Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.

มติมหาเถรสมาคมเรื่องพระอธิการคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล

1 011 vues

Publié le

มหาเถรสมาคมมีมติให้คณะสงฆ์ไทยยึดหลักตามพระวินัยปิฎก โดยให้สวดพระปาติโมกข์ ๒๒๗ สิกขาบท ( สรุปใจความหลักๆ คือ พระวินัยปิฎกระบุไว้ชัดว่าพระปาติโมกข์ มี ๒๒๗ สิกขาบท แต่ที่พระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล นำมาแค่ ๑๕๐ ข้อนั้น เป็นความเข้าใจผิดๆ ๒ ประเด็นคือ ๑. แปลบาลีผิด ๒. ไปเอามาจากพระสุตตันตปิฎก ซึ่งไม่ได้กล่าวถึงพระวินัยโดยละเอียดอย่างพระวินัยปิฎก)

Publié dans : Spirituel
  • Soyez le premier à commenter

มติมหาเถรสมาคมเรื่องพระอธิการคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล

  1. 1. มดิมหาเถรสมาคม ฆั บ่ ครงทื ๑๗|๒๔๔๗ สี้าน้กเลขาริการมหาเถรสมาคม ยี่ หึ ญิ หึ ว ติ์ ญิ ฮั ยั คั ภี เรอง กรณพระอธการคกฤทธ โสตุถผโล วดนาป่าพง จงหวดปทุมฑน ในกาฆ่ระซุมมทาเถรสมาคมคร้งที ๑๗/๒๕๕๗ ฒิอวันทื ๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๗ เลขาธิการ ฒาเถมึ๓ฒเสฒ่า มืมั๊ฌเรี้ณัานศูนย์ฮอตไลน์ ฒิอวันที ๑๗ เเลฆ์นทึ ๒๐ กฑฎาคม ๒๕๕๗ กรณี ฉื ธิ์ ญิ ยั ยั ยั พี ซี ญิ | บ่ ยั พระอธการคกฤทธ โสตถผโล วดนาปาพง จงทวดปทุมฑน มพฤตกรรม๖เหมาะลมหลายประการ สานกงาน พรณุทธศาสนาเเห่งชาติขอฒ่สการตังนื ๑. วัตนาป่าพง ตําบลล่าลูกกา อํา๓อลําลูกกา จั้งหวืดปทุมฑนื เป้นสาขาของว้ดหนองป่าพง . อี้ . ญิ ' ยั ยั พี ขุ่ ยั ตาบลโนนผง อา๓อวาณชาฑบ จงหวดอุบลฑซฑน ตอมาวดหนองป่าพงได้มึเเถลงการณ์ฑยงานกาฆ่ระซุม ครึงทึ ๑/๒๕๕๓ ว้นพุฒิ ๑๖ มึถุนาณ ๒๕๕๓ เรึอง วืดนาป่าพง ตําบลลําลูกกา อํา๓อลําลูกกา จังหวัด บี บี ญิ ถื่ ธิ์ ซี ปี้ ยั . บ ญิปี้ ปทุมฑน โดยม พระอธการคกฤทธ โสตถผโล เบั้เจาอาวาส ไดกรฌาสงฆกรรมทางพระวนย โดยสวดพระ ซี ' ยั ปี้ ยั ญิ ดิ์ ญิ บ่ ปาตบู๊กซ์เพยง ๑๕๐ ข้อ โดยเป้นหีทฑบกนเเลว จวบจนป๋จจุณ พระอธการคึกฤทธ โสตถผโล ได้กรฌาลังฆ- กรึมทางพระวีน้ย โดยสวดพร๗าติบู๊กช์ ๑๕๐ ข้อ เหมึอนเดืม บู๊สามารถทีจะกรปื่าตามมดึของคฒลงฆ้ วัดหนองปฒงได้ ทืประ มมึมต็ให้ตัดวัดนาบ่ฒง ออกจากสาขาวืตหนองปาพง ถีอว่าการกรฒ่าใด ของ ไ ญิ อึ ธิ์โญิโยั 'ใปี้ญิ งื ญ์ยั ฌ"ญิ ใ พระอธการคกฤทธ สตถผ ล อนจะกอ ทเกดความเสยหายทางคณะสงฆ วดทนองปาพงจะ ฌผดชอบ ด ๆ ทังสิน ๒' กรณีว้ดนาป่าพง ลําน๊กงานพรณุทธศาสนาเเท่งชาต็ได้ปิ๊กากิ้องเรี้ยนจาก นาฒฒต ทตั้ย์จุ๋ ทึอยู่ ๔๑๓/๑ ซอต๊นฒิอง เเขวงดินเเดง เขตดินเเดง กรุงเทพณานคร จดหมายเปีดณีกฒ่สการ มหาเถรสมาคม ลงวันที ๕ กันยายน ๒๕๕๔ เรึอง ขอใหัพิจาฒาเเก้ป๋ญหาเรึองการสวดปาต็บู๊กข็เพึยง ๑๕๐ ขีอ ของวืดนาปาพงชิ้งลํานั่กงานพรณุทธศาสนาเเห่งฑต็ได้มอบให้ลําน้กงานพรณุทธศาสนาจั้งหวัดปทุมฑนื ประสานเจั้าคณะผู้ปกครองสงฆ์จีงทวัดปทุมฑน็ พึจารณาทางกาฒ่กตรองคณะสงฆ์ด้งกล่าวเรี้ยบร้อยเเลัว ยั . ญิ ธิ์ ญิ ยั สี่ พี ตามการใหปากคาของพระอฒารคึกฤทธ โสตถผโล ลงวนท ๒๘ มนาคม ๒๕๕๕ ฉืปี้ปี้ ซี . ข์ ญ์ . ซึ่ บ สี่ ยั จี๋ ๓_ มผูรองเรณผานศูนยออตไลน จานวน ๒ ฑย ฌอวนท ๑๗ เเละวนท ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗ ว่ามึพฤดิกรึมฟุ้เหมาะสมหลายประการ เซ่น - ส้งสอนประซาณทัวไปว่า พระไตฒิฎกเชือถีอได้เฉพาะส่วนทึเปี่นพุทฒจน์ ส่วนอรฒิกถ'เ เบั้ของสาวกเชือถีองี่ไตั ' ยั ญิ ยั งี ปี้ ยี่ ญิ ปี้ ญิ ยับ ปี้ฒิ ปี้ พีดื้ ผ้ปี้ - ฆพรฆนยเพยง ๑๕๐ ขอ ส่วนทเกนพณุทธเจาม ดบญญตไว กรณนเป็นเทดุใหผูถูก ร้องเรึยนถูกซับออกจากว้ดทนองปาพง
  2. 2. '๒` ฉื ซี ญิ งื ๕ ปี้ - รวบรวมพระไตปิ๊ฎกเทลอเพยงณุกเดยว เปนตน องเท็นว่า ผู้ถูกร้องเรึยนม็พฤต็กรรมเบื่นอันตฑยต่อพรณุทธศาลนาบิดเบ็อนค่าสอนของสมเต็จพระลัมมาฝ้ ยัยั บ บ ผ สึ ผู้อํานวยการส่าน๊กงานพรณุทธศาลนาจั้งหว้ตปทุมฑนึด่าเน็นการเเลัว โดยตรวจลอบซิอเท็จจริงปื่มกับเจัาคณ- มพุทธเจีาจืงขอให้สี่านั่กงานพรณุทธศาลนาเเห่งชาต็พิจารณา สําน้กงานพรณุทธศาลนาเเห่งขาดิได้เเจั้งให้ ปี้ ข์ ปี้ บ . . บ บ . . ใ . . ยั บ บ ซี ญักครองลงฆ ปื่ะกอบดวย เจาคณะอาตอลาลูกกา เจาคณยัตาบลทุกตาบล นเขตอา๓อลาลูกกา เเล“เจาทนาท ส่าน้กงานพรณุทธศาลนาจืงหวัตปทุมฑนื ผื่อว้นหิ่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๗ สญ่ตังนิ้ ๑. กรณีลั่งลอนประซาซนทั่วไปว่าพระไตฒิฎกเชี่อถือไม่ไตัเปีนบางส่วน เชิ่อถีอไตัเฉพาะ ส่วนทิ่เปี๋นพุทฒจน์ ส่วนอรึถกถาทิ่เป้นของสาวกเชี่อถือบู๊ได้ พระอธิการคืกฤทรื้ โลตถิผโล รี้เเจงว่า ไตัพูด ตามค่าสอนของพระศาลดาเเละเปี่นไปตามพระสูตณุกประการ ๒. กณีบั้ระวิน็ยเพืยง ๑๕๐ ช๊อ ส่วนทิ่เกืนพระพุทธเจั้ามิ้ ด้บัญญัดิไว้ กรณีนื้เปิ้นเหดุใท้ ผุ้ติ์กร้องเรี้ยทึ่ถูกซับออกจากวัดหนองปาพง พระอธิการคืกฤทริ้ โลตถิผโล ริ้เเจงว่า จุ๋ระวีน้ยทิ้งหมดทิ่พระ ศาสดาทรงบั้ญญ้ติ ทิ่มึอยูโนพระวิน้ณิฎก จํานวน ๘ เลํม ชี่งมึมากกว่า ๒'๔๐๐ ซ้อ จากพระไตญี่ฎกฉบ้บ ลยามร้ฐเเละฉตั้ลวง กาหิ้กษานี๊น ด้ร้กษาทิ้งทมด ๓. กรณีฑบฑมพระไตณิฎกเหลีอเพืยงปิ้ฎกเดืยว ผู้ร้องเห็นวํา ผุ้ถูกร้องเรี้ยนมึพฤต็กรรม เปี่นอันตฑยต่อพรณุทธศาลนา บิดเบือนคําลอนขององค์สัมมาส้มพุทธเจั้า พระอธิการคึกฤทริ่ โลตถิผโล ขึ้เเจง ว่า ได้ฑบฑมค่าสอนจากพระโอหุ่ขอฒระศาลดาหิ้งชืวิตทิ่มือยูในพระไตณิฎกฉบับลยามร้ฐ ภปิ๊าบาลึอักปื่ ลฒ เ๓อืจุ๋ลวลี่เตั้ปิ๊าไทยไปื่นหน้งลึอพุทฑจนปุ้ก ซึ่งมึจํานวน ๓๓ เล่ม นํามาจั้ดระเบืฒให้เรึมั่อย โดยบู๊มืการตัดเเปลงเเกั้ขเเต่อย่างใด เจั้าคณะอําตอลําลูกกาเเละเจั้าคณะตําบลไตึห้คําเเนฒ่า ใท้พ็ะอธิการคืกฤทรึ่ ขุ่โลตถิผโล ได้ปฏีบัดิตามกฎ ระเบียบ ค่าสั่ง มติ ประกาศมทาเถรสมาคม ชี่งท่ณก็ษังด้วยดื เเละ ตัน็อมขิคําเเตั้ณีาจาก คณะกฑมกาฑ เพี่อนําไปสู่ความเปี๋นเอฒาพของคฒลงฆไทย ส่วนพร๗าต็บู๊กข็ทิ่พระลงฆ์ลวดทุกว้นพระ ๑๔ เเละ ๑๕ คี่า มี ๒๒๗ ข้อ เเด่พระอตั้าร คึกฤทริ่ โลตถิผโล บั้ระวีน้ยเพึยง ๑๕๐ ข้อ ประกอบด้วย ปาฑชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๓ น็ลลัคคื๗าจืตตีย์ ๓๐ ปาจึตติ๋ย์ จุ๋ ปญิเทลนืยะ ๔ อขิฒสมถะ ๗ ล่วนทิ่พระคึกฤทซึ้ มั๊ คือ อนืยต ๒ เเละเลยิยวัตร ๗๕ หากย้งให้มีกาฆ่าลังฆกฒทางพระวินืย โดยสวตพร๗าต็นี๊กข์เพิยง ๑๕๐ ซัอ อาจลุกลามเปิ้นการเเตกเเยก ความสาม้คคีของลงฆ้เเละก่อให้เกิตวีวาทะรฌว่างพุทธศาลน็กฒนี๊อิ๊บ อันอาจลุกลามการเเปงเเยกเปีนฝักฝ่าย ริ่งอาจส่งผลกฒบต่อความมั่นคงของพรณุทธคาลนาในเเผ่นดินไทยไตั จืงเท็นควณิาเลนอมหาเถรลมาคมเพิ่อ โปรดพิจารณา ฑยละเอิยดตามเอกลามั่เเนบถวายในทิ่ประซุม ทิ่ประชุณิจารณาเเลัวเหึนว่า ประเพณีการลวดพร๗าตีบู๊กช์ของคณะสงฆโทยได้กําหนดให้ สวด ๒๒๗ สิกขาบท ตามทิ่ปฑญูทลักจุนยืนณิในพระวีนั้ยปิ้ฎกหิ้ง ๘ เล่ม โดยเฉพาฌระวิน้ยปิฎกเล่มทิ่ ๑ เเละเล่มทิ่ ๒ ทิ่ชิ่อว่าฒาวืภ้งค์ ได้เเสดงฑยละเอืยดของกามั่พรณุทธเจั้าทรงป้ญญ้ดืสิ่กขาบท ๒๒๗ ซ้อ พรึอมด้วยตันบัญญัดิเเละอนุบัญญ้ดิ พรมึน้จุ๋กเล่ณ์ ๒ ได้ลญ่ไวัช๊ดเจนว่า ลึกขฌทในพ๗าตืบู๊กข็ทิ่มาสู่ อุเทศคือกกิลวดทุกครึงเดือฒิจํานวน ๒๒๗ ข้อ ซึงฑมอน็ยต ๒ เเละเลขืยวัตร ๗๕ ไว้ด้วย
  3. 3. งํ ๓ ลํ บ่ บ | ญิ ษิ ถ์ซี งื ปี้ บ ษิ ญิ ปี้ การกลาวอางวา ลกขาบทในพระปาตนี๊กขมเพยง ๑๕๐ ขอ โดยตดอนยต ๒ เเละเลขยวต'ล๊ ๗๕ ออกจากการลวดพร๗าต็โมกข็น็น เปี๋นการอ๊างอ็งจากพระสุตตันตปิฎก โดยเฉพาฌระสูตร ๔ สูตรคึผุ้เ [ วัซชืบุตรสูตร ปฐมสิกขาสูตร ทุดืยสิกขาสูตรเเละตต็ยสิกขาสูตร ทึปรากฎในพระไตป๊ฎกเลํณิ ๒๐ ยี้งคุตตอี้ลึ่ นิกาย ตีกน็บาต มึข็อความทืกล่าวถีงสิกขาบทในพร๗าต็โมกซ์จํวนวน ๑๕๐ ซัอ ประเด็นทีตัองวีนึจฉ้ยก็คีอจํานวนสิกขาบทในพร๗าต็บู๊กซ์ ๑๕๐ ข็อตามทืรญูไปื่นพระสูต'กึ๋ ตังกล่าว เมือตฑจสอบทล้กฐีนพระไตปิ๊ฎกฉบั้ทืเเปลเบื่ฒาษาต่าง ๆ เเลัวพบว่า มึการเเปลเเตกด่างกันออกไา1 คึอม็ทังฉบับทีเเปลว่า "สิกขาบท ๑๕๐ ถัวนมาสู่อุเทศทุกกืงเดือน" เเละฉบับทึเเปลว่า ด่สิกขาบทเกึนกว่า ๑๕ญ์› ข็อมาลู่อุเทคทุกกึงเตีอน" ค่าในตันฉป้บภาษาบาสิทึเปีนเหดุเเห่งการเเปลวํา 'ถ้วน' เเละ "เกินกว่าด่' ก็คือค่าด่ง่`เ "สาธิกํ' ซื่งอรรถกถาหลายเเห่งกําทนดใท้เเปลว่า "เกึนกว่า" `เซ่น คําว่า 'สาธีกนวุต็" ให้ทมายถึง "อตึเรกนวุดื" เเปลว่า "เกินกว่า ๙๐' ด้งน๊น การเเปลทืว่า“สิกขาบทเกืนกว่า ๑๕๐ ซัอ" ถีอว่ายืดตามการเเปลตามเเนวอรรถกรเเ เเละเเสตงวาลิ๊กขาฒกึ๋เนพร๗าต็บู๊กข็ตามเเนวเเห่งพระสูตณังสิม็มากกว่า ๑๕๐ ข้อ เณัจะย็ดตามเเนวการเเปเเ ะซึ่ซึ่บ่'ขุ่ บ ขื่อึ ไส้|ญิ ยี่ใ ญิบู๊บืฝั่ พระลูตฑงลทวา สิกขาบท ๑๕๐ ถวฒาลู่อุเทศทุกกงเตอน ก ลามารถสญ่ ดวาลกขาบททมา นพร๗าต กา' ทังหมตมีเพึยง ๑๕๐ ซัอเท่าน้น ทังนืเพฑะอฒกถาของวืชชิ้บุตรสูตรรญูว่า เป้นการกส่าวถืงจํานวนสิกขาบท เทําทีพรณุทธเจืาทรงบืญญัต็ไปื่นเวลาทิ่เเลดงพระสูตณีเท่าน๊น น้นหมายถื่งว่า หลังจากทีทรงเเลดงพระสูตรน็ ไผุ้ซี ยั ปี้ญิญิ ใ ษินูข์ถิ่ พี บ ปี้สี่ ญิบ 'ขื่ ปี้ฉืข์ญิ ก ตมกาฌญญตลกขาบท นพร๗าต กขเพมเดมจนคฆ ๒๒๗ ขอ ดงทพระวนยปิ้ฎกเลมท ๘ คมภฆรว'ขุ่"ขุ่ บ ตึ ยั' ฉื ปี้ ปี้ 'ษิ ญิ ข์ซี . ' บ ปี้ . บนทกไววา พระอุบาลไดทูลถามพรณุทธเจาวาสกขาบทในพร๗าตโมกขมจานวนเทาไร พรณุทธเจาตรลตอบ'ฮี้'เ มึ ๒๒๐ ข้อ ฒิอรวมกับอธิกรณลมถะตามตัมกืรึมหาวีภ้งด์อีก ๗ ข้อ กั้ด้สิกขาบทในพร๗าต็๖กซื้จ่านวน ทังสิน ๒๒๗ ข้อ ชืงพระส้งคึตีกาจารย้ผู้ทําการส้งคายนาคร้งที ๑ ไต๊ท้การจุ๋รองตามนึนเเละได้มึมต็ยืนยัน ปี้ | วู้ ขุ่ ในการสงคายนาครงท ๒ เเละครงท ๓ ว่าสิกขาบทในพร๗าตีบู๊กข์ม ๒๒๗ ขอ โดยถอเปี่นประเพณปฏีบ้ต็ น การลวดพร๗าติบู๊กข็สิบต่อก้นมาจนทุกวืนน็ในประเทศหีน็าเถีอพรณุทธศาสนาเถรวาท สี่ ตื่ งื ผิ บ ลื้ ทประซุมจงมมตดงน ๑. อาคัยอํานาจตามมาตฑ ๑๕ ตรี (๔) เเห่งพรฌชป้ญญัต็คฒสงฆ์ พ.ศขุ่ ๒๕๐๕ เเกั้ขื่เเ บ่ บซีปี้ เพิมเตีมโดยพระฑซบัญญ้ดิคณะสงฆ์ (ฉป้บที๒) พ`ศ. ๒๕๓๕ ทึก่าหนดใหืมหาเถรสมาคมมือํานาจหนาทรกษ'เ หลักพระธรรมวีน๊ยของพระพุทธศาลนา จืงใหัคณะลงฆไทยถีอปฎีบัตืตามพระวืนึยปิฎกด้วยการสวดพระ ปาดืบู๊กซ์ ๒๒๗ สิกขาบท ขื่ ลื้ ใย. ๘ ญิ ใบ. ผู ' ขุ่" ๒. เพอกาฒ หทาเปนปฑาศมตฌาเถรสมาคมเเละมอบ หสานกงณพจุ๋ธศาลนาเเหงชาต เเจุ้งเจืาคฒใหญ่ เจั้าคณะภาคเพิอทฒ เเจั้งเจั้าคณะจุ้งหวืดท้งลองฝายเพิอเเจืงวัดในเขตปกครองทฑบเเละ ถีอปฎิบั้ต็อย่างเคร่งคร้ด ปี้บภี เเละใหัด่าเน็นการไดทนท โดยต๊ตัองรอปื่รองฑยงานกาฆ่ระซุม (นายนพร้ตน์ เบญจวืฒนาน็นท์) เลขาถิารฌาเถรสมาคม

×