Πράγιματος κατά τε νΟΟν καΙ λό­ γον ι<ιαΙ -rφάξw έ1tιβλα6ής και έιπιJK[νωνoς (έστΙ):. (ρο. 31, 1096). Διό δεί «μετά των OΙK~(ων της πίστεως εΙρηνεύειν' αΙΡετικόν δ:νθρωrιτoν ά'ΠΟΟ'Τρέφεσθαι» (τοϋ αότοΟ, ρο. 31, 649). «"'(ιμείς», γράφει δ 14. •AecxvόJσιoς, «Ιχοντες τόν θε­ μέλιον άσφαλη,δς έστιν ·Ιησοϋς δ Χριστός, δ Κύριος f)­ μων, καΙ τη,Υ· των Πατέρων περΙ της άληθείας δμOλOγίαv, τους πλέον τι ταύτης η !λαττον λαλείν θέλοντας άιτoσrρέ~ φεοθε» ('8επ ΕΣ, 33, 88). 8E-rτΙσης, δεί «αΙρετικων κοινωνίσχ; άrtoφεόyει~ (θεο­ δώρου Στouδ(τOU', ρο. 99, 953). ·0 λ'γιος Κύριλλος 8λ/s.U ξανδρε(ας, γράφων 1tρOς τούς έν ΚωνσταντιVOU1tόλει 1tερΙ τοϋ αΙρετικοΟ ΝεστοΡ(00, προτρέ'Πει: ro:σrτίλouς καΙ dμώ­ μοος έΑUΤOOς τηρήσατε. μήτε ΚΟ1.'νωνοϋντες τφ μνη'μονεu­ θέντι, μήτε μήν ώς διδασκάλφ -rnρoσέxOVΤΕ<;, εΙ μένει )J; κος ΆVΤΙ τcoιμένoς» (Μ. 4. 1096). Ταϋτα δέ συμφώνως καΙ 'Πρός την έπιτακτικήν έντολήν τοΟ d:πoστόλιou Πώλοο, «Et τις όμας εόαΥΥελΙζεται -ιταρ. δ -παρελΜετε. άνάθεμα !­ στω» (Γαλ. 0::' 9). Το κοινωνείν μετά των αΙρετικων δέν εΤναι άΡέτ:ή; άλ­ λα άμιαΡτ(α 6αρεία. Τση 'ιtρό<; ιμοιχείαν. «Μοιχεία Υάρ έ­ στιν, ω 'Iro'VOύvετoι, καΙ το της κοινωνίας μETέXELn των αΙρετικών, τονίζει δ &γιος Θεόδωρος δ Στουδίτης (ρο. 99, 1176). Διό καΙ έάνδλα τα χρήιμcrτα τού κόσμου 'ιtροσφέ­ ρπ δ κοινωνών τft αΙρέσει, οόδέ τότε «φΙ~oς θεοϋ K,aer<m:t­ ται, άλJ..: έχθρός» .(του αύτοϋ. PG.99, 1205). Διά "('αΟτα δέΌν να έ'ιtιμέvωμεν τfi ~Koινωνησ(~ 'ιtΡός. τούς αΙρετικούς μέχρι θανάτου, «κ&ι έξορ[ο: -πρόκειται, κ&ν ξΙφος στιλΙοΟ­ ται, Kdν πϋρ άνατrrηται» (του αότοΟ, PG. 99. 993). ~8Αληθως, δ κόσμος δλος μιας ψυχ'iiς οόκ !oτw άντά­ ξιος, της φUλαττoότης έαυτήiν άμέτοχον καΙ αΙρετικης ΚΟΙ­ νων(ας καΙ 'ιtαντός κακΟΟ» (τού αότοΟ, PG, 99, 1205). ΑίQεσιs καΙ μνημόσuνoν π 0(0: tι δέουσα σrάισις τοΟ 80'ρθοδόξου ΧριστιανΟΟ τrρός ΤQν έΚ'ιTiΙTttοντα έν έyκλή;~ατι ft αΙρέσει ·I~ρχην; • Ή διαKO'ltή! του ,μνηίμοσόνou του otKEtou •Ι ε'ραρχou ci­ τι:οτελεϊ άμάρτηιμα. ΤοΟτο Ισχύει ciκόμη καΙ ~ν 'Περ~mώσει έΥκλη,ματος. Τότε 1Ί διαKσιπl του 'μVΗιμoσόνou του e Ι ε'ράρ­ xou, «'Πρό συνοδικης διαγνώσεως» (Ι Δ' Κανων Π ρωτοδευ­ -27­
  28. 28. τέρας Συνόδου) «καΙ τΕλεΙας CXΎΤoO KαταKρ(σεως~ ( Ι Ε' Κανών Πρωτοδευτέρας Συνόδου), τιιμωρείται διά παντελούς ~OTριώσεως τοϋ κληρικοϋ d-rrQ C'ltό:σης Ιεραrε(CX9 (σiJ­ τόθι). .. ·Aνrιθέτως, δτε δ ·Ιεράρχης Kηpόn'ει, CΔΗ:μoσt«C ••• KCXΙ yuι-ιιvft τfi κεφαλη έτ( ·ΕκκλησΙας:. διδάσκων, CΑΤρεσ(ν τινα τιαρά των dy(ων Συνόδων ~ Πατέρων KατεΓVΩΣμένη~, tι διακΟ1τ/ της πρός σlπόν κοινων(ας 1tpό σuνoδΙKης διαγνώ­ σεως εΤVΑΙ πράξις δΡθόδοξος (αότόθι). ΟΙ οδτω -ιτοιοϋντες «00 μόvoν τfi κανονικΌ έΠΙΤlJμήσει ωχ ό'Πόκεινται, -ιτρό σu­ νοδικης διcryνώσεως έαυτούς της πρός τόν Κι<Χλοόμενον ·Ε­ τr(OK01tOν κοινωνΙας ά'ΓcorrειχΙζοντες, &λλά καΙ της πρετcoό­ σης τιιμ·ης τοίς όρθοιδόξοις άξιωθήσOVΤαι~ (αύτόθι). «ΕΙ δέ τινες», γράφει καΙ δ &-γιος Σωφρόνιος e Ι εροσολόμων, cό:rτo­ στcrrcxί:έν τινος οό διά πρόφασιν έΥκλήματος, άλλά δι" αt­ ρε.σιν ό1τό Συνόδου '" ety·Ιων Πατέρων KατεΓVΩΣΜένην, τι­ μης καΙ cbτoδoXης ό:ξιοι, ώς οΙ -Ορθόδοξοι» (PG. 87, 3369­ 3372). Οδτως, δ δ:Υιος Κόριλλος •λλεξανδρεΙας, γράφων πρός τούς έν Kωνσταvτινουπόλει 'ΠερΙ ΝεστορΙοο, τovΙζει: «Τοίς δέ Υε των κληρι,κων, flTOL (~) λαϊκων διά την δρθήν πΙοτιν κ'εχωρισμένοις,. η. καθαιρεθείσι παρ· αότοϋ, κοινω­ νοϋμ:Εν tιμείς~ (Μ. 4, 1096). Καί δ ΛΑ' 8λποοτολικός Κα­ νων Tt~λέ1tει τον ό:ποχωρισμόν έκ του -Ε1tισκ6που, hv 1tE­ ρι1ttώσει καταΥνώσ'εως τούτου «.έν εύσε~εΙ«C καΙ δι:κ.αιοσό­ vn». Το έν δικ.αιοσύνη ένταΟΟα νοείται, ~ε~αΙως, ,ε{τε ~ς κακόδοξος d:ρνησις τoU θεΙου νόμου, δ1tsρ αtρεσις, ε{τεκ.αΙ ώς άπλη 'Παρ~~ασις τοότου, δτε Ισχόουσι τά έν τφ ιε Κα­ νόνι τη ς π ρωτoδει.rrέρας σχετικά. ΟΙ ώς α:vω <hcoχωριζόμεvοι του κηιρόττοτος αtpεσιν •(­ εράρχou δέν δόνανται νά κατηΥορηθωσιν l1tl KCXΤαφρoνfJ­ σει -E1tLaKΌΤCoυ, fι έπΙ σχΙσματι. Τούναντίον, οδτσι l1tαL­ νΟΟνται, καθ· δτι δι·αKρίνouσι τούς ψευδε1tισκό'Γtους cbτό των άληθων καΙ διά της έν λόΥφ στάσεώς τωνσrcouδά'ζouσι νά σώσωσι τήν -Εκκλησίαν έκ «σχισμάτων καΙ μερισμών». «Ού ~ρ -Ε'Πιοκ61των, &λλά ψευδεπισκόπων καΙ ψεUΔoδιδa:σKά­ ., ~. λων KCXΤέyvωσCW, καΙ ού οχΙαματι την lνωσιν της -Εκκλη­ σίας Kατέ't'θμoν, ~λά σχισμάτων 'καΙ ιμεριαμων την ·Εκ­ ,: KλησΙΑV έσπούδασαν ρόσασθαι:., δΙαΥΥέλλει tι Π'Ρωτοδευ­ τέρα Σόνοδος (Ι Ε' Κανών). (Κ. Ο. 1.5.1979). .. .1, ,. ,', -28­ , Ι
  29. 29. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕrΤΕΡΟΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕΝ ΟΥΔΕ ΕΙΣ ••• MePLKet γεγονότα γ(vovται πολλάκις αΙτ(α ν- ά'rtOKα­ λυφθοϋν τα K'ρυmά καΙ ti1τόpρητα 1ΓJOλ/i1jy καρδιών, τά δ­ ποία: διαφορετικα θα παρ,έι-tενOν lfyνωστα, .μέ d1τoτέλεσμα να παραποιηται 1'1 <iληθής εικων της Ιστορ(ας. ΕΤναι γνω.­ στόν δτι €Ις την πρωτεόouσαν, τας κλεινάς -λθfιvας, δια­ μένΟΙΝ οΙ περισσότεροι καΙ λογιώτεροι κληρικοΙ, ένΣUγ:­ κρ(σει πρός τας λοιπας πόλεις της χώρας. Συνεπως εΤναι πολύ ψυσικον 'cbtQ τήν 'Πόλιν αότή.ν v- 6:ναιμένη κανεΙς δ,τι σεΜΙV~y καΙ άνδρείον, δ,τι ένάρετον καΙ έπαΙνου ιiξιoν, κα­ τα ΤΟν ΠcxόλεΙQν λόγον, έκ ,μέρouc; των έν λόγ~ κλη,ρικων, οΙ δ1tοίΟL gρy~ καΙ θεωρ(ctX θά: πρέ-nη νά ΦΡUKτωρoUv 1t<Xν­ τοτε τάς αΙων(ΟΟς &ληθε:Ιας' του Ιεροϋ ΕόαΥΥελ(ou, ~ς έ­ 6ιώθησαν καΙ tιρμηνεύθησαν cxδται όπά των άγΙων της -'Εκ­ κλησtας πατέρων. Δuσruχως διμωc; σuμ:6αΙνει τό d:KpLeibC; c:XνrΙθετoν Ι -Ενώ γνωρίζουν καλως δλας τας εΙς 6άρoc; της -ΟρθοδοξΙας' ένεργε(ας Φαναρtou - -Μηνών, έν τοότοις ο ό δ ε. Ι c; έξ αότων ΣUγKινειται, Q ό δ ε Ι c; ch-τιδρ(i κατά τά παράδειγμα των άγΙων όμιολογητων κλη,ρικων του 'l'ΚXpeλθ6ντoς, d.λλα καΙ τοϋ πιστοϋ λαοϋ, του φόλακος αό­ τοϋ της -ΟΡθοδοξΙας, δ όποίος 'ΠΟλλάκις έπροηγήθη καΙ αότων των 'Ποιμένων του εΙς ~ρησίαν καΙ μαχητικότητα όπερ τοι1 πατρώου δδΎίματος. Δια νά Υ(νη ΔΜΩc; καλλΙτε:­ ρον d:ντιληπτή 1'1 τεραστ(α διαφορά μεταξύ τοϋ d:δ6ξw 1tCX­ ρ6vτoς καΙ τω fιρωίκ.oϋ -rταρελθόνroc;, άντιγράφομεν τά ,1.,­ ξης γεγονός έκ της ΙσroρΙας: cCV'ΠεΥράφη δ δρας της ένώ­ σεως έν ΦλωρεντΙctX (1439). -Εν τΜοις 1'1 lvωσtc; δέν έΥΈ­ νετο. ΔιατΙ; -Αντέδρασεν ό εόσεeής λαΔC;... "Qταν έξελέΥη ΠατρΊάρχης ΚωνσταvτιVOU1tQλε,ως 6 φιΜvωτ.t~ M.ητ~­ -29'­
  30. 30. - νης (1440.), ό εόσε!ή,ς λαός άvτUφασεν. "Ιερεός τις, 1tE­ ρ(εργος lJ.>v, άYiiλθεν έπΙ Τπποο, διά νά {δη ~ακ.p6θεν τήν ένθρόνισιν τού νέου Π ατριάρχοο, χωρΙς να εΙΟέλθη .κliv εΙς τόν Ναόν η εΙςτά: Πατριαρχεία. Τό Φιόγευ,μα της ΙδΙας tι­ μέρας έσήμανε την Kαμ'l'tάναν δι· έοπερινόν (.'το 1tαpαμo­ vΗ τ/ς •Αναλήψεως). •Αλλ· εΙς μάτην ιh'έμεvε τους πι.σroός. ΟύδεΙς προσηλθεν. ·Ομοίως καΙ τό πρωΙ εΙς τόν δρθρον καΙ τήν θ. λειτουργ(αν. "Aπέσχqν οΙ πιοτοΙ εΙς ΙVΔειξιν διαμιχρ,­ τυρίας πρός τόν Ιερέα των, ό όποϊος άΠλως μακρόθεν -rτα­ ρη κολούθησεν έκ περι:εργείας τήν ένθρόνισιν τοϋ ψιλενωτι­ κοΟ Πατριάρχου. Έχρειάσθ'η, να κάμη διμολΟΥίαν Π.(σrεως καΙ νά δώσn &rτ6σχεσιν, δτι τοο λοιποΟ Qύδεμία:v έΠLκοινω­ νΙαν θά I!xn 'μετα των φιλοπ<X1t;κων, δια να έ1tανέλθτ1 δ εύ­ σε~ής λαός εΙς τόν Ναόν r»··o ΣυΡόπouλοις, δ ό1tοίος ΆVα­ φέρει τό έπεισδδιον τΟΟτο, λέγει' «"Εκ τoίrrou οΙ δouλόμε­ voι τεκιμαίρονται όπο(αν τινα διάθεσιιν Ιχει θεοί} χάριτι 1tEpl τΟ: όγιη τη,ς "Εκκλησίας δόγματα δ χριοτιανικώτατος λCΦς καΙ δπως άποστρέφεται καΙ μισεϊ τα νόθα τε κο:Ι άλλότρια» ("Ημερολόγιον 1973, Ι!κδ. άδελφότητος «ι'0 Σταυρός»). * * * ·Ως e" ιh'τελήφθη δ άγαττητός άναγνώστης, ~ν κοι­ νόν εΤναι δυνατόν να όπάρχη μεταξι) των άνωτέρω tιρωΙKων ΨUXων καΙ των όπαδων της ά~ρoφρoσόνης καΙ 1tOYηpcXc; οΙ­ κονομίας της σή:μεΡον. Καίτοι διερχ6μεθα παραλλήλouς ά­ Kρι:~ς οτιγμάς, &φοϋ έπισήιμως δ παπισμός ΆVε.γνωρίσθη όπό του ΟΙκ. Πατριαρχείου (τη ιh'oχίi, σιγΌ fI, καΙ έτrικpo­ τήσει τω'ν λoιτrων όρθοδ6ξων έκκλησιων) ώς «σε~α:σμία ά­ δελφη. έκκλη σία», δ δε 'ι'tά1tας ώς «πρωτος έτr(σKOΠoς έν τη Kαθόλιou έκκλησί<ct τοΟ Χριοτοϋ», έν τοότοις 'Ποιιμένες ι<;αΙ 'ιΤοι:μαινόμεΛΟΙ των όρθοδόξων σuναyωνίζoνται ποιός θα φα­ νη άπαθέσrεpoς καΙ εύγενέστερος στ~ άνωτέρω «ξε1tοολη­ μα» των τιμίων της πίστεως. "Ας διαμαρτύρεται δ ~γας Μάξιμος ό ·ΟίμολΟΥητής γpά~ν στl. «πασα ά'l'toδOΧή των έτεροδόιξων διμολογιων ΙΣΣΔUναμεϊ tJ;E. προδοσίαν της πί­ στεως:t (<<Π Ρ 6 δ ο σ ι ς Υ ό: Ρ έ σ τ ι, tι τ η ς ε ό­ σε!οϋς αότοϋ τε καΙ 'ίτερΙ αότοΟ (τ.l!. τοϋ ΧριστοΟ) δ ό ξ η ς τc α Ρ ο: λ λ α: γ ή, τ fi προσλήψει της των έτε;ΡQδόξωv ό­ μολογίας καΙ διδαχης d:τcεμτrολοΟσα α ό τ ό ν...» P.G. 91, 73Λ), καΙ δτι tι άγό:πη 1φ,ός τως αΙ­ ρετικoUς WEU άληθεΙας ά'l'tσrελεϊ μισανθ~(α:ν: (<Μ. ι­ σ α ν θ Ρ ω τc ( α ν γαρ δρίζομαι ΙΥωγε καΙ άΎ~l~ &εΙ· ---·30 ......·
  31. 31. ας χωρι.σμόν, τό τΌ 1tλάνn 'Πειραοθαι διδόνα:ι Ισχυν εΙς πε­ ρuσσoτέραν των αύτη 'ΠραKα:τεUΛηιμιμένων φθoρΆv. PQ. 91, 465C)' δια τΟΟς συy:χρόvouς δρθoδόξouς οΙ λόγοι τού, άγίου έκφράζουν τόν φανατισμόν καΙ την μισαλλoδoξΙΑV του π.αρελθ6ντος!ο., Γι" αύτό καΙ οΙ 1tα'Π:ΙKOΙ τό 'Jτj(στεψα!V πλέον δτι δεν διαφέρουν έΙς T[1tOΤa τό θεμελιωδες ΆτcΌ τΟΟς ·Ο.Ρθοδ6ξouς, διό καΙ γpάφouν δηιμοσ[c;,x: «Ή 6aθεία cWtή ταυτότητα 'Πίστης θεμελιώνεται στό γεγονός δτι οΙ δόο "Εκ­ κλησίες l!xouv ά π ό κ ο ι v ο ϋ άληθη ΜUΣΤΉ;ρια καΙ ίερρ:ρχικην Ιερωσόνην» (Καθολική, 10.4:79, σ. 3). ΚαΙ ταυτα μεν δσο άφoρ~ τας άντορθοδόξouς δραστη· ριότητας τοο ΦαναρΙou. "lδΟΟ δμως δτι καΙ δ θρόνος των Άθηνων δεν ύστερεϊ εΙς οΙκουομενιστικην'JtOλΙΤΙKήν. Τόν τcα­ ρελθόντα Σεmέμιeριον δ "Αρχιεπίσκοπος κ. ΣεραφεΙμ πα­ ρηκολοόθησε (όρθότ·ερον θα f)TO: συμ1tpOOηυχήθη)έντΌς της μηΤΡ01tόλεως των π<X1tικων την ό1tερ άvcrnα:ύσ-εως τοϋ crπ:oθανόVΤOς 1tα/ra Παύλou ς' άκολουθΙαν. Γεγονός μοΎα­ δικqν εΙς τα έKKλησΙCXΣΤΙKα χρονικά των "Αθηνών. ΚαΙ δμως ο ύ δε Ι ς άντέδρασεν! Ο ύ δ ε; Ι ς ~K των λογ[ων άρ­ χιμανδριτων της πρωτευοόσης έτόλJμησε δχι να τόν ά1toδo­ κιμάση δηιμοσίc;,x, άλλα ούτε KlXv να τοϋ διακόψη τό μινη.­ μόσυνον εΙς τον Ιερόν Να6ν πoU λεΙΤOUΡΥεϊ, εΙς ~νδειξιν δΙ01μαρroρίας δια την άσεeη του 1tράξιν. "A')..).ls. καΙ δ λαός των "λθηνων δυστυχώς δεν 1τ/Υε 'Πίσω. oίrrε τό σύνηθες έκ­ KλησQασμα, άλλΟ οδτε οΙ πιστοΙ των Ιεραποστολικων δργα­ νώσεων, «τα λόκ της "Εκκλησίας» Ι ώς θέλουν CXΌΤαρέ.σKως να θεωροϋν έΑUΤOOς (ΖΩΗ, 25-1-1979, σ. 1), παρouσLασαv !.στω καΙ ιμίαν χλιαραν άντίδρασιν, ένω διά τόν καρνάΘα­ λον καΙ τα καλλιστεΊα τα παρελθόνφ l!τη εΤχον δη;μιouρ.. Υήσει τόσο θόρueον f Πάντα τ" άνωτέ-Ρω μαζΙ με 'Πληθος άλλων παρομο{ών ~,εyoν6των εΙναι φανερά 1fλέον ση.μεία δτι με τόν αΙώνα μας εΙσήλθαμε στην έποχη της ά1toστασLας, -ιτερΙ της δποΙ­ ας δ,μιλεί δ "Απ. Π,αϋλος στην Β' πρός θε.σσαλovικείς έπι­ σroλήν του. E.ύσε~ης έπιστήμων των ή~με.pων μας ΆΝCXφερό­ μενος στήν -άνωτέρω άποοτ·ασΙαν γρCXφει τά: έξης φoeερ<X μά &λ.ηθέστατα, .με την διαKρίνouσαv αότόν σαφήνειαν καΙ cbτλότητα: «π,ρΙν l!λθη δ άξιοθαύ,μαστος αΙών/,ς μας οΙ "Ορ,­ θόδοξοι πΙστευΑV στην "Ορθοδοξ(α, οΙ αΙρετικοΙ στην αfρε­ σή ΤQUς, οΙ ό:θεσι στην άθεία τους καΙ δ !VCXc; 'Iτρoσιτ'όeoQ­ σε να 1tε(ση τόν δ.Λλον δτι αότός Ιχει τη.ν άλήθεια. Π (­ στει.χxv, δηλαδή οΙ όΝ6ρωποι, στήν άλήθεια καΙ άγων[ζον­ ταν Υ.Ι" CXΎΤΉν, άκ6μη καΙ αύτοΙ πΟΟ άγνooϋσαv τήν Qλή­ -31­
  32. 32. Γ ~~. θεια. fH φ~ερή άn:oστασ(α της t1tOΧflc: μας δέν lγκειται ατό ΙSτι γέμισε δ κόσμος d:rτό αΙρετικούς καΙ dθέooς. λό­ το(, καλως έχ6ντων των 1tραΥμάτων, δέν μ1tΟροϋν, δσοι καΙ d:vEtvaL, 'Παρά να τονώσουν την π(στη των εόσειών. -ιi d:rτoστασ(α lγκειται aτό ΙSτι οΙ &νθpc:ι:moι σήμερα IΠΑΨCXV να 'Πίιοτεόουν στήν d:λήθεια, 11t'CXψαV να 1tLoτεόouv δτι όπάρχει tι άλήθεια καΙ δτι Qξ(ζει vΆ ctyωνισθij κανεΙς γι8 CXΌΤΉν. -Ε'ΚΧςαΙρετικός 1tOύ 1t Ι σ τ ε ό ε ι στην αtρε.σή του ΙΥ.ι­ νε εtδoς σπάνιο. 8 Ακόμη καΙ οι Ιδεολόγοι δθεοι, 1tOO Ιιχουν κάποια 1t ε 1t ο ( θ η σ η σrήν άθεΤα ΤιΟι)ς, εΤναι κάποια εόλΟΥ(α στήν έποχή μας δσσ ''Παράξενο καΙ &ι φαίνεται αότ6. ΟΙ δ:vθρωπoι σήιμεΡα (ΧΑΣcxv κάθε πεποίθηση. 8Όλα γι 8 CXΌΤoύς εΤΥαΙ σχετικά, άμφ(~Qλα, άKαθόρισrα. Τ(ποτε δεν ~λέ'Πooν για τό δ'Ποίο να άξΙζη να άΥωνισθοϋν. Τίποτε δέν ό1tάΡXει γι 8 CXΌΤoύς πού νά άξ(.ζη να τό όπερqσrτισθoϋv, t­ κτός ά1tό την Kαλ01tέ.ρασιή τοος σέ τοότη τ:ι'ιν 1tPδσKaLpη ζωή. Σ8 lvav τέτοιο κόσμο lvac; d'θεoς καΙ lvac; αΙρετικός μέ 1tE1tOtθηoη εΤναι νησίδες ζωντάνιας 08 lναv ~Kεανό θα­ νατou. ΓιατΙ αότή tι 'Πε1tο(θηση μαρτυρεί ζηλο γιά Tή:v ά­ λήθεια 11!ΟΟ δσο καΙ dν εΤναι χωρΙς έ'Π(γνωση, σκοτισμένη καΙ ~μπαθής, δεν (χει έν τoόtΌις κόψει δλες τΙς γέφυρες 1tOO ΣUVΔΈOOν 'μια ψυχημέ τόν θεό, 1tOO, καΙ liv δεν τό ξέ­ ,. "; ρουνε καΙ δέν τό 1tαραδέΧOνται, εΤναι δ ίδιος tι 8 Αλήθεια. ΟΙ lXvθρω1tOΙ λoι-rτόγ aτόν αΙώνα μας δέν -rτισrεόoυν παρά μόνον ατήν καλο'Πέράσή τους. Για τήν καλοπέραση δ­ μως εΤVΑΙ ά'Παρα(τητη tι εΙρηνική συμ~Ιωση των άνθρώτrων καΙ tι συνεργασΙα τους για την έξασφάλιση των όλl;κων ά­ Υαθων. Για να ΥΙνη αότό ~ΡCX)'1μιατικότης 'Π Ρ έ 'Jt ε ι ν ά 'Π έ σ ο υ ν δ λ; α τ α ο ό ν ο Ρ α. Π ρέπει νά ένωθοϋν οΙ θρησκ.εΙες, οΙ Ιδεσλογίες, τά leyη. Π ρέτcΕΙ νά λ~(ψη κά­ θε αΙτΙα τωλέμου, .μάχης, άντιγνωμίας. CH 1tολιrrικη της «!OUνόιταρξης~, tι Ιδέα της ένωμένης Εόρώπης, δ μασονικός σuYκ ρητισ:μός, δ ΟΙκουμενισμός, tι έλ1tΙδα τοΟ 1t<ry.κΟΟμιou κ.ράτους εΤναι. έκ.φράσεις της άκατάσχετης δΙψας του dν­ epώ1tOU Υιά άδιατάρακτη καλο'Πέραση. eo ΟΙκουμενισμός εΤναι tι διδασκαλΙα δτι δέν ό1τάρχει 'Πουθενά fι άλήθεια, εΤναι tι δολοφονία της έλ1tΙδας 1tOO ζοΟ­ σε άrτό άνέκ.αθεν 'μέ<πc στήν καρδιά τοΟ dvepώ1tOU, εΤναι tι 6ρνηση της άλήθειας καΙ fι άντικατάστασή της άrτό τΙς άν­ θρώπινες άλήθειες 1tOO 1tρέ'Πει να κάνουν όΠOχωρf)σεις tι μΙα στήν &λλη για τό κοινό συμφέρον. 80. ΟlΙκouμενιομός εΤ­ . ναι tι τελευταΙα καΙ tι πιό τέλεια 'Παγίδα: 11ΙΟύ Ιστησε δ διά­ eoλoς στήν άνθρω1tόtητα καΙ tι 1tLc) φοΙερή καΙ δτrouλη έ­ ~32­
  33. 33. 'ΠΙθεσή του κατά τ/ς ·Εκκλησ((Χς του XρισroO. EtvaL τό δη­ λητήριο ΤCα) 'Παραλόει τη,ν ΨUXη καΙ την κάνει φ,(κανη νά δη τό φως, &ν(κανη να διψάση ά:κ6!μη γιά την ά:λήθεια, 'ΠΙΟύ σκοτίζει τ<) νοϋ τω όρθοδ6ξou καΙ τόν κάνει, ά:ντΙ νά ~ πάη τόν lipρωoτO καΙ να τcpoc:mαθii να τόν γιCXΤρέψη, να 6:­ γαιtάη τήν {δια την ά:ρρώστ.ια του, άντΙ να ά:γαπάη τόν αΙ­ pεTLKb νά: άΥα1τάη την αtρεσή του» (9λλεξ. Kαλoμotρou, 10 σόΥΚΡιμια, σελ. 5 -7, θεσσαλονίκη 1976). Γι· αότό θά εΤναι δντως μακάριοι δσοι μέχρι θανάτου τ/ρήσouν έαuτoύς lμακραν της αΙρέσεως τω αιωνος μας' δι' α'ύτΟΟς θά Ισχόση άπόλυτα δ λόγος τοο ιμεγάλou δμολο­ γητοΟ θεqδώpou του Στouδίτου: «·Αληθως, δ κόσμος δλΟς μιας ψυχης οόκ !στιν άντάξιος, της φυλcxπoόσης έαυτήν άμέτσχον καΙ αΙρετικης κοινων((Χς καΙ παντός KαKOO~. P.G. 99, 1205Β. (Α:. •Ατφ. ·79). «("Εάλω Τι Πόλι~»! ΟΙ ·Ορθόδοξοι οΙ «έ'ΠΙ τα δρη λά~ετε KO'Πετόν~ καΙ οΙ «Α'ΠΙ τας τρί~ouς της έρήμou» TqU κόσμου τούτου «θρηνov» (Ίερ. θ' 10). «'Εάλω tι Πόλις» (·Ιεζ. λγ' 21) . • ·Η αtρεoι<;. των πε~ωK6των 'ΠCX1tικωv κηρύσσεται έν Kωνrαντινooιπόλει γυμνη 'ltλέoν ή κεφαλΌ. «·EνεκαuXήσαν­ το οΙ μισΟΟντες» την 90ρeoδQξίαν «έν ίμέσφ της έoρτη,ς~ (Ψαλμ. 73, 4). ·Ε'ιτ· εόκαιιρί(('( της τελευταίας θΡΟΥι;κης έαρ­ της του· ΟΙκouμεvικqU Πατριαρχείου, έ-n:εσκέψθη τό ~­ ριον άνιτΙ1'φοσωπεία Τ.οϋ BατικιαvoO. Kcxta την σι.Nάwησιν, οΙ αΙρετικοΙ TtcrrtLKOl συμπροσηυχήθησανιμετα των του Πα­ τριαρxε(~ καΙ άντηλλάΥησαν μηνύματα καΙ λόγ,οι κακης δ'μολογΙας. ·0 ΟΙκ.ουμενικός Πατριάρχης Δηιμήτριος έδέχθη. 'tούς κακοδόξouς λόyΌuς τοϋ l-n:t κεφαλης της άντΙ1tροσωπε(ας KOI~Ιvαλ{OO Β(λ/εμπραντς, τcερΙ συvεoρτασμoϋ «έν κοινω­ y(~ π(στεως, έν έν6τητι ά:γά1tης~ καΙ «!κκληοιαστικης κοι­ νωνίας:. (c·Επ(σΚiεψις», 15.12.1977, σ. ~, 4). ·λ1tεικάλεσε ΤQν f)γέτην τοΟτον της αΙρέσεως άδελφόν έν 'Π(ΟΤξΙ, διά της φράσεως «Σεeασ:μιώτατε έν Κρισrφ &δελ~» (!vΘ· ά:νωτ:. σ. -,33­
  34. 34. 6). Περιε1t'rόχθη wειρως τόν αΙρεσιό:ρχην του Πetπ:ιαμoϋ ώς τόν «άγαττητόν έν χριοτφ "Αρχι1tοίμεw:x της Π ρ~υτέ­ ρας Ρώ.μης, άδελφόν Πάπαν Παυλov τόν ΣΤ':. (ιfνθ" chtωτ. σ. 9). "ΑνεΥνώρισεν εΙς τοΟτον τήν θέσιν ποιΟ πρεσ~ι.nέρoo άδελφOO~ του καΙ «τοΟ Πρώτου Έπισκόπou της ΧριστιανΌ­ σόνης;> (lνθ" άνωτ. σ. 6). ·Ωμ.ολόγησε κοινά τά Μυστήρια: τQί} Π ατcισμoϋ καΙ της Όρθοδοξίας, καΙ «κοινήν έν 'J'ψ()­ Kειμέ~ τήν 'Παρακαταθήκη.ν της πίστεως»Ι (ΙνfY <hιωτ. σ. 8). Τί έση ταUτα:; ·Ομολογία τοϋ Παπιομοϋ. 81λρνησις της ΌρθοδοξΙας. Παράι~ις τoU θείου Νόμου. 8ΙΕξοδος άπό της "Εκκλησίας. Μετάθεσις εΙς την αΤρεσιν.. "Ανταλλο:Υή του φωτός δια τοΟ σκότους, της άληθείας δια του ψεόδους, της Χάριτος δια τοΟ άναθέ·μσ:roς. "Ασεeής άναΥνώρισις τοϋ αΙρεσιάρχοο Πά'ιτα καΙ itvωσ-ις μετά της 'JtCX1tLKilc; αΙρέσεως, της δ1tοίας τό μέρος «εΙς την λ~μVΗν του πuρός. καΙ 't'oU θείου», καθ" δτι «ψευδcm:Ροψήτης» (Άποκ. κ' 10). "ΌντωςΙ «πως Ifπεσ·αv δυνατοί;» (2 Βασ. α' 27). πως «υΙοΙ Σιών οΙ τίμιοι... έλογίσθησαν εΙς άγγεία: όστράκινα, Ιργα χειρ9ς κεράιμεως;» (θρ. ·Ιερ. δ' 2). Έcrnοόδασαv γαρ «έγκαταμίξαι τό ψεΟδος τfi ~ηθεί<iX καΙ τfi Έόσε6εΙ<iX την άσέ~ειΑV» ("Αλεξάνδρου "Αλεξανδρείας, PG. 18, 573). Σκοτισθέντες «οόδεν tΊγήσαντo (έθεώρησαν) τό πράγμα, οόδε διο:φέ.ρειν εΟΟέ0ειαν άσε&.ία:ς ένόμι.σαν» (Μ. "ABαvα­ σίοο, ΒΕΠΕΣ, 31, 285) οΙ δυστυχείς, ώς καΙ 'Πάντες οΙ ά1( αιωνος αΙρετικοί, οΤτινες τφ c"Αντιχρίστφ την δδΟν παρα­ σKεUΆζouσιν» (Μ. "A.θcwασίoo, αότόθι) . • ΤΙ 'Jtpqc; ταύτα; ·Η έντολή του KυρΙQι): «Προσέχετε ~­ 1tό των ψευδΟπΡοφητων, οΤτινες Ιρχovται τφός όμας έν έν­ δύμασι 'Πίpo6ά'rων, lσωθεν δέ εtσι λόκοι δ:ΡπαΥες:. (Ματθ. ζ' 15). Διό cgKaσroς άπό τοΟ 1tλησίον αύτοϋ φUλάξασθD (eΙερ. θ' 4), καΙ άκοόσατε τήν «dλλην φωνή" έκ του οό­ ραvoϋ λέyouσαν έξέλθετ-ε tξ αότ/ς δ λαός μου, {να μή ΣUYKOινωνήσητετ~ίς dμαρτΙαις αότ/ς, καΙ ΤvΑ έκ των 'Πλη. γών cxότ/ς μή λά~ητε:. ("A1tOK. ιη' 4). ·Εάλω tι Πόλις, έ­ πειδή πάντες οΙ φιλουντες αότήν iιθέτησαν έν αότfi, έγένον­ το cxότfi εΙς έχθpoό~:. (θρ. ·Ιερ. α' 2). : '(Κ.Ο. 1-3."78). -34­

×