Verba delēta
Colloquium decimum
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae
parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta
c...
Prochain SlideShare
Chargement dans…5
×

Verba deleta de colloquio decimo

2 241 vues

Publié le

Publié dans : Formation
  • Soyez le premier à commenter

Verba deleta de colloquio decimo

  1. 1. Verba delēta Colloquium decimum
  2. 2. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  3. 3. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  4. 4. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  5. 5. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  6. 6. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  7. 7. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  8. 8. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  9. 9. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  10. 10. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”
  11. 11. Iūlia et Syra in hortō ambulant cum Margarītā, cane Iūliae parvā et crassā. Sōl lūcet in caelō sine nūbibus. Iūlia laeta canit. Canis eam canere audit et caudam movet. Ecce avis ante canem volat. Canis avem ante sē volāre videt et currit, sed avis iam procul ā cane est. Canis, quae avem capere vult neque potest, īrāta lātrat: “Baubau!” Iūlia canem suam vocat: “Margarīta! Venī!” Canis cōnsistit et ad Iūliam, dominam suam, currit. Syra: “Necesse nōn est canem vocāre, neque enim canis avēs capere potest.”

×