Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.
Marek Happach, Marlena HappachStowarzyszenie OdblokujOdNOWAC          oraz częściej tęsknimy za przyjazną    kurczenia się...
warunki życia nie pojedynczych osób, lecz         Informacja powinna być dwukierunkowa:             cje mogą okazać się ni...
na 21Rów                                               skłonienie ludzi do aktywności, inicjator pro-                     ...
przedmiotem dumy mieszkańców obu kamie-           i organizacjami społecznymi w celu uzyskanianic, a wspólne jej komponowa...
wanym trybie. Miejsce jest nie tylko bardzo      zaletą. W trakcie realizacji zrozumieliśmy jed-                zaniedbane...
Naczelnikowska 50                                 nawet kosztów. Z tych powodów zdecydowa-           Poprzez nasze interwe...
Prochain SlideShare
Chargement dans…5
×
Prochain SlideShare
Marco Della Luna - Kryzys systemu i technologia władzy
Suivant
Télécharger pour lire hors ligne et voir en mode plein écran

0

Partager

Télécharger pour lire hors ligne

Marek Happach, Marlena Happach - Od nowa

Télécharger pour lire hors ligne

Autoportret 2 [37] 2012, "Partycypacje i partycypacje"

  • Soyez le premier à aimer ceci

Marek Happach, Marlena Happach - Od nowa

  1. 1. Marek Happach, Marlena HappachStowarzyszenie OdblokujOdNOWAC oraz częściej tęsknimy za przyjazną kurczenia się zasobów naturalnych, kryzysu techniczne niewymagające żmudnych konsul- przestrzenią sąsiedzką. Szukamy demokracji i tak dalej. Narzędzia pochodzące tacji i narażania się na wysłuchiwanie nie- miejsc, które uwzględniają nasze z XX wieku przestały odpowiadać na nowe wygodnych uwag i pytań. Często argumentem potrzeby i w których, bez względu na wyzwania. Jest to szczególnie widoczne przeciw włączaniu użytkowników jest kwestiawiek, możemy się poczuć jak u siebie. Zada- w Polsce, gdzie awans cywilizacyjny i pogoń kosztów oraz czasu trwania procesu partycypa-nie współczesnego projektanta nie kończy się za Zachodem powodują powielanie przestarza- cji. „Design stał się zbyt ważny, by go pozosta-na wykreśleniu projektu. Architekt to coraz łych pomysłów. W czasie kiedy z zapałem je ko- wiać w rękach projektantów” – powtarza Timczęściej miejski aktywista, przekonany, że piujemy, ich autorzy zmagają się już z wadami Brown w książce Change by Design; a jednak zaarchitektura i design mają moc katalizowania wrodzonymi tych rozwiązań. Tradycyjny mo- decyzjami dotyczącymi przestrzeni publicznejpozytywnych zmian, a procesy społeczne są del planowania znalazł się w kryzysie. Szersze w Polsce kryją się raczej wyobrażenia „eks-nierozłącznie związane z przestrzenią życia ulice już nie rozładują korków, a deweloperzy pertów” niż oczekiwania ludzi. Zwykle niemieszkańców. Włączanie odbiorców do procesu nie zbudują za nas lepszych miast. Jednocze- dostrzega się znaczenia partycypacji w media-projektowania jest wyzwaniem trudnym, lecz śnie obserwujemy coraz silniejsze przenikanie cjach i łagodzeniu narastających konfliktów,szczególnie istotnym w przypadku działań się dziedzin projektowania: designu, archi- a przecież sens jej prowadzenia polega właśniew tkance zdegradowanej przestrzennie i spo- tektury i urbanistyki. Coraz więcej działań na unikaniu niepotrzebnych czy wręcz niepo-łecznie. Kluczem do zmian jest aktywizacja artystycznych dotyczy przestrzeni miejskiej. żądanych przez mieszkańców inwestycji i dzię-mieszkańców do konstruktywnego działania Miasto z powrotem staje się zjawiskiem arty- ki temu unikaniu kosztów o wiele większychi brania odpowiedzialności za jakość otaczają- stycznym, społecznym, przestrzennym, a nie niż koszt konsultacji.cej ich przestrzeni. jedynie technicznym. Włączanie użytkowników do projektowaniaObecny model planowania nie uwzględnia Partycypacja jest postrzegana jako utrudnie- jest szczególnie istotne w projektach społecz-współczesnych uwarunkowań: wysokiej nie i przedłużenie procedury planistycznej, nych – tam, gdzie istnieje zdefiniowana grupamobilności, rozwoju technik telekomunikacji, a eksperci są gotowi przedstawić rozwiązania odbiorców, gdzie efekty realizacji zmieniają autoportret 2 [37] 2012 | 80
  2. 2. warunki życia nie pojedynczych osób, lecz Informacja powinna być dwukierunkowa: cje mogą okazać się nierealne ze względówcałych mniejszych czy większych społeczności. chodzi nie tylko o przekaz, ale też odpowiedź, technicznych, ekonomicznych czy prawnych.Tak jak przy projektowaniu domu bierze się dlatego tak ważna jest forma konsultacji Obawiamy się także nadmiaru opinii i ichpod uwagę potrzeby wszystkich domowników, i organizacja różnego typu debat, warsztatów, niezgodności, a tym samym braku możliwościtak przy projektach przestrzeni publicznych wywiadów, ankiet. Konieczne jest zaproszenie zbudowania na ich podstawie jednej spójnejczy sąsiedzkich ważne jest uwzględnienie do procesu wszystkich potencjalnie zaintere- koncepcji.wszystkich grup użytkowników i sprostanie sowanych, a więc w lokalizacjach ważnych dlaich oczekiwaniom. Brak poczucia sprawczości całej dzielnicy czy miasta informacja powinna Zapominamy, że możliwość wypowiadania siępotęguje postawy roszczeniowe. Łatwo żądać, dotrzeć do wszystkich, którzy odczują skutki w sprawach, które nas dotyczą, to nasze nie-jeżeli nie ma się świadomości możliwości tech- inwestycji. Przekształcając osiedle w ścisłym zbywalne prawo. Nie potrzebujemy wykształ-nicznych i ekonomicznych. Kluczowym poję- centrum, musimy brać pod uwagę nie tylko cenia medycznego, podpisując zgodę na ope-ciem w projektach społecznych, szczególnie prawa mieszkańców do miejsc parkingowych rację – musimy być natomiast poinformowanitych realizowanych w społecznościach zagro- i zieleńców, ale także potrzeby osób pracują- o jej konsekwencjach. Wiele zależy od przyję-żonych wykluczeniem, jest odpowiedzialność cych w okolicy czy przybyszów korzystających tej metody partycypacji – nie należy stawiać– a trudno jej oczekiwać od użytkowników, tu z usług kulturalnych oraz handlowych. ludzi przed pustą kartką papieru. Mieszkańcyktórzy o zmianach w najbliższym otoczeniu Proces partycypacji ma znaczenie, szczególnie nie spodziewają się spełnienia wszystkichdowiadują się w trakcie ich realizacji. wtedy kiedy decyzje planistyczne wywołują życzeń, raczej obawiają się tego, że zostaną kontrowersje, dotykają kilku grup społecznych zlekceważeni. Istnieje wiele technik, którychPartycypacja jest procesem złożonym i nie może w nierównym stopniu (jedni zyskują, inni istotą nie jest wcale uzyskanie jak największejdotyczyć jednego etapu projektu. Warunkiem tracą), ingerują w dotychczasowy tryb życia liczby postulatów, ale raczej ożywienie debatywspółpracy jest informacja. Otwartość procesu mieszkańców. Na tym etapie warto przedsta- pomiędzy różnymi środowiskami – wzajemnejest podstawą zaufania. Jeżeli o planowanych wić zdania ekspertów i zwolenników różnych przekonywanie się, budowanie konsensusuinwestycjach użytkownicy dowiadują się po- koncepcji, nawet sprzecznych z dobrem ogółu i wspólne poszukiwanie rozwiązań.kątnie czy pocztą pantoflową, trudno liczyć na czy wręcz ze zdrowym rozsądkiem. Kontro-życzliwe przyjęcie realizacji. Mamy prawo do wersyjne teorie skonfrontowane z publiczno- Silna jest obawa przed udziałem osób występu-wiedzy dotyczącej tego, co się dzieje z naszym ścią mogą stracić na znaczeniu szybciej niż jących tylko w obronie prywatnych interesównajbliższym otoczeniem. Co ważne, informacja wówczas, gdy sie je ukrywa. Warto szczegóło- i mobilizacją przeciwników jakichkolwiekmusi być przekazywana wieloma kanałami; wo informować o inwestycji, ale z zastosowa- zmian, a także przed sytuacją, w której głosnie wystarczy notka na stronie internetowej. niem języka zrozumiałego dla przeciętnego zabierają zorganizowane grupy interesu,O formie przekazu powinna decydować przede mieszkańca. Co ważne – informacji nie można tworząc pozory debaty publicznej, a w istociewszystkim charakterystyka grupy docelowej – ograniczać do suchych faktów związanych z re- ją zawłaszczając. Rozwiązaniem jest poszerze-czy sąsiedzka wspólnota zgromadzona wokół alizacją i należy prezentować je odpowiednio nie debaty. Mobilizacja wśród przeciwnikówosiedlowego skweru lub podwórka rzeczywiście wcześnie. Informujemy o planowaniu inwesty- jest zawsze silniejsza, trzeba zatem angażowaćodwiedza strony internetowe urzędu? Warto cji, a nie o jej realizacji. Moment wystawienia również zwolenników. Praktyka wykazuje, żepamiętać o mediach dostosowanych do różnych tablicy informacyjnej na budowie to finał, nie w publicznych wypowiedziach interes społecz-grup wiekowych oraz o zamieszczaniu infor- zapowiedź przedsięwzięcia. ny jest wręcz nadreprezentowany, a wyłącznąmacji w konkretnym miejscu związanym z pla- dbałość o indywidualne interesy równoważynowaną realizacją. Grupy najbardziej aktywne Wykluczanie użytkowników z procesu pro- postawa społeczna. Kolejną wątpliwość budziw danej lokalizacji szybko dostrzegą informacje jektowego wynika z wielu mniej lub bardziej nadmiar konsultacji powodujący zniechęcenierozmieszczone w terenie. ukrytych przyczyn. Najczęściej wyrażane mieszkańców do nieustannego podejmowa- są obawy przed brakiem kompetencji. Pa- nia decyzji w kwestiach, które niekonieczniePrzedstawiając plany inwestycji, otwieramy nuje przekonanie, że włączanie do dyskusji powinny podlegać temu procesowi. Możliwośćdialog, musimy więc być gotowi na rzeczywiste niedoświadczonych amatorów przedłuża czas porażki jest jednak wpisana w partycypacyjnydostosowanie projektu do potrzeb odbiorców. powstawania projektu, a zgłaszane koncep- sposób działania. Jego założeniem i celem jest autoportret 2 [37] 2012 | 81
  3. 3. na 21Rów skłonienie ludzi do aktywności, inicjator pro- cesu może być jednak zawiedziony rezultatem elewacje porażają dziś stopniem zdewastowa- nia. Negatywny obraz otoczenia utrwala stereo- swoich działań i zupełnym brakiem zaangażo- typ Pragi jako szarej i niebezpiecznej dzielnicy. wania ze strony potencjalnych uczestników. O charakterze miejsca stanowi jednak nie tylko przestrzeń, ale także, przede wszystkim, jego Projektant nie musi reprezentować lokalnych mieszkańcy. Często wspomina się o problemach interesów – jego zadaniem jest opracowanie praskiej społeczności: bezrobociu, alkoholizmie, projektu nie tylko zgodnego z przepisami, ale przestępczości nieletnich, bierności, zamykaniu także niosącego w sobie wartości dodane. Pro- się w kręgu własnej rodziny. Trudno jednak nie jektowanie – na szczęście – pozostaje nie tylko zauważyć silnej lokalnej tożsamości miesz- w gestii inżynierów i instalatorów, a kategorii kańców dzielnicy. Nie sposób byłoby mówić estetycznych, mimo wielowiekowych prób, nie o planowaniu zgodnym z duchem zrównowa- udało się jak dotąd ująć w przepisy i tabele. żonego rozwoju, jeśli wprowadzone zmiany Partycypacja nie zastępuje projektanta, ale po- miałyby zniszczyć dotychczasowe więzi lokalne szerza jego wiedzę, dzięki której może powstać oraz rytuały i nawyki współtworzące rytm życia lepszy i pełniejszy projekt. tutejszej społeczności. Poniżej przedstawiamy przykłady naszych Z tego względu ważnym aspektem projek- działań. Nie są to spektakularne projekty, ale tu było nawiązanie współpracy z samymi lokalne akcje angażujące użytkowników na mieszkańcami. Od momentu powstawania każdym etapie – od tworzenia projektu po jego projektu byli oni angażowani w proces decy- realizację. zyjny, uczestniczyli także w jego realizacji, wykonując lżejsze prace (przede wszystkim Równa 21 ogrodnicze). Na mieszkańcach ciąży też odpowiedzialność za dalsze losy inwestycji: Nasze działania w warszawskiej tkance zapo- ich zadaniem jest zadbanie o stan podwórka, czątkował skromny projekt podwórka na rogu nawadnianie i pielęgnacja roślin, konserwa- ulic Równej i Szwedzkiej. Do udziału w projek- cja terenu i nadzór nad nim. cie zaprosiła nas Grupa Pedagogiki i Animacji Społecznej Praga-Północ, organizacja działają- Objęty projektem teren o powierzchni ca od lat 90. Streetworkerzy GPAS-u realizują niespełna 280 m2 ograniczają ściany dwóch na tym terenie długofalowy program pomocy sąsiadujących kamienic oraz ulice Szwedzka i wsparcia dla zaniedbanych społecznie dzieci i Równa. Najważniejszym elementem podwór- oraz ich rodzin. Pracują oni bezpośrednio ka jest około trzydziestoletni kasztanowiec w środowisku życia dzieci, utrzymując z nimi ocieniający większą część jego powierzchni. wieloletnie relacje. W trakcie tych działań Na ścianie budynku przy Równej 19 oraz na nawiązali kontakt z mieszkańcami kamienic przylegającym pasie ziemi w 2007 roku zostały przy Równej i Szwedzkiej, z którymi opraco- ułożone mozaiki: to wynik akcji przeprowa- wali plan rewitalizacji podwórka. dzonej przez GPAS przy współudziale okolicz- nych dzieci i młodzieży. Kompozycja składa się Podwórko przy Równej 21 jest położone w obrę- z postaci ukazanych na ścianie, pola wypeł- wszystkie fot. w art.: stowarzyszenie odblokuj bie warszawskiej dzielnicy Nowa Praga. Obszar nionego mozaiką, ławki (w kiepskim stanie) ten zachował wiele z klimatu przedwojennej i „piaskownicy” (otwór przesłonięty dyktą, Warszawy. Niegdyś piękne i bogato dekorowane służący za schowek na zabawki). Mozaika jest autoportret 2 [37] 2012 | 82
  4. 4. przedmiotem dumy mieszkańców obu kamie- i organizacjami społecznymi w celu uzyskanianic, a wspólne jej komponowanie stanowiło informacji o problemach i perspektywach 27pierwszy etap ich współpracy z animatorami interesujących nas lokalizacji. Dokładnychspołecznymi. informacji na temat projektowanej przestrze- wa ni i jej mieszkańców dostarczyły wywiadyKształt podwórka wyznaczył nieistniejący z mieszkańcami podwórek, prowadzone przez lojuż, przedwojenny drewniany dom, którego animatorów z Grupy Pedagogiki i Animacji stazarys wciąż jest widoczny na ścianie sąsiedniej Społecznej Praga Północ. Zebrane dane posłu-kamienicy. Ten szczególny ślad przeszłości żyły uczestnikom warsztatów projektowych,stał się motywem przewodnim całego projek- których zadaniem było stworzenie projektutu. Kształt projektowanego skweru podkreśla architektonicznego nowej aranżacji podwórka.aranżacja bocznej ściany kamienicy przy Rów- W tygodniowej pracy udział wzięło dwunastunej, na której Wojciech Tylbor-Kubrakiewicz projektantów z Hiszpanii, Holandii i Wielkiejnamalował przekrój nieistniejącego budynku Brytanii oraz Polski. Warsztaty odbywały się– pozostawiając przy tym wszystkie elementy w sąsiedztwie i w samej przestrzeni podwó-stanowiące o historii tego miejsca (wybite rek, co umożliwiało spotkanie architektówokna, mozaikę, gołębnik). Jako element werty- z odbiorcami projektów. W każdej lokalizacjikalny projektu, mural stanowi wyróżnik tego zorganizowaliśmy warsztaty z mieszkańcami,terenu: prosty, acz wyraźny rysunek białych obejmujące spotkania informacyjne, warsztatylinii oraz zarys postaci – „mieszkańców” bu- z dziećmi oraz prezentacje makiet.dynku – jest znakiem rozpoznawczym miejsca. Rezultaty pracy warsztatowej przedstawiliśmyW nowym układzie, nawiązującym do rzutu 16 maja 2011 roku na konferencji zorganizo-nieistniejącego budynku, znalazł się między wanej w sąsiedztwie podwórek przy Stalowejinnymi pokój dzienny w cieniu kasztanowca, i Środkowej, w siedzibie ogniska wychowaw-z kwiatowym dywanem, strefa wejściowa czego Praga Północ. W spotkaniu uczestniczyliz mozaiką. przedstawiciele władz dzielnicy i miasta, fundatorów, mediów, a co najważniejsze –odNOWA sami mieszkańcy. Z uwagi na fakt, że konfe- rencja odbywała się w miejscu odległym dlaProjekt odNOWA obejmuje swoim zasięgiem mieszkańców Targówka (uczestników trzeciegotrzy kolejne podwórka, położone na terenie z projektów), zaprosiliśmy ich do udziałuPragi Północ i Targówka. Jego celem było w czerwcowej konferencji Re-blok, gdzie poka-opracowanie społecznych koncepcji rewitali- zaliśmy rezultaty naszych działań.zacji podwórek, przy czym miały one powstaćw wyniku współpracy architektów z Polski Stalowa 27i Europy z mieszkańcami. Pracę rozpoczęliśmyod przygotowania danych na temat wybranych Podwórko przy Stalowej to przykład miej-miejsc (analiza stanu własności oraz sposobu skiej tkanki, w której zacierają się granicezarządzania terenem, obowiązujących ustaleń między przestrzenią prywatną i publicz-przestrzennych w postaci Miejscowych Planów ną. Obecnie teren ten funkcjonuje przedeZagospodarowania Przestrzennego). Jedno- wszystkim jako parking, stanowiąc zarazemcześnie prowadziliśmy rozmowy z przed- przestrzeń, w której mieszkańcy mijają sięstawicielami wspólnot, lokalnymi liderami i spotykają w nieformalnym, niezorganizo- autoportret 2 [37] 2012 | 83
  5. 5. wanym trybie. Miejsce jest nie tylko bardzo zaletą. W trakcie realizacji zrozumieliśmy jed- zaniedbane, ale także niebezpieczne ze wzglę- nak, że jest to zarazem jego najpoważniejszą du na ograniczoną widoczność tylnej części wadą. Nikt nie czuje się za tę przestrzeń odpo- działki zarówno z okien budynków, jak i od wiedzialny. Mimo że wiele osób deklarowało strony ulicy. początkowo wsparcie w działaniach, w czasie akcji zachęcenie do wspólnej pracy okazało się W czasie warsztatów, po uważnych analizach bardzo trudne. urbanistycznych i spotkaniach z lokalną społecznością, zdecydowaliśmy, że to otwarte Środkowa 12 podwórko, niepowiązane z żadnym budyn- kiem, może pełnić funkcje ogólnodostępnego Kiedy odwiedziliśmy podwórko przy ulicy terenu o charakterze rekreacyjno-sportowym. Środkowej, zobaczyliśmy szare, nieprzyjazne 12 Rozpoczynając działania na podwórkach, miejsce, które nie sprzyjało twórczym zaba- wa staramy się zdobyć jak najwięcej informacji wom jego głównych użytkowników: podopiecz- ko o tym terenie i jego sytuacji prawnej. Nieste- nych świetlicy „Serduszko”. Zauważyliśmy ty, w wypadku podwórka przy ulicy Stalowej też, że podwórko, jako zamknięta przestrzeń, rod plany dzielnicy uległy zmianie. Teren został wywołuje poczucie wyizolowania. Nieliczneś uznany za działkę inwestycyjną i dlatego nie elementy wyposażenia przestrzeni – kontene- udało nam się uzyskać zgody na szerzej za- ry na śmieci i trzepak – są używane przez dzie- krojone inwestycje w tym miejscu. Pozwolono ci do zabawy, i to one właśnie stały się główną nam jedynie na działania tymczasowe. inspiracją projektu przekształcenia podwórka. Na przeszkodzie realizacji naszych zamierzeń Najważniejszym elementem naszej interwen- stoją także parkujące na tym terenie samo- cji jest budowa stalowej struktury, zawieszonej chody. Parking jest nielegalny, mimo to nikt nad budynkiem oficyny. Konstrukcja jest ru- nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności choma – skrzydła ramy można otwierać, uwal- za jego usunięcie. Próby zamknięcia wjazdu, niając całą przestrzeń podwórka, lub zamykać choćby na okres prac, okazały się nieskutecz- w celu wygrodzenia mniejszej przestrzeni ne. Sytuacja jest bardzo trudna, nie mamy lub zawieszenia huśtawek czy hamaka. Rama bowiem prawnych możliwości usunięcia aut, pełni różne funkcje, służąc zarówno dzieciom, a realizacja programu sportowego okazuje się jak i dorosłym mieszkańcom: jest stelażem dla niemożliwa. Trudno nam się pogodzić z fak- ekranu i roślin pnących, konstrukcją teatrzy- tem, że miejsce od lat wykorzystywane przez ku, miejscem zabaw i możliwą przesłoną dzieci do gry w piłkę zostało zawłaszczone kontenerów. Wewnątrz prześwitu planujemy przez kierowców. Zdecydowaliśmy się na wy- namalowanie linii w jasnym kolorze, któ- konanie aranżacji plastycznej – namalowanie ra zaznaczy wejście i poprowadzi gościa do linii określających nową dyspozycję przestrze- serca podwórka. Złożona z napisów linia ma ni i stopniowe wypełnianie powstałych pól opowiedzieć historię podwórka – przypomnieć zróżnicowaną nawierzchnią (piasek, żwir, o ukrywanych tutaj Żydach, o mężczyźnie, kora) oraz zielenią. który poznał na tym podwórku swoją żonę, oraz o dzieciach, wychowankach podwórko- Zakładaliśmy początkowo, że publiczny cha- wej świetlicy. Szablony służące do wykonania rakter podwórka i brak jego przynależności napisów wykonane zostały we współpracy do konkretnej kamienicy jest jego największą z dziećmi ze świetlicy środowiskowej. autoportret 2 [37] 2012 | 84
  6. 6. Naczelnikowska 50 nawet kosztów. Z tych powodów zdecydowa- Poprzez nasze interwencje chcemy pokazać, liśmy się na rozpoczęcie działań od strony że miasto ciągle się rozwija. ZrealizowaneObjęty projektem teren przy ulicy Naczelni- ulicy Ks. Ziemowita. Liczymy na to, że widok działania mogą się stać turystyczną atrakcją,kowskiej leży na północno-wschodnich peryfe- postępujących zmian wzbudzi zaufanie miesz- a „Żółta linia” – szlakiem zwiedzania. Projektriach Warszawy. W bezpośrednim sąsiedztwie kańców. ma wymiar ogólnomiejski i lokalny. W wymia-przebiegają arterie komunikacyjne i linia ko- rze ogólnowarszawskim „Żółta linia” pojawilejowa, planuje się tutaj także poprowadzenie Na tym podwórku udało się zrealizować naj- się w różnych dzielnicach Warszawy: nama-obwodnicy Warszawy, co sprawia, że podwórko większe inwestycje. Rezultat nie jest jeszcze lowana kreska biegnąca po ulicy, chodnikupozostaje wyizolowaną enklawą. Południo- ostateczny, zostały jednak wykonane wszystkie czy ścianie budynku będzie sygnalizować,wo-wschodnią część kwartału stanowi teren najcięższe prace. Wymieniliśmy nawierzchnie że w danym miejscu mieszkańcy wspólniezielony, wizualnie łączący się z sąsiednimi oraz ogrodzenie (w nowym przebiegu, zgodnie z architektami i artystami podjęli działaniadziałkami, ale z dwóch stron otaczają go ulice z granicą własności i obowiązującym Miejsco- poprawiające jakość ich najbliższego otocze-o dość dużym natężeniu ruchu, mieszkańcy wym Planem Zagospodarowania Przestrzenne- nia. W wymiarze lokalnym „Żółta linia” stanie a 50używają więc tej przestrzeni do parkowania go). Udało się zrealizować projektowane gabiony, się dla sąsiadów znakiem wspólnego wysiłku sksamochodów. wypełnione gruzem uzyskanym z demontażu na rzecz polepszenia stanu okolicy. ikow istniejącego zagospodarowania. W części rekre- elnGłównym celem naszej propozycji jest stwo- acyjnej, niezaplanowanej szczegółowo w ra- zrzenie bezpiecznej przystani dla mieszkań- mach warsztatów, dzięki wsparciu architektki nacców bloku przy Naczelnikowskiej. Uzyskane krajobrazu udało się wypracować malowniczez rozbiórki obecnego wyposażenia materiały rozwiązanie z piaskowym jeziorem otoczonymzostały wykorzystane do budowy ogrodzenia, wyższą szuwarową roślinnością, drewnianymktóre chroni użytkowników podwórka przed pokładem oraz siedziskami na gabionach.hałasem i zanieczyszczeniami docierającymiz ulicy. Ściany muru są zbudowane z drucia- Żółta linianych klatek w kształcie bloków wypełnionychgruzem (gabionów), które z czasem uzupełnią W czasie wspólnej pracy w ramach trwającegożywopłoty i obrosną zasadzone pnącza. Do wciąż projektu odNOWA – szczególnie podczasrealizacji zadań ogrodniczych angażujemy warsztatów z udziałem projektantów spozasamych mieszkańców oraz wolontariuszy. Polski – zrozumieliśmy, że najmocniejszą stroną naszych przedsięwzięć jest ich wzajem-Już w trakcie pracy nad koncepcją zakładali- ne powiązanie. Nawet drobne działania, któreśmy etapowanie inwestycji. Wywiady i spotka- podejmuje się w wielu miejscach równocześnienia z mieszkańcami pokazały, że najbardziej i które posiadają jakiś wspólny mianownik,konfliktowym elementem projektu jest par- wpisują nasz projekt w obręb szerzej zakrojo-king, który zamierzaliśmy przenieść w inne nej idei, spopularyzowanej pod hasłem „aku-miejsce. Sprawdziliśmy prawne możliwości punktura miasta”.wykorzystania w tym celu sąsiedniej działki.Okazało się, że realizacja parkingu społecznego W ten sposób powstał projekt „Żółta linia” –na tym terenie jest możliwa, ale uzależniona cykl interwencji przestrzennych stanowiącyod decyzji samych lokatorów. Dyskusja na kontynuację programu odNOWA, ale na którytemat organizacji parkingu przedłużała się, składają się także kolejne, nowe lokalizacje.a mieszkańcy bardzo nieufnie podchodzili do Postanowiliśmy działać etapami i realizowaćprzedsięwzięcia, jeżeli miało się ono wiązać to, co aktualnie jest możliwe – zaczynając odz ponoszeniem przez nich symbolicznych działań organizujących przestrzeń. autoportret 2 [37] 2012 | 85

Autoportret 2 [37] 2012, "Partycypacje i partycypacje"

Vues

Nombre de vues

1 201

Sur Slideshare

0

À partir des intégrations

0

Nombre d'intégrations

416

Actions

Téléchargements

13

Partages

0

Commentaires

0

Mentions J'aime

0

×