Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.
Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ
ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ
ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ
ΣΗΜΕΡΑ.
Ο νονός σου ο ανοιχτοχέρης και η ...
Αμφιάραος < άμφω + αρἀ + ος
(κατάληξη)= εκείνος ο ὀποίος μετριάζει τήν
κατάρα - κακοτυχία
Ανάργυρος < α (στερητικό) + αργυ...
Αριστόμαχος < άριστος + μάχη= ο άριστα
μαχόμενος (θηλ. Αριστομάχη)
Αριστόνικος < άριστος + νίκη= εκείνος που
καταφέρνει τη...
Δαμοκλής <΄δήμος + κλέος= ο δοξαζόμενος
από τον δήμο (λαό), ο δημοφιλής
Δαμοφίλη < δήμος + φίλος= η φίλη του
δήμου (λαού),...
Δικαιοκλής < δίκαιον + κλέος= εκείνος που
δοξάζει το δίκαιο
Δικαιόπολις < δίκαιος + πόλις= ο δίκαιος
πολίτης
Διογένης < Ζε...
Εστία < έσω + θέω= εκείνη που σπεύδει
εντός (στο σπίτι)
Ευαγγελία < ευ + αγγελία= καλή είδηση,
ευχάριστο νέο
Ευάγγελος < ε...
Ηροφίλη < Ήρα + φίλη= εκείνη που
λατρεύει την Ήρα
Ήρων < Ήρα + ων= εκείνος που ανήκει
στην Ήρα
Ήφαιστος < η (αύξηση χάριν ...
Κλεογένης < κλέος + γένος= ο
προερχόμενος από δοξασμένο γένος
Κοσμάς < κόσμιος= εκείνος που είναι
ευγενικός και καλότροπος...
Οδευσσεύς < οδεύω + έσσομαι= ἐκεῖνος
πού βρίσκεται στον δρόμο, ο περιπλανόμενος
Όμηρος < όμμα + άρω= εκείνος που χάνει
το ...
Πυθαγόρας < πυθώ (= ενημερώνω ->
Πυθεία) + αγορά= αυτός που ενημερώνει την
αγορά
Σοφία < σοφία= πολυμάθεια, βαθιά γνώση
Σο...
Prochain SlideShare
Chargement dans…5
×

0

Partager

Télécharger pour lire hors ligne

Παρουσιαση 1

Télécharger pour lire hors ligne

  • Soyez le premier à aimer ceci

Παρουσιαση 1

  1. 1. Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. Ο νονός σου ο ανοιχτοχέρης και η νονά σου η γενναιόδωρη σου χάρισαν ένα αρχαιοελληνικό όνομα; Σ' αυτή την ανάρτηση θα μάθεις την ετυμολογία του και την κυριολεκτική σημασία του, αν βέβαια έχεις αμελήσει μέχρι τώρα να το κάνεις! Αγαθοσθένης < αγαθός + σθένος= καλός (στις πράξεις και την νόηση) + δύναμη= ο έχων δύναμη να σκέφτεται και να πράττει το καλό. Αγορακλής < αγορά + κλέος= αγορά + δόξα= αυτός που έχει δόξα στην αγορά Αγοράκριτος < αγορά + κρίσις= αυτός που κρίνεται από την αγορά Αθανάσιος < α (στερητικό) + θανή - θάνατος= αθάνατος (θηλ. Αθανασία) Αθηνά= Ἀθεονόα < α (υπερθετικό) + θεός + νους= η προερχόμενη από τον υπέρτατο νου (η θεά Αθηνά, ξεπήδισε από το κεφάλι του Δία). Το αρχικό όνομα ήταν Αθήνη και είναι Πελασγικής προελεύσεως Αικατερίνη < αεί + καθαιρή= πάντοτε καθαρή Αλέξανδρος < αλέξω + ανήρ (γεν. του ανδρός) = υπερασπιστής, προστάτης ανδρών (θηλ. Αλεξάνδρα)
  2. 2. Αμφιάραος < άμφω + αρἀ + ος (κατάληξη)= εκείνος ο ὀποίος μετριάζει τήν κατάρα - κακοτυχία Ανάργυρος < α (στερητικό) + αργυρός (χρήμα)= ο αφιλοκερδής (θηλ. Ανάργυρη) Αναστάσιος < ανά + στάσις= ο αναγεννημένος, ο αιώνιος (θηλ. Αναστασία) Ανδρέας < ανήρ (γεν. ανδρός)= ο ανδρείος, πραγματικός άνδρας, γενναίος πολεμιστής Ανδρόμαχος < ανήρ (γεν. του ανδρός) + μάχομαι= ο μαχόμενος τους άνδρες (δηλ. ο σπουδαίος κι ατρόμητος πολεμιστής) (θηλ. Ανδρομάχη) Ανδρόνικος < ανήρ (γεν. του ανδρός) + νίκη= εκείνος που νικάει τους άνδρες (θηλ. Ανδρονίκη) Αντίγονος < αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι)= ο ισάξιος με τον γεννήτορα πατέρα του (θηλ. Αντιγόνη) Απόλλων < α (υπερθετικό) + πόλος + λας (λάμπος - λάμψις)= εκείνος που λάμπει από παντού. Κατ' άλλους: α (στερητικό) + πολλοί= εκείνος που δεν ανήκει στους πολλούς Αρετή < α (στερητικό) + ρήσις= απαράμιλη, τέλεια, μοναδική Αρίσταρχος < άριστος + άρχω= αυτός που άρχει (ηγείται) των αρίστων Αριστείδης < άριστος + ορώ (αόριστος: είδον)= ο άριστος στην όψη, ο πολύ εμφανίσιμος
  3. 3. Αριστόμαχος < άριστος + μάχη= ο άριστα μαχόμενος (θηλ. Αριστομάχη) Αριστόνικος < άριστος + νίκη= εκείνος που καταφέρνει την τέλεια νίκη (θηλ. Αριστονίκη) Αριστοτέλης < άριστος + τέλος (σκοπός)= ο τελειομανής, εκείνος που σκοπεύει στο άριστο Αριστοφάνης < άριστος + φημί (λέγω, διατυμπανίζω, διαδίδω λεκτικά)= εκείνος που μιλάει άριστα Άρτεμις < αήρ + τέμνω= εκείνη που κόβει - διασχίζει τον αέρα Αρχιμήδης < αρχή + μήδομαι (σκέπτομαι)= ο άρχων της σκέψεως Ασπασία < ασπασμός= θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος= χαρούμενη, ευτυχισμένη (αρσ. Ασπάσιος) Αφροδίτη < αφρός + δίτω (= αναδύομαι)= η αναδυόμενη από τον αφρό (της θάλασσας) Βασίλειος < βασιελεύς=εκείνος που ανήκει στο βασιλιά (θηλ. Βασιλεία) Βερονίκη (Βερόνικα) < από το αρχαίο μακεδονικό όνομα Φερενίκη > φέρω + νίκη= αυτή που φέρνει τη νίκη Γεώργιος < Γα + έργον= ο καλλιεργητής της γης, εκείνος που παράγει έργο στη γη, ο γεωργός (θηλ. Γεωργία) Γλαυκονόμη < Γλαύκα (ή γλαύκος) + νόμος= ο λαμπρός - σοφός νόμος Γρηγόριος < γρηγορώ =άγρυπνος, ακοίμητος, πανέτοιμος
  4. 4. Δαμοκλής <΄δήμος + κλέος= ο δοξαζόμενος από τον δήμο (λαό), ο δημοφιλής Δαμοφίλη < δήμος + φίλος= η φίλη του δήμου (λαού), εκείνη που αγαπάει τον λαό Δέσποινα < δεσπόζω= κυρίαρχη, αρχόντισσα Δημάρατος < δήμος + αίρω (=σηκώνω)= εκείνος που ανυψώνει (ηθικά) τον δήμο (λαό) Δημαρέτης < δήμος + αρετή (>α + ρήσις)= εκείνος που (με τις πράξεις του) οφελεί τον δήμο (λαό) (θηλ. Δημαρέτη) Δήμητρα < δα (Δωρικός τύπος του "γη", παραλλαγή του "γα") + μήτηρ= μητέρα της γης Δημήτριος= ο αφιερωμένος στη θεά Δήμητρα Δημόκριτος < δήμος + κρίσις= εκείνος που κρίνεται από το δήμο (λαό) Δημονίκη < δήμος + νίκη= η νίκη του δήμου (λαού) Δημοσθένης < δήμος + σθένος= εκείνος που δίνει δύναμη στον δήμος (λαό) Δημόστρατος < δήμος + στρατεύω= εκείνος που στρατεύει τον δήμο (λαό) Δημοφίλη (βλ. Δαμοφίλη) Διαγόρας < Ζευς (γεν. του Διός) + αγορεύω= εκείνος που αγορεύει με την δύναμη του Διός Δικαίαρχος < δίκαιος + άρχω= εκείνος που είναι δίκαιος άρχων
  5. 5. Δικαιοκλής < δίκαιον + κλέος= εκείνος που δοξάζει το δίκαιο Δικαιόπολις < δίκαιος + πόλις= ο δίκαιος πολίτης Διογένης < Ζευς (γεν. του Διός) + γένος= ο καταγόμενος από τον Δία Διοκλής < Ζευς (γεν. του Διός) + κλέος= ο δοξάζων τον Δία Διομήδης < Ζευς (γεν. του Διός) + μήδομαι (= σκέπτομαι)= ο σκεπτόμενος με το θέλημα του Διός Διόνυσος < Ζευς (γεν του Διός) + νους= ο προερχόμενος από τον νου του Διός Ειρήνη = είρω (συνδέω) Ελένη < έλον (αόριστος Β του αίρω= καταστρέφω) + ναυς (δοτ. τη νυί= πλοίο)= αυτή για την οποία καταστράφηκαν πλοία Ελευθέριος < Ελ (ονομασία των Ολυμπίων) + ευ + θέρος= εκείνος που με τον ερχομό του θα σημάνει κάτι καλύτερο και προσφερόμενο από τους θεούς, κατ' άλλη ερμηνεία: > έλευσις (> ελ + ευ + σείω - κινώ) + θάρρος= εκείνος που με θάρρος και την δύναμη των θεών μετακινεί τα πάντα με καλό τρόπο Ερμής < έρυμα (= λόγος)= εκείνος που μεταφέρει τον λόγο Ερμογένης < Ερμής (γεν. του Ερμού) + γένος= ο καταγόμενος από το γένος του Ερμή
  6. 6. Εστία < έσω + θέω= εκείνη που σπεύδει εντός (στο σπίτι) Ευαγγελία < ευ + αγγελία= καλή είδηση, ευχάριστο νέο Ευάγγελος < ευ + άγγελος= αγγελιοφόρος που φέρνει καλά νέα Εύβουλος < ευ + βουλή (βούλομαι)= ο έχων αγαθή επιθυμία Εύνομος < ευ + νόμος= εκείνος που ορίζει καλούς νόμους (θηλ. Ευνομία) Εύπολις < ευ + πόλις= ο καλός πολίτης Ευριδίκη < εύρος + δίκαιον= εκείνη που διακατέχεται από μεγάλη δικαιοσύνη (αρσ. Ευρύδικος) Ευρύκλεια < εύρος + κλέος= εκείνη που έχει μεγάλη δόξα (αρσ. Ευρυκλής) Ευρυνόμη < εύρος + νόμος= εκείνη που γνωρίζει πολλούς νόμους (αρσ. Ευρύνομος) Ευτυχία < ευ + τύχη εκείνη που έχει καλή τύχη (αρσ. Ευτύχιος) Ζαφείριος < σάπφειρος (το ζαφείρι)= ο πολύτιμος (θηλ. Ζαφειρία) Ζευς < ζέω (= ζωοποιός) + ευ= ο παρέχων καλή ζωή Ζηνοβία < Ζάν (Δωρικός τύπος του Ζευς= Δίας) + βίος= εκείνη που ζει χάρη στον Δία Ηγησιστράτη < ηγούμαι + στρατός= εκείνη που ηγείται του στρατού (αρσ. Ηγίστρατος) Ήρα < έρα (ιδιωματισμός της λέξης "γαία - γη"). Κατ' άλλους, αναγραμματισμός της λέξεως "αήρ"
  7. 7. Ηροφίλη < Ήρα + φίλη= εκείνη που λατρεύει την Ήρα Ήρων < Ήρα + ων= εκείνος που ανήκει στην Ήρα Ήφαιστος < η (αύξηση χάριν ευφωνίας) + φα (αχαϊκός τύπος του "έως"= φως) + ίστιμι (= κατέχω καλώς)= εκείνος που γνωρίζει πολύ καλά την φωτιά Θεόδωρος < θεός + δώρο= εκείνος που είναι δώρο Θεού Θερσίτης < θάρσος= εκείνος που είναι θρασύς Θρασύβουλος < θάρσος + βούληση= εκείνος που έχει θαρρετή (μέχρι θράσους) επιθυμία Ιάσων < ίασις= ο θεραπευτής Ίππαρχος < ίππος + άρχω= εκείνος που ηγείται των αλόγων Ιπποδάμεια < ίππος + δαμέω-ω= εκείνη που δαμάζει άλογα Ιπποκράτης < ίππος + κρατέω-ω= εκείνος που ελέγχει τα άλογα Ιππολύτη < ίππος + λύω= εκείνη που απελευθερώνει τα άλογα (αρσ. Ιππόλυτος) Ισοκράτης < ίσος + κρατώ= εκείνος που τηρεί ίσες αποστάσεις - ισότητα Καλλιόπη < κάλλος + οπή (= τρύπα, στόμα κατά μία έννοια)= η καλλίφωνος Κλεόβουλος < κλέος + βούλομαι= εκείνος που επιθυμεί την δόξα
  8. 8. Κλεογένης < κλέος + γένος= ο προερχόμενος από δοξασμένο γένος Κοσμάς < κόσμιος= εκείνος που είναι ευγενικός και καλότροπος Λαοδίκη < λαός + δίκη= η δίκη του λαού Λαομήδεια < λαός + μήδομαι= η σκέψη του λαού Λεωνίδας < λέων + ίδιος= εκείνος που ομοιάζει στο λιοντάρι Λυσιστράτη < λύω (μελλ. λύσω) + στρατός= εκείνη που διαλύει τον στρατό Μαρία < μαρμαίρω (=αστράφτω)= εκείνη που αστράφτει [-> Μαίρα (Ιλιάδα Σ48, Οδύσσεια λ326) -> Μαρία (εξεβραϊσμός του Ελληνικού ονόματος)] (αρσ. Μάριος) Μήδος < μήδομαι= ο σκεπτόμενος (θηλ. Μηδία) Νικαρέτη < νίκη + αρετή= εκείνη που νικάει με αρετή (αρσ. Νικάρετος) Νικηφόρος < νίκη + φέρω= εκείνος που πραγματοποιεί νίκες Νικόλαος < νίκη + λαός= εκείνος που δίνει νίκη στον λαό (θηλυκό δεν υπάρχει στην αρχαία Ελληνική. Στην νέα Ελληνική, είναι Νικολέττα, επανελληνισμός του Φραγκικού Nikolette) Ξενοκράτης < ξένος + κρατώ= εκείνος που κρατά (μακρυά) τους ξένους Ξενόφαντος < ξένος + φαίνυμι= εκείνος που μοιάζει με ξένο
  9. 9. Οδευσσεύς < οδεύω + έσσομαι= ἐκεῖνος πού βρίσκεται στον δρόμο, ο περιπλανόμενος Όμηρος < όμμα + άρω= εκείνος που χάνει το μάτι του, ο τυφλός Ορέστης < όρος + ίσταμαι= εκείνος που βρίσκεται στο βουνό, ο άνθρωπος του βουνού, ο βουνίσιος Περίανδρος < περί + ανήρ (γεν. του ανδρός)= εκείνος που είναι πάνω από τους άλλους άνδρες Περικλής < περί + κλέος= ο υπέρδοξος, ο περίτρανος Πέτρος < πέτρα= ο σταθερός, ο ακλόνητος Πηνελόπη < πήνη (νήμα) + λέπω (ξετυλίγω)= η υφάντρια Πλάτων < πλατύς + ων (= υπάρχων)= εκείνος που είναι πλατύς (Ο φιλόσοφος Πλάτων, έλαβε αυτό το όνομα εξ αιτίας του ότι είχε πλατύ στέρνο και μέτωπο. Αρχικά το όνομά του ήταν Αριστοκλής. Πλειστονίκης < πλείστος (υπερθετικός του "πολύς") + νίκη= εκείνος που έχει πολλές νίκες, ο πολυνίκης Πολίαρχος < πόλις + άρχω= αυτός που άρχει της πόλεως Ποσειδών < πότος (= ποταμός) + διδών= εκείνος που δίνει ποτάμια Πρόδικος < προ + δίκη= ο αρχιδικαστής Πρωταγόρας < πρώτος + αγορά= αυτός που είναι πρώτος στην αγορά (δηλ. στα κοινά)
  10. 10. Πυθαγόρας < πυθώ (= ενημερώνω -> Πυθεία) + αγορά= αυτός που ενημερώνει την αγορά Σοφία < σοφία= πολυμάθεια, βαθιά γνώση Σοφοκλής < σοφός + κλέος= ο ένδοξος για τη σοφία του Σπυρίδων < σπυρίς (γεν. σπυρίδος= ψαροκόφινο)= εκείνος που φτιάχνει κοφίνια για τα ψάρια Στρατοκλής < στρατός + κλέος= ο ένδοξος στρατιώτης Στυλιανός < στύλος= ο σταθερός σαν κολώνα, εκείνος που μπορεί κάποιος να στηριχθεί πάνω του (θηλ. Στυλιανή) Σωκράτης < Σώφρων + κρατώ= εκείνος που τηρεί σωφροσύνη Σωτήριος < σωτήρ= σωτήρας Τηλέμαχος < τηλέ +μάχη= εκείνος που δίνει μάχες από μακρυά Φαίδρα < φαιδρός= χαρούμενη Φιλαρέτη < φίλος + αρετή= αυτή που αγαπά την αρετή (αρσ. Φιλάρετος) Φίλιππος < φίλος + ίππος= αυτός που αγαπά τα άλογα Φιλοδήμος <φίλος + δήμος= εκείνος που αγαπάει τον δήμο (λαό) Φιλόστρατος < φίλος + στρατός= εκείνος που αγαπάει τον στρατό Χαρίκλεια < χάρις + κλέος= η ξακουστή για τη χάρη της

Vues

Nombre de vues

115

Sur Slideshare

0

À partir des intégrations

0

Nombre d'intégrations

2

Actions

Téléchargements

2

Partages

0

Commentaires

0

Mentions J'aime

0

×