Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.

ตอน เหลี่ยมลูกพี่

599 vues

Publié le

  • Soyez le premier à commenter

ตอน เหลี่ยมลูกพี่

  1. 1. Generated by Foxit PDF Creator © Foxit Software http://www.foxitsoftware.com For evaluation only. 1 ตอน เหลี่ยมลูกพี่ ที่เหมืองแร ไมมีพระเอก ไมมีผูราย ทุกคนมีคาเทากัน เปนคนที่มดวงชะตาแบบเดียวกันจึงไดมา ีรวมกันอยูในบริเวณอันจํากัด มันอยูกนแองภูเขาเหมือนตกตะกอนชีวิตคลั่กกันอยู พบหนากันจําเจ  เหมือนสองกระจกดูหนาตัวเอง เสือผาเครื่องแตงตัวไมมีความหมายอะไร เพราะตางก็ซื้อเสื้อโหล ้จากรานเดียวกัน ตําแหนงงานอาจจะมีความหมายอยูบางก็แตในเวลางาน เลิกงานแลวเรากินเหลาขวดเดียวกัน และจากแกวเดียวกัน เรามองลึกลงไปในหนังกําพรา ลึกลงไปจนทะลุจิตใจ มองจนเห็นวาเขาเหลานัน คือสวนประกอบของกันและกัน และเปนสวนหนึงของชีวิตเรา ้ ่ ถาไมมีเจาของรานกาแฟเราก็ตอง ตั้งรานกาแฟขึ้นมา ถานายฝรั่งไมลฃงจากบังกาโลมาทํางานเราก็ทํากันไปเอง ถาไมมีเสมียนจายเงินเดือน ขาพเจาก็อาจทําหนาที่แทน และถาไมมีขาพเจาคนอื่น
  2. 2. Generated by Foxit PDF Creator © Foxit Software http://www.foxitsoftware.com For evaluation only. 2เขาก็ทําแทนได อยาวาแตคนตอคนซึ่งทํางานทดแทนกันไดเลย แมแตแรดีบุกที่เราขุดกันอยูทุกวันนั้น ครั้งหนึ่งเราขุดแรไมไดเลยเปนแรมเดือน แตเหมืองของเราก็หาลมไม เพราะเราไปเฟนขี้แรที่เราทิ้งกองพะเนินหลังโกดังเอากลับมารอนใหมอยางละเอียดละออ ก็ไดดนื้อแรจากความสุรุยสุรายครั้งกอนมาอีกเปนจํานวนไมนอยเลย เราอยูดวยกันเหมือนครอบครัว ยิ่งกวาจะรูสึกวามาทํางาน มีความผูกพันกันอยูอยางญาติ มีความเปนญาติอยูในคําเรียก อาย มีความรักใครกันอยูในการหยอกลออยางเจ็บตัว มีความหวังดีตอ กันอยูในเรี่ยวแรงที่ชวยกันยกของหนักคนละมุม มีความเปนกันเองและเปดเผยเมื่อแกผาอาบน้ําใน ลําธารกันทั้งกลุม สิ่งเหลานี้เปนความทรงจําอันมีคาของขาพเจา ความกันดารของทองที่ และสังคมอันถึงแดนของชีวิตในครั้งนัน นอนกนอยางทรงสิทธิในหัวใจยิ่งกวาความจําเรื่องอื่นๆ ในชีวิตของ ้ขาพเจา คนหนึ่งที่อยูในความทรงจําและบัญชีฮโรของขาพเจาไดแกพี่จอนหัวหนาเรือขุด แกเปน  ีลูกครึ่งอายุไลเรี่ยกับนายฝรั่งผูจดการ งานคลอง พูดคลอง ไดทั้งไทย จีน มลายู และอังกฤษ ทาทาง ัทวงทีนักเลงเต็มตัว แกเปนตัวอยางอันคมคายสําหรับชาวเหมือง บานแกมีตูเย็นเดินเครื่องดวยน้ํามันกาดอันเปนเครื่องประดับตําแหนง ตอนเย็นเลิกงานเหนื่อยๆ ดวยกัน แกดึงขาพเจาแวะบานแกแลวเอาน้ําแข็งใสขนเผื่อไวกนหลังกินขาวดวย ถาเราทํางานดวยกันในผลัดดึกบนเรือขุด เมื่อ ั ิตองขึ้นจากเรือไปชวยกันยกสายสมอเปลี่ยนหลุม ทามกลางความหนาวและน้ําคางตกหนัก แกเอาหมวกของแกครอบหัวใหขาพเจาโดยไมทนปฏิเสธ ทั้งๆที่ตวแกเองนั้นหัวลานและไมยอมถอด ัหมวกงายๆ พี่จอนไมคอยถูกเสนกับนายฝรั่งผูจดการ แตแกชอบนองชายนายฝรั่ง ซึ่งเปนนายชางใหญผู ัเปนนายโดยตรงของแก อยูมาเมื่อนองชายนายฝรั่งลาออกไปเพราะสัญญาครบเทอมและไปไดงานอื่นดีกวาทีนี่ จึงมีฝรั่งคนใหมมาแทน เจาหนุมคนนี้เปนทหารผานศึก ในชีวตไมเคยเห็นเรือขุดแร ่ ิแตจําเปนตองจางไวเพราะเขาวากันวาทุกเหมืองจะตองมีฝรั่งอยางนอยสองคนจึงจะครบองคไมเชนนั้นบริษัทอินชัวรันทมาตรฐานจะไมรับประกันให พี่จอนแกหงุดหงิดเขาทุกวันมือชั้นแกจะเปนลูกนองของคนที่แกสอนงานไดอยางร แกคิดจะลาออกอยูทาเดียว คนอยางพี่จอนผานงานมาแลวไมรกี่เหมือง ฝไมลายมือรูกันทั่ว พอดีบริษัทเปดใหมแหง ูหนึ่งมาใหเงินเดือนสองเทาที่แกไดอยู แกจึงไดชองไป เรื่องเงินเดือนไมใชสาเหตุ หากเปนเพียงขออางเพื่อไมใหเสียมารยาทในการที่แกจะออก
  3. 3. Generated by Foxit PDF Creator © Foxit Software http://www.foxitsoftware.com For evaluation only. 3 วันสุดทาย ที่พี่จอนทํางานบนเรือขุด พวกเราทุกคนมีความรูสึกแสนอาลัย เมื่อเลิกงานเจาฝรั่งคนที่เปนนายชางแตในนามโดดแผลวขึนรถขับกลับบังกาโล พวกเราออยอิ่งลงเรือสําปนมา ้ขึ้นบก เงียบกริบ เดินตามกันเปนหาง ไมหยอกลอเลนคนองกันอยางเคย พี่จอนเดินนําหนางุดๆ พี่กองชางฟตกับพี่เหวงเคียงคูเดินคลอไปเหมือนทหารเอกใหเกียรติแมทัพ ขาพเจาเดินเยื้องหลังมาเล็กนอย ตอจากขาพเจาพวกเราทั้งชุดเดินคลายๆวาจะไปรบปนกับความรูสึกวาไปงานศพ มาถึงโรงเหลา พี่จอนเงียบงัน จนพีกองตองออกปากสั่งเหลามาเลี้ยงกันคลายๆ จะเปน ่การเลี้ยงสง พี่จอนนั่งลงกอน เราทุกคนไมมีใครกลาไปนั่งดวยแมแตพกองซึ่งเอาเหลาขวดหนึ่งกับ ี่แกวใบหนึ่งไปวางไวให แลวก็ถอยออกมายืนรีๆรอๆ ชะรอยพี่จอนคงจะรูสึกในความเงียบเชียบของตัวเอง แกจึงพูดขึ้นกอนวา “เฮย กินเหลาซีวะ ไมใชกจะไปตายนี่หวา” ู คํานี้ยิ่งทําใหเราสะทอนใจยิ่งขึ้น ทันใดนั้น รถสองแถวคันหนึ่งแลนมาจอดทีหนาโรงเหลา มีคนโดยสารคนเดียว เขา ่ควักเงินใหคนขับแลวหิวกระเปาใบใหญลงจากรถเดินเขามา สวนรถนั้นก็ตีวงกลับลําแลนกลับไป ้ เขาเปนชายกลางคนาทางแข็งแรง แตงตัวเขาทาวาเปนคนทํางานจัด หนาตาเครงเครียดไมกลัวใคร เขาวางกระเปาลงแถวนั้น ถอดหมวกสักกะหลาดออกมองหาที่นั่ง และมีโตะพี่จอนนั่นเองที่ยังวางนานั่ง “เชิญเถอะ” จอนเรียกไวลายเจาของถิ่น “นี่เขาเขตเหมืองแลวใชไหม ?” ชายคนนันทาย้ “ใช” พี่จอนตอบและถามเสร็จในตัว “มาแตไหน” “ระนอง” “ไกลครับ มาหาใคร” เขานั่งรวมโตะกับพี่จอน แลวตอบวา “นายฝรั่งที่นโทรเลขเรียกตัวฉันมาทําการ นายเรือขุดที่น” ี่ ี่ พวกเราคอยๆถอยรนไปนั่งเบียดกันอยูอีกโตะหนึ่ง “กินเหลาเถอะ” พี่จอนชวนผูมาใหมพลางรินเหลาลงในแกวใบเดียวบนโตะนั้นเลื่อนไปให ชายผูนั้นมองตาพี่จอนหนอยหนึ่งแลวถามวา “คนละครึ่ง หรือคนละเที่ยว” “คนละเที่ยว” พี่จอนพูดอยางมีนัย “เที่ยวนี้นายอู แตฉนไป” ั เขาขมวดคิ้วสงสัย พี่จอนจึงอธิบายวา “ฉันทําการนายเรือขุดทีนี่แตฉันออกวนนนี้ นายมาแทนฉัน ฉัน ่ชื่อจอน”
  4. 4. Generated by Foxit PDF Creator © Foxit Software http://www.foxitsoftware.com For evaluation only. 4“เคยไดยน ฉันชื่อเลิศ ทําไมนายจอนจะไปเสียละ” ิ“คนอยางฉัน ไปไหนก็ไปได”“เราคนเหมืองก็เปนพันนันแหละ” ้“แลวคืนนี้จะนอนไหน” พี่จอนถามดวยใจอารี“หารูไม แลวแตนายฝรั่ง”“นอนเรือนฉันเถอะ คืนนีฉันไมนอนแลว” ้“ทําไม”“ฉันหมดการที่ไหน ฉันก็ไมนอนทีนั่น” ่“สวนฉัน ถายังไมไดทําการ ฉันก็ยังไมยอมนอนเรือนใคร” ถึงตอนนี้พี่จอนชักไหวตัว แกเลยยึดเหลาแกวนั้นไว พลางคํารามวา“งั้นก็อยาแดกเลย เหลา-เหลิ้ว” แลวแกก็สาดเหลาออกไปนอกรานกระเด็นเปนฝอย ชายผูมาใหมลุกขึนยืนพูดวา ้“ยังไมทันตอยกันเลย ใหน้ําเสียแลว” พี่จอนถลันลุกขึ้น คนมาใหมถอยหลังไปตั้งหลักกาวหนึ่ง ตาตอตาจองกันอยางเฉียบขาดพวกเรานั่งตะลึง รอดูคนรุนใหญเขาฉะกัน เงียบกริบ แตทาไมมันไปดังโครมครามอยูในหัวใจก็ไม ํ รู ใครคนหนึ่งทําแกวเหลาลมดังแกก จึงถูกรุมดาดวยสายตาจนมันกมหนาไมกระดิกตัวอีกเลย ฝานคนมาใหม คอยๆ ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม แลวหัวเราะเบาๆ “ฉันพูดเลนๆ” เขาพูดกลัวเสียง ้หัวเราะ “ขออภัยเถอะ นี่เรือนผูจัดการไปทางไหนละ” เจาของโรงเหลา ซึ่งยืนอยูกนรานรีบเบียดคนออกมมาหิ้วกระเปาใหเขาแลววา“มาซี ฉันจะพาไป” เมื่อเขาไปแลว พีจอนจึงนั่งลงรินเหลา พี่กองสมุนเอกเรเขามา แลวชวนวา ่“ถีบมันเสียเถอะ”“ทําไม?”“มันพูดเยย”“ก็กูรวนมันกอนนี่หวา กูแกลงลองดูวามันจะมาคุมพวกเอ็งอยูไหม”“แลวพี่จอนวาคุมอยูไหมละ”“ก็เมื่อกี้มีหมาสักตัวกลาลุกขึ้นไหมละ”“ปะโธ ไมบอกอยางงั้นนี” พี่กองฉุนเฉียว “ไอฉันก็นึกวา พี่จอนอยากแสดงใหเปนที่ระลึกใหสม ่ตําแหนง”“นี่ก็แปลวาพวกเอ็งยอมรับตําแหนงของมันแลววาเทากู”
  5. 5. Generated by Foxit PDF Creator © Foxit Software http://www.foxitsoftware.com For evaluation only. 5 พี่จอนกินเหลาอีกแกวหนึ่งแลวลุกขึ้นจะออกจากรานไป แกพูดคําสุดทายทีขาพเจายัง ่จําไดจนเดี๋ยวนีวา ้“ เวลากูแปลกหนาไปที่ไหน กูก็ทําอยางมันเหมือนกัน “คัดลอกโดย SG’14/ 9979

×