Ce diaporama a bien été signalé.
Nous utilisons votre profil LinkedIn et vos données d’activité pour vous proposer des publicités personnalisées et pertinentes. Vous pouvez changer vos préférences de publicités à tout moment.

Boletin abril 2016

643 vues

Publié le

Boletín da parroquia de San Francisco de Asís dos Tilos
Abril 2016

Publié dans : Spirituel
  • Login to see the comments

Boletin abril 2016

  1. 1. BOLETÍN PARROQUIAL Nº 189 - Abril 2016 PARROQUIA SAN FRANCISCO DE ASÍS DOS TILOS ANO SANTO DA MISERICORDIA Hai un ano, o Papa Francisco, coincidindo co domingo pascual da Divina Misericordia, proclamou este ano como “Ano Santo da Misericordia”. Acollemos este anuncio con moita alegría pero, a medida que pasan os días dá a sensación de que xa non é noticia non só na sociedade senón incluso tampouco na propia Igrexa. Por que chego a esta conclusión? A nivel da UE decídese que aos milleiros de refuxiados se lles pechen as portas de entrada a Europa, mentres que o Papa Francisco visitará, nos próximos días, a illa de Lesbos (Grecia) para amosar a súa implicación cos dereitos humanos. É un xesto moi importante do Papa, pero que tamén nos invita a todos, crentes e non crentes, a preguntarnos se estamos a exercer a misericordia. A nivel parroquial, hai unha serie de propostas: acoller e coller os “corazóns misericordiosos” levándoos á vida persoal e comunitaria; fixarnos nos carteis que, cada semana no templo, nos invitan a poñer en práctica unha obra de misericordia; facer o Camiño Portugués, dende Valença do Miño a Santiago, exercendo a miseri- cordia con todos os que encontremos no camiño; recoñecer a misericordia de Deus perdoando os que non ofenderon ou os que ofendemos; acudir á reconciliación con Deus e cos irmáns a través do Sacramento da Penitencia. Propostas temos moitas e variadas. Non deixemos pasar esta oportunidade que a Igrexa nos ofrece de ser misericordiosos e, como fillos, de sentirnos queridos e perdoados polo Pai da Misericordia.
  2. 2. Hoxe, Xesús, segue liberando e aco- llendo as mulleres e nós temos o noso papel e a nosa responsabilidade, pero debemos actuar como seguido- ras e seguidores de Xesús. Recoñezamos, na nosa oración, a nosa culpa por omisión e permisivi- dade. Deus e Pai de Misericordia, pedí- mosche perdón porque no noso mundo hai tantas mulleres que sofren a soidade e a pobreza, o paro e a des- igualdade no traballo, a discrimina- ción polo feito de ser nais, a violen- cia física e psicolóxica. Axúdanos a restablecer a dignidade que merece toda filla e fillo de Deus e a poñer en práctica a misericordia que nos ensinas por medio do teu Fillo e irmá noso Xesucristo. Fai que coa forza do teu Espírito e o noso arrepentimento celebremos o Xubileo deste Ano Santo. PARROQUIA VIVA 2.- Primeira etapa do Camiño Portugués (Valença do Miño - O Porriño). 11-15.- Encontros de Noivos, ás 20:30, nun local da Asociación Recreativa e Cultural. 16.- Segunda etapa do Camiño Portugués (O Porriño - Redondela), saída ás 8 h. 21.- Reunión dos pais e nais dos nenos/as de 2º da Primeira Comuñón, ás 20:30, nun local da Asociación Recreativa e Cultural. 27.- Reunión do grupo de Cáritas, ás 20:30. 30.- Terceira etapa do Camiño Portugués (Redondela - Pontevedra), saída ás 8 h. PERDOAR AS OFENSAS Para comentar esta obra de miseri- cordia, encontramos no Evanxeo de S. Lucas moitos textos que nos poden axudar; non en van se identifíca este evanxeo como o da Misericordia. Fixarémonos na curación dunha muller en sábado: Lc 13,10-17. Xesús está ensinando na sinagoga, ve a unha muller e dille: “Muller, que- das libre”. A muller non pode velo, está encurvada, pero si que pode oílo. Libre da súa enfermidade, enderéita- se. A muller, ata aquel intre, non ten voz nin para laiarse nin para pedir axuda. Acepta esta situación coa marxinación social e legal que com- porta. Xesús fixouse directamente nela e curouna. Ela ségueo e glorifi- ca a Deus. Para Xesús é máis impor- tante liberar a muller da súa enfermi- dade que gardar o sábado, e incluso vai máis alá porque lle recoñece todos os seus dereitos ao chamala filla de Abrahán. A actualidade do Evanxeo constata a situación de tan- tas mulleres que dende sempre foron marxina- das, afastadas de postos de respon- sabilidade, eti- quetadas e insul- tadas polo feito de ser mulleres. PAZ E CARIDADE Unha das mensaxes máis pascuais é: “a paz sexa contigo ou convosco”. Xesús tróuxonos unha mensaxe clara e ben definida de amor porque non foi só de palabra senón de obras, foi o seu tes- temuño permanente: “amádevos como eu vos amei”. Foi unha mensaxe, ademais, identita- ria: “nisto coñecerán que sodes meus discípulos, se vos amades uns a outros”. Ser persoa de paz é unha clave de vida para un crente, conscientes de que esta paz de Xesús supon esixencias porque a paz tamén a constrúen: • Os que sofren polo Evanxeo. • Os que se entregan ao servizo da cari- dade en Cáritas ou noutros servizos para os excluídos. • Os que están preto dos que sofren por enfermidade, cárcere, inmigración, droga, sida… A Igrexa sempre foi samaritana nestas situacións. • Os que levan a súa axuda aos máis necesitados en pobos marxinados ou en desenvolvemento. Aí están os nosos misioneiros ou quen os axuda, Mans Unidas, etc. • Todos os voluntarios, moitas veces anónimos, sempre serviciais e dispos- tos a axudar aos demais. Nas primeiras comunidades cristiás, o que máis chamaba a atención era a súa caridade, o amor que se tiñan, a axuda aos pobres −“ninguén pasaba necesida- de”−; por iso vivían en paz. PORTAS E CHAVES Temos demasiadas portas e temos demasiadas chaves. Que esas chaves do amor non pechen senón que abran todas as portas. As das nosas casas, para acoller a todos. As das nosas mentes, para que este- an sempre dispostas a abrirse á ver- dade. As dos nosos corazóns, para que non prescindan de ninguén. Aínda que ti podes entrar incluso coas portas pechadas, nós preferi- mos que entres coas portas abertas de par en par. ORACIÓN

×