Ce diaporama a bien été signalé.
Le téléchargement de votre SlideShare est en cours. ×

UNIDADE 1 - A IDADE MODERNA.pptx

Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Publicité
Prochain SlideShare
UNIDADE 1/2 - 3º E.S.O.
UNIDADE 1/2 - 3º E.S.O.
Chargement dans…3
×

Consultez-les par la suite

1 sur 24 Publicité

Plus De Contenu Connexe

Similaire à UNIDADE 1 - A IDADE MODERNA.pptx (20)

Publicité

UNIDADE 1 - A IDADE MODERNA.pptx

  1. 1. A Idade Moderna (séculos XV-XVII)
  2. 2. 01. O Humanismo e o coñecemento 01.1. O Humanismo • Corrente cultural propia dos séculos XV e XVI que desenvolve unha visión antropocéntrica: • Home como protagonista dos acontecementos corrente máis individualista. Home racional e intelixente. • Coñecemento da Antigüidade grecolatina conciliación do pensamento clásico cos valores cristiáns. • O prestixio persoal depende, ademáis da riqueza e do poder, da cultura latín, grego e retórica. • Xurdiu nas cidades-estado da península Itálica mecenas: patrocinadores de actividades culturais e artísticas. Florencia familia Medicis. • Humanistas: Erasmo de Rotterdam, Thomas More, Cardeal Cisneros.
  3. 3. 01.2. O coñecemento científico • Interese polo coñecemento comprender os procesos naturais. • Recuperación do método científico grecolatino estudo da natureza a través da observación e a experimentación. Leonardo da Vinci estudos de anatomía, mecánica, aeronáutica e botánica. • Medicina: tratado de anatomía de Vesalio, teoría da circulación pulmonar do sangue de Miguel Servet e desenvolvemento da farmacoloxía de Paracelso. • Xeografía: constatación da esfericidade da terra e nacemento da cartografía moderna. • Astronomía: Teoría heliocéntrica de Nicolás Copérnico.
  4. 4. 02. Pensamento e ciencia durante o Barroco 02.1. As novas correntes de pensamento • S. XVII empirismo (Francis Bacon) e racionalismo (René Descartes). Continuación do espírito crítico e racional xurdido do humanismo e da ciencia do Renacemento. • Empirismo: • Os científicos e filosófos debía ser escépticos desconfiar e dubidar, non dar ningún coñecemento por suposto. • Método científico a través da observación e a experimentación. • “O coñecemento é froito da experiencia”. • Racionalismo: • Dúbida metódica para chegar á verdade cuestionar todo para alcanzar un coñecemento racional. • Crítica das verdades establecidas pola autoridade e a tradición. • Razón como único criterio aceptable de reflexión.
  5. 5. 02.2. A Ciencia no Barroco • Enriqueceuse coas reflexións de Bacon e Descartes. • Os descubrimentos non contaron co apoio das universidades nin da Igrexa Católica. • Galileo Galilei confirmou a teoría heliocéntrica de Copérnico grazas ao telescopio e avanzou nas leis da caída libre de obxectos e da inercia. • Johannes Kepler estableceu que o movemento orbital dos planetas describía elipses e non círculos. • Edmund Halley estudou o movemento dos astros e os cometas. Investigou sobre o campo do magnetismo terrestre. • Isaac Newton baseouse no método científico: • Descubriu a descomposición da luz nunha banda de cores. • Revelou as leis da gravitación universal e que os corpos se atraían entre si debido ás súa masa. • Explicou que os astros orbitaban e non chocaban entre eles debido a que a atracción que exercen uns sobre os outros queda limitada pola distancia que os separa.
  6. 6. 03. As monarquías autoritarias e a a sociedade 03.1. Unhas monarquías máis poderosas • Monarquías autoritarias (s. XV-XVI) froito da evolución das monarquías feudais medievais. • A facenda e o exército • Inestabilidade creación de exércitos reais estables para non depender de nobres, igrexa e cidades diminución de conflitos civís e maior estabilidade identificación entre intereses da monarquía e do reino. • As facendas reais incrementaron os seus recursos ao crear impostos e pedir préstamos á burguesía rica. Os reis solicitaron contribucións ás cortes estamentais e conquistaron territorios para apropiarse das súas riquezas.
  7. 7. • A corte real e a administración dos reinos • Estrutura administrativa máis complexa aumentaron os embaixadores, ministros e empregados ou oficiais nas cortes reais. • Entrada ao servizo da monarquía de burgueses e pequenos nobres con estudos funcións en consellos e secretarias reais orixe do Estado moderno. • Rebelións de nobres, Igrexa e cidades os reis trataron de exercer o seu dominio pola forza, atraéndoos ao exercicio do goberno na corte e no exército, ou chegando a acordos: • Convocaron con menor frecuencia cortes e parlamentos. • Interviñan no nomeamento de altos cargos eclesiásticos. • Controlaron a elección dos gobernos municipais.
  8. 8. 04.2 Economía e sociedade entre os séculos XV e XVI • A economía • Principais actividades agricultura e gandería. Maior importancia da artesanía e o comercio a partir do s. XV. • Crecemento da poboación dinámica rede de cidades. • Mercados onde se intercambiaban terras, mercadorías, capitais e se contrataban traballadores. O seu funcionamento dependía das forzas política e ideolóxicas da sociedade restriccións a actividade económica, monopolios e privilexios. • A sociedade • Seguiu xerarquizada nun estamento non privilexiado (terceiro estado) e en estamentos privilexiados (nobreza e clero). • Nobreza: eran ricos. Perderon o carácter militar da Idade Media, pero integráronse na corte real. • Clero: gran diferenciación social pola orixe dos seus membros. • Terceiro estado: transformouse debido aos cambios económicos diferenciación pola riqueza.
  9. 9. 05. A monarquía dos Reis Católicos 02.1. Nace una nova monarquía • Comezos da Idade Moderna na Península Ibérica dinastía Trastámara en Aragón e Castela. • 1469 matrimonio entre Fernando de Aragón e Isabel de Castela. 1479 herdan, respectivamente, as súas coroas. • Xerme da España moderna e da monarquía católica título de Católicos concedido polo papa en 1496. • Unión dinástica, pero non fusión de reinos monarquía composta na que cada coroa mantivo os seus símbolos, leis, institucións e fronteiras. Política exterior e relixiosa en común.
  10. 10. 05.2. A monarquía autoritaria dos Reis Católicos • A monarquía e os estamentos • As cidades: Castela corrixidores (representantes do rei, controlaban os concellos e territorios do reino). Aragón o rei impuxo a súa autoridade nas ciudades importantes. • A igrexa: dereito a intervir nos nomeamentos ecleasiásticos e o rei mestre das ordes militares. Creación do Consello de Ordes. • A nobreza: confiscaron señoríos do nobres que apoiaron a Xoana, pero tamén trataron de gañar o apoio da nobreza.
  11. 11. • A política relixiosa • Política de unificación relixiosa. • Instauración da Inquisición (1478) Tribunal do Santo Oficio, clave na unificación, vixilancia e represión das minorías relixiosas. • Expulsión do xudeus (sefardís) en 1492 marxinación dos conversos. O humanista Luis Vives fuxiu e desenvolveu a súa carreira en Inglaterra e Flandres. • Conversión do mudéxares (1499) trala conquista de Granada ou expulsión marxinación dos “mouriscos”.
  12. 12. 05.3 O inicio da hexemonía hispánica • Activa política exterior para incrementar os seus dominios. • Alianzas matrimoniais con outros reinos mantemento da paz con Portugal e reforzar lazos comerciais con Flandres e Inglaterra. • Expansión atlantica castelá conquista das Illas Canarias e descubrimento de América. • Conquista de Granada (1492). • Conquista de Melilla, Orán, Tunes e Trípoli. • Reincorporación a Cataluña de Sardeña e Roselló. • Reintegración de Nápoles á Coroa de Aragón. • Incorporación de Navarra á Coroa de Castela (1512).
  13. 13. 06. A hexemonía hispánica 06.1. O imperio universal cristián de Carlos V • De Xoana I herdanza dos Reis Católicos Coroas de Aragón e Castela cos territorios mediterráneos e americanos. • De Filipe o Fermoso herdanza borgoñona da súa avoa (Flandres e Borgoña). • De Maximiliano de Austria Austria, territorios do Sacro Imperio e dereitos ao título de emperador.
  14. 14. • As guerras do Imperio: • Coroado emperador en 1520 consolidar un imperio universal cristián. Tratou de converterse no poder hexemónico en Europa e defender os intereses do catolicismo. Enfrontamentos contra: • Protestantes do Sacro Imperio. • Francia tradicional hostilidade contra Aragón, Borgoña e Austria. Francisco I de Francia tratou de disputar a coroa imperial. • Imperio otomán en expansión polos Balcáns, ameazaba os dominios austríacos. • O papado receaba de que o emperador se convertise en cabeza da cristiandade. Rodeado polos dominios de Carlos V.
  15. 15. 06.2. A monarquía hispánica de Filipe II • Herdanza e goberno: • Carlos V abdicou en 1556: ao seu irmán Fernando patrimonio austríaco e dereitos ao trono imperial. Ao seu fillo Filipe Estados hispánicos e borgoñóns (Países Baixos). • Filipe II estableceu a súa capital en Madrid. Sistema de goberno baseado en Consellos.
  16. 16. • A loita pola hexemonía e os problemas económicos • Recoñecido como rei de Portugal en 1580 tras derrotar a Sebastián I. O reino mantivo as súas leis e institucións de goberno, contou cun vicerrei en representación do monarca e Filipe incorporou todas as súas colonias. • Aos inimigos herdado de Carlos V, sumáronse: • Inglaterra competencia polo dominio do Atlántico. • Flandres rebelión en 1566 provocada pola chegada do calvinismo e os problemas económicos. • A gran capacidade do exército permitiu a Filipe II soster esta política internacional. • Falta de resolución de conflitos e problemas económicos bancarrota da Facenda Real.
  17. 17. 07. Os reinos hispánicos no século XVII • Creba da hexemonía hipánica en Europa “Austrias menores”. 07.1. A situación política • Validos: figuras nas que o rei delegaba tarefas de goberno • Duque de Lerma (Filipe III) paz con Inglaterra (1603) e tregua dos Doce Anos (1609). • Conde-duque de Olivares (Filipe IV) guerra dos Trinta Anos: presión fiscal sobre a poboación + problemas da agricultura e artesanía. • Xiro absolutista reformas económicas e militares: Unión de Armas (1626) para que todos os reinos contribuisen con soldados e impostos. • Traslado de tropas a Cataluña pola guerra dos Trinta Anos incidentes coa poboación catalá (Corpus de Sangue).
  18. 18. • Carlos II: perda de numerosos territorios europeos en beneficio de Francia. Recuperación económica dos reinos da Coroa de Aragón e cornixa Cantábrica, pero non de Castela. • Carlos II morre sen descendencia e designa sucesor a Filipe de Anjou Guerra de Sucesión (1700-1713) contra Carlos de Austria.
  19. 19. 08. Absolutismo e Parlamentarismo 08.1. Absolutismo: a Francia de Luís XIV: • Intensificación dos procedementos de goberno e superioridade do rei. • Jaques Bossuet: o poder dos reis proviña de Deus. Thomas Hobbes: pacto entre as persoas e un soberano para que este garantise un estado de paz. • Características: • Centralización das decisións políticas e administrativas na corte real e nos órganos da monarquía. • Exército permanente de soldados profesionais. • Capacidade recadadora da Facenda Real. • Marxinación de cortes e parlamentos estamentais. • Supremacía do poder do rei sobre os demais.
  20. 20. • Resistencia das cortes e parlamentos estamentais acordos debido as limitacións de poder de ambas partes ou enfrontamentos. • Luís XIV (Francia). Fronda enfrontamentos entre nobres, cidades e provincias, que contaban con parlamentos, e o rei e os seus partidarios. • Palacio de Versalles Luís XIV gobernou mediante un sistema de consellos. Intensa política exterior.
  21. 21. 07.2. Parlamentarismo: o caso inglés. • Control do poder do goberno por parte de cortes e parlamentos (Venecia e Provincias Unidas). • En Inglaterra, os Estuardo trataron establecer unha monarquía absoluta guerra civil (1642-1648). • Victoria dos exércitos parlamentarios dirixidos por Oliver Cromwell república. Restauración da monarquía dos Estuardo con Xacobe II que retoma a idea do absolutismo. Novo enfrontamento Revolución Gloriosa (1688). • Xacobe II foi derrocado e o Parlamento escolleu a María II e a Guillerme III de Orange declaración de dereitos (limitación do poder real e recoñecemento dos dereitos individuais). • Monarquía parlamentaria a elección dos reis dependía do parlamento e da aceptación da Declaración de dereitos.
  22. 22. • O Parlamento inglés: • Camara dos Lores: formada polos nobres máis importantes do país e os bispos da Igrexa anglicana. • Cámara dos Comúns: integrada polos representantes das cidades e condados do reino. Os seus membros eran elexidos por votación polos grandes propietarios do reino.

×