Dedicatory epistles:
History, function and
form of a genre
Demmy Verbeke
« Le paratexte est donc pour
nous ce par quoi un texte se fait
livre et se propose comme tel à
ses lecteurs, et plus
généralement au public »
« on peut sans doute avancer
qu'il n'existe pas, et qu'il n'a
jamais existé, de texte sans
paratexte »
dédicace
d‟oeuvre
dédicace
d’exemplaire

dédicace
d‟exemplaire
W. B. Gooderman, Dedicated To… The
Forgotten Friendships, Hidden Stories &
Lost Loves Found In Second-Hand Books
(2013)
http://bookdedications.wordpress.com/
To Andrea, aka The
Stud
Carry on Camping
[heart] Helena
aka The Bitch
(or is it the other way
around?)
(dedication in Horse Crazy
by Gary Indiana)
Au milieu de l‟océan, ce dimanche 7 Octobre 2001,
Mon amour.
Je suis assise dans l‟avion; toute menue et je me
sens si vulnérable mais avec tout l‟amour de la
terre pour toi. Je ne peux accepter ne plus te revoir
de ma vie. C‟est pourquoi même si il y‟a de fortes
chances que tu me rejettes avec violence et
véhémence, je viens quand même vers toi. Saches
que je t‟aime. Aujourd‟hui tu m‟as dis que tu ne
savais plus si tu m‟aimais mais moi je sais, pour
deux, pour le monde entier, que je t‟aime. J‟ai
beaucoup de mal à dire ces mots, car j‟ai toujours
eu peur de m‟attacher donc de souffrir. J‟ai choisi
par hasard ce livre dans l‟aéroport. Je ne le
connaissais que de nom. Et certains passages calme
mon angoisse. Je les ai souligné pour toi- ils disent
qu‟il faut aller au bout de ses rêves; que le langage
de tous les hommes c‟est le langage des choses que
l‟on fait avec amour, avec passion, en vue d‟un
résultat que l‟on souhaite obtenir ou en quoi l‟on
croit. Je crois en toi, en nous, en nos enfants. Je
suis venue là en sachant que tu vas peut être me
repousser, mais tu es trop important et je prends ce
risque.
« La dédicace d'oeuvre relève
toujours de la démonstration, de
l'ostentation, de l'exhibition: elle
affiche une relation, intellectuelle ou
privée, réelle ou symbolique, et cette
affiche est toujours au service de
l'oeuvre, comme argument de
valorisation ou thème de
commentaire »
History
origins, heyday, decline
Giovanni Bartolomeo Marliani, Topographia antiquae Romae
Dedication by François Rabelais
(Lyon, Gryphius, 1534)
« Mos enim est bibliopolarum
hodie, ut, si quod opus sumpserint
aere imprimendum ac
invulgandum, docti alicuius petant
epistolium in frontispitioque ac
liminari pagina affigant. ... Licet
vel duas vel tris tamen* totius
operis viderint chartas viri illi, ... si
speciosa quaedam epistola opus
ipsum ceu antesignani milites
exercitum antecedat, quae verba
habeat selecta, parum quidem vera,
sed pulchre ementita, quibus
emptores fallant, mercesque suas
vendibiliores faciant. »
*sic - immo: “tres tantum”?
« Madame, le temps
des dédicaces n‟est
plus. »
(Honoré de Balzac, 1843)
Function
« ... depuis la Renaissance, les
deux genres de la dédicace et
de la préface ne se distinguent
pas toujours absolument.
Tantôt par facétie, et tantôt par
hasard, parfois même par
habileté, les auteurs
confondaient souvent la
fonction décorative de la
première et la fonction
explicative de la seconde. »
« La dédicace d'oeuvre relève
toujours de la démonstration, de
l'ostentation, de l'exhibition: elle
affiche une relation, intellectuelle ou
privée, réelle ou symbolique, et cette
affiche est toujours au service de
l'oeuvre, comme argument de
valorisation ou thème de
commentaire »
Rewards: money
« Opus quoniam vendi non
potest, donat magnatibus
obambulans, atque ita charius
vendit quam si venderet. »
Rewards: position
e.g.
¤ Justus Lipsius, De militia Romana
(Antwerp 1595) to the Crown Prince
of Spain, the future Philip III
¤ Carolus Clusius, Rariorum
plantarum historia (Antwerp 1601)
to the States of Holland and WestFriesland
Rewards: protection
e.g.
¤ Desiderius Erasmus, Novum Instrumentum (Basel 1516) to Pope Leo X
¤ Desiderius Erasmus, Paraphrases of the Gospels to Charles V, Ferdinand of
Habsburg, Henry VIII, and Francis I
¤ Andreas Vesalius, De humani corporis fabrica (Basel 1543) to Emperor
Charles V
¤ Andreas Vesalius, Epitome (Basel 1543) to the future King Philip II
¤ Nicolaus Copernicus, De revolutionibus orbium coelestium libri VI
(Nuremberg 1543) to Pope Paul III
¤ Justus Lipsius, Diva virgo Hallensis (Antwerp 1604) to the Archbishop of
Cambrai
¤ Justus Lipsius, Diva Sichemiensis sive Aspricollis (Antwerp 1605) to the
Archbishop of Mechelen
« In curia Antverpiensi
(ita audio, nec incerto
rumore) exemplaria
quaedam exusta
sunt; et hoc defuit
tantum, quod in auctorem
pari furore non
saevierint »
« Consulibus et Senatui
Antverpiensi. Viri nobiles, magnifici,
prudentes. Maris fluctus infuso oleo
sedari veteres tradunt: per oleum
autem, Lenitatem significarunt. Haec
vestra est; et ad hanc venio ut quies
redeat et tranquillitatis aura. . . . Nec
mens, nec voluntas mea
fuit (Deum testor) Urbem vestram
laedere . . . Non enim irritandis, sed
corrigendis Belgarum animis, haec
de
luxu scripta. Itaque ut indicetis, non
vindicetis, quae displicent, cupio:
placebunt emendata. »
« Quae nec facta, nec futura [sunt],
dicam . . . SOMNIUM est, et hoc
narrare mihi liceat; sed interpretem
arcere, qui aut facta, aut futura volet
designari. Abi, et dragmam alibi pete,
mendacio praemium.»
« Accipies igitur munusculum istud,
quod iam prior pater libavit: accipies,
quod dare patri videor, quia tibi.
Illi debebam famae et tranquillitatis
hostimentum, tibi solvo. Et quasi
parum esset unius auctoritate
Comum
meum munire, geminam praescribo.
Tuum patrisque laedet nomen, qui
hunc librum; et quem tuum videbit
pater, defendet. Tu defendes quoque
et furentem indocti livoris insaniam
strepitumque compesces.»
Form
« Hodie veneris, princeps
Illustrissimus et meum patronissimus
venit ad me, locutus est in secretum,
secretarium v[ot]re Ex[cellen]tie et
dixit mihj salutationem magnificam,
del mio s[igno]re principe, bien de moj
aimé, lequel desire quod veniam ad
visitandum, non pas les malades, mais
son Ex[cellen]ce, Respondeo quod si
tempus erit mihj comode, et quod
Ex[cellen]tia vult me bitten du muess
thain, videbo quod facturus ero. »
« Voio inferire che mi tenga nella sua
gratia gratis grata per non gratarmj la
graticula »
« Plus vaut la santé que d‟estre apellé
pater sancte »
« Mons[ieu]r mais non pas valet,
magister orlandus quod nihil valet »
« Ego certissime plus scriberem, sed
pour autant quil est quasi temps de
aller ad vesperas, et non possum
intromittere de faire vne petite
visitation, au pays bas de ma feme,
pour l‟honneur de mons[ieu]r de fon
cotu*, car trop yá que naj foutu, c‟est
vne chose naturelle … »
* fon cotu: switch the f and s for
optimal humoristic effect
« Illustriss[imo] atque
excellentiss[imo] Gulielmo Comiti
Palatino Rheni, utriusque Boioariae
Duci et Domino ac Maecenati suo
liberalissimo, Orlandus Lassus,
domesticorum devinctissimus »
« Illustrissimo atque excellentissimo
Principi Gulielmo Comiti Palatino
Rheni, utriusque Bavariae Duci, etc.
Domino suo clementiss[imo] »
« Serenissimo et illustrissimo Principi
ac Domino, Domino Wilhelmo, Comiti
Palatino Rheni, utriusque Bavariae
Duci, etc. Domino meo
clementissimo »
Manuel García de Villaneuva
Hugalde y Parra, Origen, epocas y
progresos del teatro español:
discurso historico (Madrid, 1802)
« Est quidem nonnulla gratitudinis
pars litteris dictisque celebrare
nomen patroni, sed magni refert quo
quem modo laudes. Vana laudatio,
fidem abrogat etiam vera
praedicantibus, itaque fit, non ut
lector melius sentiat de laudato, sed
pejus de laudante. Immodicae laudes
conciliant invidiam potius quam
gloriam. ... Primum quod adfers ad
Encomium, sit verum, deinde quod
verum est, sic tractetur ut fiat etiam
verisimile. »
Martinus Nutius to Abbot Winghe, d.d. 11
November 1633:
« Nullus est enim toto Belgio cuius nares bonus
virtutum quas colitis odor non afflaverit, nemo ad
cuius aures praeclara sanctitatis et exactae
regularum constitutionumque monasticarum
observantiae fama non pervenerit, nemo quem a
venerando viro Ludovico Blosio instituti
Benedictini coepta et perfecta et a reverenda
Dominatione Tua hactenus integra conservata
reformatio lateat, nemo denique qui nesciat quam
rerum sacrarum honos Sanctorumque (qui viva
Spiritus Sancti organa et spirantia divinae
sapientiae simulacra fuere) cultus et observatio
apud Laetienses vigeat. »
Martinus Nutius to Abbot Winghe, d.d. 21
December 1633:

« Si ego, reverende admodum domine,
Commentarium hunc Ecclesiastici
lucubrationibus Reverendi Patris Cornelii à
Lapide concinnatum typisque meis evulgatum
consecratus vel laudes Tuas praedicarem, vel
commoda mea quaererem, iure merito
Reverenda Paternitas Vestra me velut
fastidiosum modestiae tuae adulatorem aut
turpem quaestus mei captatorem procul
repelleret. ...
Ego sane, quia Reverendam Paternitatem
Vestram adulatorias librorum dedicationes
odisse didici, discedam a consuetudine illa
dedicandi, qua donum, prolixa encomiorum
adulentium commemoratione, exornari solet. »
• „“Serenissimo et Illustrissimo Principi ac Domino”: De brieven van
Orlandus Lassus aan Wilhelm V van Beieren‟, Koninklijke ZuidNederlandse Maatschappij. Handelingen 57 (2004), 225-238
• De verhoudingen tussen auteur, drukker en gededicaceerde bij
Neolatijnse publicaties. Acta Selecta van de studiedag voor
Neolatijn te Antwerpen, Museum Plantin-Moretus, eds. Tom
Deneire – Demmy Verbeke – Dirk Sacré (Leuven: SPH, 2005)
• „“Accepi et recepi la lettre gratieuse”: De latinitate epistularum
Orlandi Lassi (1532-1594)‟, in A. Capellán García – Ma. D. Alonso
Saiz (eds.), Acta Selecta Decimi Conventus Academiae Latinitati
Fovendae (Matriti, 2–7 Septembris 2002) (Romae-Matriti, 2006),
429-435
• “Cui dono lepidum novum libellum?” Dedicating Latin Works and
Motets in the Sixteenth Century, eds. Ignace Bossuyt et al. (Leuven:
Leuven UP, 2008)
• „Condemned by some, read by all: The attempt to suppress the
publications of the Louvain humanist Erycius Puteanus in 1608‟,
Renaissance Studies 24-3 (2010), 353-364
• Latin Letters and Poems in Motet Collections by Franco-Flemish
Composers (c. 1550 – c. 1600) (Turnhout: Brepols, 2010)
• „The dedicatory epistle in an historical perspective: a brief
overview‟, De Gulden Passer. Tijdschrift voor Boekwetenschap 89-2
(2011), 269-274
• (with Jeanine De Landtsheer) „Letters of dedication‟ (to appear in

Dedicatory epistles

  • 1.
    Dedicatory epistles: History, functionand form of a genre Demmy Verbeke
  • 3.
    « Le paratexteest donc pour nous ce par quoi un texte se fait livre et se propose comme tel à ses lecteurs, et plus généralement au public »
  • 4.
    « on peutsans doute avancer qu'il n'existe pas, et qu'il n'a jamais existé, de texte sans paratexte »
  • 5.
  • 6.
  • 7.
    W. B. Gooderman,Dedicated To… The Forgotten Friendships, Hidden Stories & Lost Loves Found In Second-Hand Books (2013) http://bookdedications.wordpress.com/
  • 8.
    To Andrea, akaThe Stud Carry on Camping [heart] Helena aka The Bitch (or is it the other way around?) (dedication in Horse Crazy by Gary Indiana)
  • 9.
    Au milieu del‟océan, ce dimanche 7 Octobre 2001, Mon amour. Je suis assise dans l‟avion; toute menue et je me sens si vulnérable mais avec tout l‟amour de la terre pour toi. Je ne peux accepter ne plus te revoir de ma vie. C‟est pourquoi même si il y‟a de fortes chances que tu me rejettes avec violence et véhémence, je viens quand même vers toi. Saches que je t‟aime. Aujourd‟hui tu m‟as dis que tu ne savais plus si tu m‟aimais mais moi je sais, pour deux, pour le monde entier, que je t‟aime. J‟ai beaucoup de mal à dire ces mots, car j‟ai toujours eu peur de m‟attacher donc de souffrir. J‟ai choisi par hasard ce livre dans l‟aéroport. Je ne le connaissais que de nom. Et certains passages calme mon angoisse. Je les ai souligné pour toi- ils disent qu‟il faut aller au bout de ses rêves; que le langage de tous les hommes c‟est le langage des choses que l‟on fait avec amour, avec passion, en vue d‟un résultat que l‟on souhaite obtenir ou en quoi l‟on croit. Je crois en toi, en nous, en nos enfants. Je suis venue là en sachant que tu vas peut être me repousser, mais tu es trop important et je prends ce risque.
  • 10.
    « La dédicaced'oeuvre relève toujours de la démonstration, de l'ostentation, de l'exhibition: elle affiche une relation, intellectuelle ou privée, réelle ou symbolique, et cette affiche est toujours au service de l'oeuvre, comme argument de valorisation ou thème de commentaire »
  • 11.
  • 12.
    Giovanni Bartolomeo Marliani,Topographia antiquae Romae Dedication by François Rabelais (Lyon, Gryphius, 1534)
  • 13.
    « Mos enimest bibliopolarum hodie, ut, si quod opus sumpserint aere imprimendum ac invulgandum, docti alicuius petant epistolium in frontispitioque ac liminari pagina affigant. ... Licet vel duas vel tris tamen* totius operis viderint chartas viri illi, ... si speciosa quaedam epistola opus ipsum ceu antesignani milites exercitum antecedat, quae verba habeat selecta, parum quidem vera, sed pulchre ementita, quibus emptores fallant, mercesque suas vendibiliores faciant. » *sic - immo: “tres tantum”?
  • 14.
    « Madame, letemps des dédicaces n‟est plus. » (Honoré de Balzac, 1843)
  • 16.
  • 17.
    « ... depuisla Renaissance, les deux genres de la dédicace et de la préface ne se distinguent pas toujours absolument. Tantôt par facétie, et tantôt par hasard, parfois même par habileté, les auteurs confondaient souvent la fonction décorative de la première et la fonction explicative de la seconde. »
  • 18.
    « La dédicaced'oeuvre relève toujours de la démonstration, de l'ostentation, de l'exhibition: elle affiche une relation, intellectuelle ou privée, réelle ou symbolique, et cette affiche est toujours au service de l'oeuvre, comme argument de valorisation ou thème de commentaire »
  • 19.
    Rewards: money « Opusquoniam vendi non potest, donat magnatibus obambulans, atque ita charius vendit quam si venderet. »
  • 20.
    Rewards: position e.g. ¤ JustusLipsius, De militia Romana (Antwerp 1595) to the Crown Prince of Spain, the future Philip III ¤ Carolus Clusius, Rariorum plantarum historia (Antwerp 1601) to the States of Holland and WestFriesland
  • 21.
    Rewards: protection e.g. ¤ DesideriusErasmus, Novum Instrumentum (Basel 1516) to Pope Leo X ¤ Desiderius Erasmus, Paraphrases of the Gospels to Charles V, Ferdinand of Habsburg, Henry VIII, and Francis I ¤ Andreas Vesalius, De humani corporis fabrica (Basel 1543) to Emperor Charles V ¤ Andreas Vesalius, Epitome (Basel 1543) to the future King Philip II ¤ Nicolaus Copernicus, De revolutionibus orbium coelestium libri VI (Nuremberg 1543) to Pope Paul III ¤ Justus Lipsius, Diva virgo Hallensis (Antwerp 1604) to the Archbishop of Cambrai ¤ Justus Lipsius, Diva Sichemiensis sive Aspricollis (Antwerp 1605) to the Archbishop of Mechelen
  • 22.
    « In curiaAntverpiensi (ita audio, nec incerto rumore) exemplaria quaedam exusta sunt; et hoc defuit tantum, quod in auctorem pari furore non saevierint »
  • 23.
    « Consulibus etSenatui Antverpiensi. Viri nobiles, magnifici, prudentes. Maris fluctus infuso oleo sedari veteres tradunt: per oleum autem, Lenitatem significarunt. Haec vestra est; et ad hanc venio ut quies redeat et tranquillitatis aura. . . . Nec mens, nec voluntas mea fuit (Deum testor) Urbem vestram laedere . . . Non enim irritandis, sed corrigendis Belgarum animis, haec de luxu scripta. Itaque ut indicetis, non vindicetis, quae displicent, cupio: placebunt emendata. »
  • 24.
    « Quae necfacta, nec futura [sunt], dicam . . . SOMNIUM est, et hoc narrare mihi liceat; sed interpretem arcere, qui aut facta, aut futura volet designari. Abi, et dragmam alibi pete, mendacio praemium.»
  • 25.
    « Accipies igiturmunusculum istud, quod iam prior pater libavit: accipies, quod dare patri videor, quia tibi. Illi debebam famae et tranquillitatis hostimentum, tibi solvo. Et quasi parum esset unius auctoritate Comum meum munire, geminam praescribo. Tuum patrisque laedet nomen, qui hunc librum; et quem tuum videbit pater, defendet. Tu defendes quoque et furentem indocti livoris insaniam strepitumque compesces.»
  • 27.
  • 29.
    « Hodie veneris,princeps Illustrissimus et meum patronissimus venit ad me, locutus est in secretum, secretarium v[ot]re Ex[cellen]tie et dixit mihj salutationem magnificam, del mio s[igno]re principe, bien de moj aimé, lequel desire quod veniam ad visitandum, non pas les malades, mais son Ex[cellen]ce, Respondeo quod si tempus erit mihj comode, et quod Ex[cellen]tia vult me bitten du muess thain, videbo quod facturus ero. »
  • 30.
    « Voio inferireche mi tenga nella sua gratia gratis grata per non gratarmj la graticula » « Plus vaut la santé que d‟estre apellé pater sancte » « Mons[ieu]r mais non pas valet, magister orlandus quod nihil valet »
  • 31.
    « Ego certissimeplus scriberem, sed pour autant quil est quasi temps de aller ad vesperas, et non possum intromittere de faire vne petite visitation, au pays bas de ma feme, pour l‟honneur de mons[ieu]r de fon cotu*, car trop yá que naj foutu, c‟est vne chose naturelle … » * fon cotu: switch the f and s for optimal humoristic effect
  • 34.
    « Illustriss[imo] atque excellentiss[imo]Gulielmo Comiti Palatino Rheni, utriusque Boioariae Duci et Domino ac Maecenati suo liberalissimo, Orlandus Lassus, domesticorum devinctissimus » « Illustrissimo atque excellentissimo Principi Gulielmo Comiti Palatino Rheni, utriusque Bavariae Duci, etc. Domino suo clementiss[imo] » « Serenissimo et illustrissimo Principi ac Domino, Domino Wilhelmo, Comiti Palatino Rheni, utriusque Bavariae Duci, etc. Domino meo clementissimo »
  • 35.
    Manuel García deVillaneuva Hugalde y Parra, Origen, epocas y progresos del teatro español: discurso historico (Madrid, 1802)
  • 36.
    « Est quidemnonnulla gratitudinis pars litteris dictisque celebrare nomen patroni, sed magni refert quo quem modo laudes. Vana laudatio, fidem abrogat etiam vera praedicantibus, itaque fit, non ut lector melius sentiat de laudato, sed pejus de laudante. Immodicae laudes conciliant invidiam potius quam gloriam. ... Primum quod adfers ad Encomium, sit verum, deinde quod verum est, sic tractetur ut fiat etiam verisimile. »
  • 38.
    Martinus Nutius toAbbot Winghe, d.d. 11 November 1633: « Nullus est enim toto Belgio cuius nares bonus virtutum quas colitis odor non afflaverit, nemo ad cuius aures praeclara sanctitatis et exactae regularum constitutionumque monasticarum observantiae fama non pervenerit, nemo quem a venerando viro Ludovico Blosio instituti Benedictini coepta et perfecta et a reverenda Dominatione Tua hactenus integra conservata reformatio lateat, nemo denique qui nesciat quam rerum sacrarum honos Sanctorumque (qui viva Spiritus Sancti organa et spirantia divinae sapientiae simulacra fuere) cultus et observatio apud Laetienses vigeat. »
  • 39.
    Martinus Nutius toAbbot Winghe, d.d. 21 December 1633: « Si ego, reverende admodum domine, Commentarium hunc Ecclesiastici lucubrationibus Reverendi Patris Cornelii à Lapide concinnatum typisque meis evulgatum consecratus vel laudes Tuas praedicarem, vel commoda mea quaererem, iure merito Reverenda Paternitas Vestra me velut fastidiosum modestiae tuae adulatorem aut turpem quaestus mei captatorem procul repelleret. ... Ego sane, quia Reverendam Paternitatem Vestram adulatorias librorum dedicationes odisse didici, discedam a consuetudine illa dedicandi, qua donum, prolixa encomiorum adulentium commemoratione, exornari solet. »
  • 40.
    • „“Serenissimo etIllustrissimo Principi ac Domino”: De brieven van Orlandus Lassus aan Wilhelm V van Beieren‟, Koninklijke ZuidNederlandse Maatschappij. Handelingen 57 (2004), 225-238 • De verhoudingen tussen auteur, drukker en gededicaceerde bij Neolatijnse publicaties. Acta Selecta van de studiedag voor Neolatijn te Antwerpen, Museum Plantin-Moretus, eds. Tom Deneire – Demmy Verbeke – Dirk Sacré (Leuven: SPH, 2005) • „“Accepi et recepi la lettre gratieuse”: De latinitate epistularum Orlandi Lassi (1532-1594)‟, in A. Capellán García – Ma. D. Alonso Saiz (eds.), Acta Selecta Decimi Conventus Academiae Latinitati Fovendae (Matriti, 2–7 Septembris 2002) (Romae-Matriti, 2006), 429-435 • “Cui dono lepidum novum libellum?” Dedicating Latin Works and Motets in the Sixteenth Century, eds. Ignace Bossuyt et al. (Leuven: Leuven UP, 2008) • „Condemned by some, read by all: The attempt to suppress the publications of the Louvain humanist Erycius Puteanus in 1608‟, Renaissance Studies 24-3 (2010), 353-364 • Latin Letters and Poems in Motet Collections by Franco-Flemish Composers (c. 1550 – c. 1600) (Turnhout: Brepols, 2010) • „The dedicatory epistle in an historical perspective: a brief overview‟, De Gulden Passer. Tijdschrift voor Boekwetenschap 89-2 (2011), 269-274 • (with Jeanine De Landtsheer) „Letters of dedication‟ (to appear in